ธรรม” : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 531 / 737

ประโยค - ตลอดสมันปาสักกา ธรรมถวายพระวิษณะ มหาวรร ตอน ๒ - หน้าที่ 375 ปิฎกยูติค สมควรแบ่งถือเอามัน. ก็คือว่า "ท่านทั้งหลายของถือเอาตามจำนวนปิฎกยูติค" นี้ ผ้า และแกสรัชนั่น แม่น้อย ย่อมแบ่งกันได้โดยง่า

เนื้อหาเกี่ยวกับการจัดการแบ่งปิฎกยูติคในสงฆ์ การถวายสิ่งของต่างๆ ให้แก่พระภิกษุ และวิธีการที่ถูกต้องในการจัดสรรในวัด นอกจากนี้ยังพูดถึงความสำคัญของการถวายให้กับสถานที่มีเสนาสนะเพื่อสนับสนุนการทำกิจกรร

ประโยค - ตลอดสนับปาสำหรับ ธรรมกาธารวันย หมหาวร ตอน 2 - หน้าที่ 379 กระบอกกลองเป็นต้น แก่สงผู้ถือผ้าผังสงสุล" ดังนี้ สมควรถือเอา. ขึ้นชื่อว่าบริว แมกกษผูถือผ้าผังสงสุล ก็คีปรารถนา ในวันที่เขา ถวายเพื่อ

การถวายแก้สงสุลองฝายในพระพุทธศาสนาเกี่ยวข้องกับการนำผ้าผังสงสุลที่มีความสำคัญ เมื่อมีการถวายต้องปฏิบัติตามอย่างถูกต้อง โดยเฉพาะการส่งมอบผ้าและการขอรับจากพระสงฆ์. การถวายนี้ส่งผลต่อการรักษาขนบธรรมเนียม

ประโยค - ตอบสนับปาสักท่า ธรรมะพระวินัยมหาวรรตร ตอน 2 - หน้าที่ 386 หรือข้าวต้มหรือขนมที่บนหลายบาตรของภิกษุเหล่าใดมาจากอาสนศาลแล้วนำไปถวาย หรือข้าวต้มหรืออัญพระเดรื่องหลายส่งไป เพื่อภิกษุเหล่าใด ย่อม

เนื้อหาในบทนี้กล่าวถึงการถวายข้าวต้มหรือขนมแก่พระภิกษุและการกำหนดบทบาทในการนิมนต์ โดยละเอียดอธิบายถึงวิธีการที่ทายกสามารถจัดการถวายอาหารและผลกระทบที่มีต่อพระภิกษุอย่างไร แม้จะไม่ถึงภิกษุเหล่านั้นโดยตร

ประโยค - ตลอดสมณาปาสาทิกา อรรถกถาพระวินัยมหาวรรค ตอน ๒ - หน้าที่ 389 เป็นนาฏิ กรรมที่ทำด้วยวัตถุเป็นจริง จัดเป็นกรรมที่ทำตามธรรม; ความว่า ภิกขุพอพยั ไม่ทำอย่างนั้น. แม่แจ้งว่า อฏฺตจตุริป วิญฺญ กุมฺม,

ในบทนี้กล่าวถึงความสำคัญของกรรมในพระพุทธศาสนา โดยเฉพาะกรรมที่ทำโดยภิกษุและวิธีการที่ถูกต้องตามหลักวินัย ทางกระทำดังกล่าวถือเป็นกรรมที่ถูกต้องตามธรรม การติเตียนหรือการประกาศชื่อวินัยนั้นมีความหมายลึกซึ

ประโยค - ตลอดสนัปาสากิโก ค อรรถกถาวินาย มหาวรรค ตอน 2 - หน้าที่ 390 ส่วนอปรโลกนกกรรม อันภิกุอ้อมทำเพียงสวนประกาศ; เพราะฉะนั้น ฤกิตกรรมและอปรโลกนกกรรม นพระผู้มีพระภาคจึงไม่ทรงแสดงไว้ ในบทสี่. ข้าพเจ้าจ

ในเนื้อหานี้มีการอธิบายถึงการแสดงลักษณะกรรมในพระพุทธศาสนา โดยพระผู้มีพระภาคตรัสแทนความหมายของกรรมและสถานะแห่งสงฆ์ เพื่อให้เข้าใจถึงประเภทของกรรมที่ชื่อว่า กมฺมปญฺญตโต ซึ่งแสดงถึงผู้ประกอบกรรมที่ควรแก่

ประโยค - ตติยสนมปาสักทา กอรรถกถาวินัย มหาวรรค ตอน ๒ - หน้าที่ 397 ตอบว่า "ก็ตี้ว่า พระผู้มีพระภาคจะพึงสกัดกั้นอิทธิฤทธิ์ผู้ถูก วัตถุว่า"ฤทธิ์มุนี อันท่านทั้งหลายยกวัดแล้ว โดยมิใช่เหตุ," หรือ จะพึงสกั

เนื้อหาในตอนนี้อธิบายถึงบทบาทของพระผู้มีพระภาคในการสกัดกั้นอิทธิฤทธิ์ของภิกษุในกลุ่มอธรรม و การยึดถือธรรมวาทีโดยการไม่เข้าไปยุ่งเกี่ยวกับเหตุบาป ภิกษุผู้ใดที่ยอมเป็นนานาสังฆาของคนอธรรม จะแสดงให้เห็นถึ

