โอกาสและการบริหารเวลา : หน้า 111/141

เวลาที่เราได้มาฟรี ๆ เมื่อผ่านไปแล้ว มันไม่ได้ ผ่านไปเปล่า ๆ มันเอาโอกาสไปจากเราด้วย เมื่อโอกาสผ่านไปแล้วก็เรียกกลับคืนไม่ได้ เช่นกัน เมื่ออายุยังน้อย โอกาสของเราก็คือ การเล่าเรียนศึกษา ถ้าไม่เรียนเมื่อโอกาส ผ่านไปแล้ว อายุก็มากแล้ว จะมาหัดอ่านก.ไก่ ข.ไข่ก็คงไม่ใช่เรื่องง่าย ๆ เพราะหูก็ตึง สายตา ก็มัว สมองก็ไม่ว่องไว เคลื่อนไหวก็เชื่องช้าลง แตกต่างจากตอนที่เป็นเด็ก ที่เรียนรู้ได้ไว กว่ามาก ๆ เวลาเมื่อผ่านไปแล้ว ก็ผ่านแล้วผ่านเลย โอกาสก็เช่นกัน จะใช้หรือไม่ใช้ ก็ผ่านแล้ว ผ่านเลยไปด้วยเช่นกัน ขณะที่โอกาสผ่านคนขยัน คนฉลาด เขาก็จะเปลี่ยนโอกาสให้กลายเป็น ความสําเร็จขึ้นมาได้ แต่ถ้าโอกาสผ่านคนโง่ คนขี้เกียจ นอกจากไม่ได้อะไรเป็นความสำเร็จ ในชีวิตแล้ว ยังน่าปัญหาต่าง ๆ ในชีวิตมาด้วย ที่สำคัญ เวลาที่ผ่านไปนั้น ไม่ว่าเราจะใช้หรือ ไม่ใช้ นอกจากนำความแก่ชรามาให้ด้วยแล้ว สุดท้ายก็น่าความตายมาให้ด้วย เราจึงต้อง บริหารเวลาให้ดี ถ้าบริหารเวลาไม่ดีชีวิตเรา จะมีแต่ความยุ่งยากทั้งในปัจจุบันและอนาคต ชีวิตที่เกิดมานั้นเกิดมาพร้อมกับความทุกข์ นานัปการ เป้าหมายของชีวิตที่แท้จริงคือ การหลุดพ้นจากทุกข์ทั้งปวง ถ้ายังไม่หลุดพ้น จากทุกข์ เราก็ต้องเกิดอีก ชีวิตก็ต้องดำเนิน ต่อไปอีกวนเวียนเป็นวัฏจักรรอบแล้วรอบเล่า จุดมุ่งหมายของการบริหารเวลาในชีวิต ที่แท้จริงนั้น ต้องนำมาใช้เพื่อการแก้ไขทุกข์ เพื่อฝึกตนให้หลุดพ้นจากทุกข์ทั้งปวงให้ได้ใน ภพชาติสุดท้ายตามแบบอย่างพระบรมศาสดา เมื่อเวลาในชีวิตเราใช้เพื่อการดับทุกข์ แก้ไขทุกข์ในชีวิต เราจึงต้องมองให้ออกว่า ภาพรวมของทุกข์ในชีวิตมนุษย์ครอบคลุมถึง อะไรบ้าง ทุกข์ของมนุษย์แบ่งเป็น ๔ กลุ่มใหญ่ คือ ๑. ทุกข์จากสรีระร่างกาย ได้แก่ ความ หนาว ความร้อน ความหิว ความกระหาย การปวดอุจจาระ การปวดปัสสาวะ เนื่องมาจากกายมนุษย์ประกอบขึ้นจาก ธาตุที่ไม่บริสุทธิ์ทั้ง ๔ คือ ธาตุดิน ธาตุน้ำ ธาตุลม และธาตุไฟ เมื่อไม่บริสุทธิ์จึงมีการ เสื่อมสลายได้ ในขณะที่เสื่อมสลายก็จะแสดง อาการทุกข์ในสรีระร่างกายออกมาเป็นความ ร้อน ความหนาว ความหิว ความกระหาย การ ขับถ่ายอุจจาระปัสสาวะ ซึ่งการจะระงับทุกข์ ในสรีระได้ เราจะต้องเติมธาตุ ๔ ให้แก่ร่างกาย เพื่อสร้างประกอบธาตุใหม่ขึ้นมาทดแทน ธาตุเก่าที่สลายไป มนุษย์จึงต้องทําการงาน ต่าง ๆ เพื่อหาธาตุ ๔ มาบำบัดทุกข์และบำรุงสุข ให้แก่ร่างกาย ทุกข์นี้จึงจะสงบระงับได้ ๒. ทุกข์จากการอยู่ร่วมกัน ได้แก่ การ กระทบกระทั่งเพราะความไม่สำรวมกายและ ความไม่สำรวมวาจา ชีวิตมนุษย์อยู่ได้ด้วยการใช้ปัจจัย ๔ หล่อเลี้ยงชีวิต ปัจจัย ๔ จึงเป็นสิ่งที่มนุษย์ ขาดไม่ได้ เพราะร่างกายมนุษย์จะได้รับธาตุ ๔ ก็จากการบริโภคใช้สอยปัจจัย ๔ ซึ่งได้แก่ ที่อยู่อาศัย อาหาร เครื่องนุ่งห่ม และยารักษาโรค นเอง แต่เนื่องจากลำพังความสามารถของ มนุษย์เพียงคนเดียวนั้น ย่อมไม่เพียงพอต่อ การแสวงหาหรือการผลิตปัจจัย ๔ มาได้อย่าง ครบถ้วน มนุษย์จึงจําเป็นต้องพึ่งพากันและกัน ในการแสวงหาปัจจัย ๔ การอยู่ร่วมกันเป็น กุมภาพันธ์ ๒๕๕๙ อยู่ในบุญ ๑๐๙