ข้อความต้นฉบับในหน้า
นายบ้านไม่พอใจมาก จึงไปรบถวายพระราชว่า มาตนพึ่ง ๓๓ คนนี้ กำลัง
กระทำการเป็นภัยต่อบ้านเมือง พระราชาทรงชุบเบา มิตตรวจสอบข้อมูลความจริง
ก่อน จึงสั่งทหารไปจับมณฑณพและสหาย ๒ คน มาให้ชาวเหยียบ
มณฑณพทีสอนสหายทั้ง ๓๒ คนให้แผ่เมตตาเก่าญบ้าน พระราชา และ
ช้างที่จะเหยียบย่ำยาย ชายก็ไม่เหยียบ พระราชด็ว่าช้างกลัวเพราะคนมาก จึงให้เอา
เสื้อลำแผนคุมพวกเขา แล้วใส่ช้างให้เหยียบอีกครั้ง ด้วยกระแสดงความบริสุทธิ์ใจ
และมีเมตตาของมณฑณพและสหายทั้ง ๓๒ คน ช่างก็ไม่เหยียบอีกเช่นเดิม แต่
กลับถอยหนีไปอยู่ในที่ไกล
เมื่อเห็นเหตุการณ์ดังกล่าว พระราชาจึงทรงเฉลียวใจ สั่งทหารให้ปล่อย
มณฑณพและสหาย ๓๒ คน แล้วให้นำตัวมาสอบถามความจริง ครั้นทรงทราบ
ความจริงแล้ว จิชขอโทษมณฑณพและสหายที่พระองค์ทรงอาจผิด แล้วได้
พระราชทานนายบ้านพร้อมทั้งบุตรและภรรยาให้เป็นทาส ช้างนั้นให้เป็นพาหนะ
และมอบความเป็นใหญ่แห่งหมู่บ้านนั้นให้ดูแล