ศูนย์กลางการเผยแผ่พระพุทธศาสนาในลังกา : หน้า 84/141

ระเบียบเรียบร้อยเคร่งครัดดีขึ้นกว่าแต่ก่อน ภายใต้ความเป็นเอกภาพเดียวกัน กิตติศัพท์ จึงเลื่องลือขจรไปยังนานาประเทศ ลังกาได้ชื่อ ว่าเป็นศูนย์กลางการเผยแผ่พระพุทธศาสนา นิกายเถรวาท ตั้งแต่นั่นเป็นต้นมาพระสงฆ์จาก อาณาจักรต่าง ๆ ของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ได้เดินทางไปสืบพระพุทธศาสนาทีลังกา ทาง พม่ามีพระภิกษุมอญ อฉปัต ได้ไปอุปสมบท และศึกษาที่ลังกาถึง ปี เมื่อกลับมาได้ตั้ง สานักเรียนขึ้นที่เมืองพุกามและสร้างพระเจดีย์ ๑๐ 14 ที่เรียกกันว่าเจดีย์ฉบัต ตามอย่างเจดีย์ในลังกา ส่านักของท่านแยกจากคณะสงฆ์เดิมในพุกาม ต่อมาในปี พ.ศ. ๑๘๓๑ อาณาจักรพุกาม ถูกกุบไลข่านจากมองโกลเข้าทำลาย รวมเวลา ที่พุกามรุ่งเรืองอยู่ ๒๔๐ ปี ส่วนอาณาจักรมอญในสมัยพระเจ้า- ธรรมเจดีย์ศรีปิฎกธร ช่วงต้นพุทธศตวรรษ ที่ ๒๑ พระสงฆ์ในเมืองมอญได้แตกเป็น 5 คณะใหญ่ มีความหย่อนยานในวัตรปฏิบัติ ขาดความเป็นเอกภาพในคณะสงฆ์ พระเจ้า ธรรมเจดีย์ศรีปิฎกธรจึงทรงนิมนต์คณาจารย์ จาก 5 คณะใหญ่ไปอุปสมบทใหม่ในลังกา เพื่อ สร้างความเสมอภาคและเป็นปึกแผ่นของ สังฆมณฑล พระคณาจารย์ ๒๒ รูป พระอนุจร อีก ๒๒ รูป รวมเป็น รูป เดินทางไปลังกา เพื่ออุปสมบทใหม่ กษัตริย์ลังกาทรงอุปถัมภ์ ด้วยดี ทรงจัดให้มีการอุปสมบทแก่พระสงฆ์ มอญตามประสงค์ เมื่อคณะสงฆ์บวชใหม่ กลับเมืองหงสาวดีแล้ว พระเจ้าธรรมเจดีย์ก็มี PP พระราชโองการให้พระสงฆ์ทั่วแผ่นดินศึก ทั้งหมด แล้วอุปสมบทใหม่กับคณะสงฆ์ที่บวช จากลังกานั้น พระสงฆ์คณะใหม่นี้คือคณะ 14 Sapada ๘๒ อยู่ในบุญ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๙ กัลยาณี มีพระสงฆ์อุปสมบทกว่า ๑๕,๐๐๐ รูป ในครั้งนั้นคณะสงฆ์ในเมืองมอญ หงสาวดี จึง กลับมาเป็นปึกแผ่น ล้วนมีวัตรปฏิบัติตามอย่าง คณะมหาวิหารในลังกา เมืองพุกามศูนย์กลางการเผยแผ่ พระพุทธศาสนาเมียนมาร์ ปลายพุทธศตวรรษที่ ๑๖ ถึงต้นพุทธศตวรรษที่ ๑๙ ที่มา http://www.globeholidays.net/Asia/Myanmar/ Media/Bagan_Temples_Valley.jpg จากข้อมูลข้างต้น เราจะเห็นได้ว่า การเผยแผ่พระพุทธศาสนาในดินแดนแถบ เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ล้วนมีประวัติศาสตร์ อันยาวนานยิ่ง อีกทั้งกระบวนการในการเผยแผ่ พระพุทธศาสนาก็มีความหลากหลาย นอกจาก จะต้องอาศัยพระบารมีของพระมหากษัตริย์ ผู้ปกครองในการทรงเป็นอัครศาสนูปถัมภก แล้ว ยังต้องอาศัยการแผ่ขยายทางวัฒนธรรม การศึกษา เศรษฐกิจ และการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ ทางสังคมระหว่างกันของประชาชนด้วย อย่างยาวนาน เช่นเดียวกับที่ปรากฏในการเผยแผ่ พระพุทธศาสนาบนเส้นทางแพรไหมทางทะเล ดังที่มีนักวิชาการคนสําคัญ ๆ ได้ศึกษาไว้ ฉบับหน้าทางคณะทีมงานจะได้นำเสนอ รายละเอียดการศึกษาวิจัย และการเก็บข้อมูล ภาคสนามในเมืองกว่างโจวให้ทราบกันต่อไป