ความฝันและการเป็นครู : หน้า 130/141

เพราะครอบครัวของลูกเป็นครูกันทั้งบ้าน ตอนเด็ก ๆ ตั้งแต่จำความได้ เวลาใครมาถามลูกว่า "หนูแก้ว โตขึ้นหนูอยากจะเป็นอะไรจ๊ะ” ลูกก็จะตอบด้วยความมั่นใจว่า “โตขึ้นหนูอยากเป็นครูค่ะ ลูกชอบเล่นหน้ากระจก ชอบคุยกับตัวเองในกระจก ฝึกสอนทำท่าทางเหมือนคุณครู แม้ว่าตอน เป็นเด็กยังไม่มีใครให้คุณครูตัวเล็ก ๆ อย่างลูกสอน แต่ลูกก็ซ้อมสอนตัวเองในกระจกก่อนค่ะ ชอบมาก และจะชอบเลียนแบบท่าทางของคุณครูที่โรงเรียน พอลูกเรียนจบมัธยมปลายที่โรงเรียนสตรีวิทยา ลูกก็ สอบเข้ามหาวิทยาลัยได้ สอบติดมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ได้เข้าเรียนในคณะศึกษาศาสตร์ (KU39) ลูกได้มาวัดเป็นครั้งแรกในปี พ.ศ. ๒๕๒๔ อาจารย์ที่สอนวิชา "การสอนจริยศึกษา” ได้พาลูกและเพื่อน ๆ มาเยี่ยมชมวัดพระธรรมกาย ทำให้ลูกประทับใจมาก ยิ่งพอทราบว่าหลวงพ่อทั้ง ๒ องค์จบเกษตรด้วยแล้ว ลูกยิ่งปลื้มใจว่า รุ่นพี่ของเราเก่งจัง ๆ หลวงพ่อคะ ลูกได้เห็นวิวัฒนาการของวัดมาเรื่อย ๆ ตั้งแต่ศาลาหลังเล็ก ศาลามุงจากหลังใหญ่ จนตอนนี้กลายเป็นศาลาหลังใหญ่ที่สุด คือ สภาธรรมกายสากล ทุกครั้งที่มาวัด ลูกจะรู้สึกว่าวัดของเรา ใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ เปลี่ยนแปลงพัฒนาขึ้นตลอด หลวงพ่อเก่งมากเลยค่ะ ลูกประทับใจที่หลวงพ่อบอกว่า เราทำได้ ถ้าเราได้ทำเราก็ทำได้ ทุกอย่างหลวงพ่อวางเป็นระบบ มีการสร้างทีมให้เชื่อมต่องาน และให้ โอกาสลูก ๆ ทุกคนทํางาน มีส่วนร่วมในบุญทุกบุญ ยิ่งได้เห็นพระภิกษุที่วัด เห็นเสขิยวัตรของท่านงดงาม ลูกก็ยิ่งศรัทธามากขึ้น และที่ลูกชอบมากอีกอย่างก็คือ เวลาที่มาวัดวันอาทิตย์ เห็นเด็ก ๆ ตัวเล็ก ๆ มายืน พนมมือต้อนรับ "สวัสดีค่ะ" "สวัสดีครับ” ทำให้ลูกคิดว่า ถ้าเด็กได้มาวัดได้ใกล้ชิดพระพุทธศาสนาอย่างนี้ ต้องดีแน่นอนเลย พอกลับมาที่โรงเรียน ลูกก็กลับมาสอนลูกศิษย์ของลูกให้ทำอย่างน้อง ๆ ที่วัดบ้าง หลวงพ่อคะ ลูกมีความสุขกับการเป็นครูมากค่ะ ลูกบอกกับตัวเองเสมอว่า เราไม่ใช่เป็นแค่ครูนะ ถ้าเรา เป็นครูแล้ว เราต้องเป็นครูที่ดี เป็นผู้ให้แสงสว่างในการดำเนินชีวิตแก่ลูกศิษย์ด้วย ทุกวันนี้ลูกก็ยัง ติดตามดูลูกศิษย์ที่จบจากโรงเรียนของลูกแล้วไปเรียนต่อที่อื่น ดูความเติบโตให้เขากลายเป็นผู้ใหญ่ที่ดี ในวันหน้า เด็ก ๆ จะรักและผูกพันกับลูกมาก มันเป็นอะไรที่ภาคภูมิใจมาก ๆ ค่ะ เด็ก ๆ จะบอกลูกว่า "คุณครูคะ หนูรักครูนะ คิดถึงครู ครูยังสอนให้น้อง ๆ สวดมนต์ นั่งสมาธิ อยู่ไหมคะ ทุกวันนี้หนูยังทำ อยู่นะคะ” ลูกปีติใจมาก เพราะลูกได้มีส่วนร่วมกับความสำเร็จในชีวิตของลูกศิษย์ ลูกได้ให้แสงสว่าง แก่เขาทั้งวิชาชีพและวิชาชีวิตที่ลูกศิษย์ไม่เคยลืมลูกเลย และความปีติใจของลูกที่มีต่อความก้าวหน้า ๆ ๆ ของชีวิตลูกศิษย์นี้เอง ทำให้ลูกคิดถึงเพื่อนครูที่ลูกดูแลเป็นเหมือนครอบครัวใหญ่ในโรงเรียนอนุบาลสุธีธร อยากให้เขามีความสุขอย่างลูกบ้าง ลูกเริ่มวางแผนขยายทีมงานสอนมงคลชีวิต จากเดิมที่ลูกสอนคนเดียว ก็ขยายทีมงาน อยากให้ได้บุญกันทุกคน ตอนนี้ลูกมีทีมงานสอนมงคลชีวิตทุกห้องเรียน จำนวน ๕๐ ห้องเรียน เรียกว่าครูประจำชั้นทุกคน ทุกห้องเรียน ต้องสอนมงคลชีวิตให้แก่เด็ก ฯลฯ ทางก้าวหน้า คือ มงคลชีวิต ๓๘ ประการ เป็นสิ่งที่เราจะต้องปลูกฝังให้เยาวชนได้รู้ว่าอะไร เป็นมงคล อะไรเป็นที่พึ่งที่ระลึกอันสูงสุด จะได้ไม่ไปพึ่งสิ่งที่ไม่ใช่พระรัตนตรัย เช่น ภูเขา ต้นไม้ จอมปลวก กุมารทอง และตอนนี้ที่ฮิตกันอย่างลูกเทพ หรืออะไรอีกมากมายในอนาคตที่เป็นไปตามกระแส ดังนั้น พวกเรามาช่วยกันสนับสนุนกองทุนการศึกษา หรือเป็นเจ้าภาพจัดพิมพ์หนังสือมงคลชีวิต เพื่อเยาวชน จะได้มีกำลังใจศึกษามงคลชีวิตจํานวนมาก ๆ พระพุทธศาสนาก็จะเจริญรุ่งเรืองตลอดไป ใจสู้ชูนิ้วเดียว At last you win. ในที่สุดคุณก็ชนะ สวัสดี ๑๒๘ อยู่ในบุญ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๙