ประโยค - จุดดุลสมดุลจากา ธรรมะพระวินัย อุดม วรนา - หน้าที่ 409 จุดดุลสมดุลจากา [๒๕] จุดวรรณ วรรณนา กัมมักขนะ วรรณา [ว่าด้วยติชันียกรรม] วินิจฉัยในกัมมักขนะเป็นที่ ๑ แห่งจุดวรรณ พึงทราบก่อน ดังนี้ :- บ

บทนี้พูดถึงการวิเคราะห์จุดดุลสมดุลจากาในธรรมะพระวินัย โดยนำเสนอรายละเอียดเกี่ยวกับคำว่า ปัญญุกโลหิตา ซึ่งประกอบด้วยสองส่วนหลักที่สำคัญในพากิจพีดี นอกจากนี้ยังมีการอภิปรายเกี่ยวกับกรรมและการฟ้องร้องที่

ประโยค - จุดดุลมัยในสถากา อรรถถกพระวินัย อุจจวรร วรรคา - หน้าที่ 412 เพราะเหตุไร ? เพราะใจความแห่งคำต่างกัน. จริงอยู่ กรรมสนิทเป็นใจความแห่งคำนี้ว่า อุจฺมิเญ- กุมาราสุส เป็นคำ. สภาพแห่งอธเป็นใจความแ

เนื้อหานี้ศึกษาเกี่ยวกับกรรมในพระวินัย อธิบายถึงความแตกต่างระหว่างกรรมสนิทและกรรมผิดธรรม รวมถึงข้อควรระวังในการทำกรรมและความสำคัญของการทำกรรมดี โดยเน้นถึงบทบาทของพระพุทธเจ้าที่สอนให้เกิดความเข้าใจในกร

ประโยค - จุดสุดสมดุลเป็นกลา อรรถถาพระวันจุลวรร วรรณา - หน้าที่ 458 เพียงเดือนเดียวเท่านั้น" พึงอยู่รอวามเพียงเดือนเดียวเท่านั้น ไม่มี กิจที่จะต้องให้รออีก. จริงอยู่ ธรรมคุรุจิตเป็นรอความนั้น เขียนสูง

บทความนี้กล่าวถึงลักษณะและการแสดงธรรมเกี่ยวกับอาบัติในพระพุทธศาสนา โดยมีการอธิบายเกี่ยวกับการวินยกรรมและสถานะของภิกษุที่มีอาบัติ รวมถึงการศึกษาลักษณะของธรรมคุรุจิต และการรอความบรรดีในมุมมองของภิกษุ กา

ประโยค - จุดสุดสมดุลปลาสักกา อรรถถพระวัน อุจฉรร วรรณา - หน้า 460 ต้องอาบัติอีกแล้วปิดไว้ เท่ารัฐจริงอาบัติเดิมหรือหย่อนกว่าดีก็ สงม พิงเลิกวันที่อยู่ริวาสแล้ว และวันที่ประกฏิมานต์แล้วสมาชิกนั้นทั้งหม

เนื้อหานี้กล่าวถึงการวิเคราะห์อาบัติในพระวินัยและความสำคัญของวันริวาส โดยพิจารณาว่า ภิกษุที่มีประวัติอาบัติมายาวนานควรได้รับการพิจารณาอย่างไรในการเข้าสู่ตำแหน่งใหม่ รวมถึงการอภิปรายเกี่ยวกับสถานะของ '

ประโยค - จุดดําสิ้นสุดปลาสาทิกา อรรถวรรณ พระเวสวาร วรรณา - หน้า ที่ 477 รูปรามว่า "ภิกษุนี้ เป็นพระขินาสพ ได้สติวินัยแล้ว, ใครจัดเชื่อถือถ้อยคำของท่าน." [อนุพหาวินัย] บทว่า ภาสิตปริณดา ได้แก่นํา về

บทความนี้กล่าวถึงการเข้าใจธรรมวินัยและความสำคัญของอายุในอาบัติต่างๆ โดยชี้ให้เห็นว่า บุคคลที่มีอายุจะสามารถเข้าถึงอาบัติและข้อคิดในธรรมได้มากกว่าผู้อ่อนวัย. นอกจากนี้ยังเน้นถึงธรรมวาทุนดคณะแห่งกรียา แ

ประโยค - จุดดลสมานปาลาภาธิถา พระวินัย องค์ ที่ 478 บทว่า อุปวา นาม คือธรรส่วนของภิกขุผู้นิยมเป็นดังนี้ว่า "เมื่อสลากอันเราให้กุลีกุจอหลายจับอยู่ด้วยอยู่นี้ ชื่อแม้ในธรรม-วาทีบอกละพึงเป็นผู้มากกว่า" แ

บทนี้สำรวจความหมายและการตีความของธรรมะในพระวินัย โดยเฉพาะการจับสลากอันแสดงถึงการมีส่วนร่วมและการร่วมมือกันในชุมชน นอกจากนี้ยังมีการอธิบายความละเอียดเกี่ยวกับผู้ไม่สะอาดและผู้อลัชชีในฐานะที่มีลักษณะเฉพ

զՈվծե อนญาณี เจว ภาสา ฐานี ชายานิติ มีความว่า ถ้อยคำ ทั้งหลาย ไม่มีปริมาณเกิดขึ้นนับนี้และข้างนี้ ปางว่า ภาสา ก็มี เนื้อความเหมือนกันนี้ สองเท่า อุผาภิยา สมมุทนิจฺโฬ มีความว่า ภิกษุผู้ ป

บทความนี้สำรวจความหมายและการตีความคำศัพท์ในพระพุทธศาสนา โดยวิเคราะห์บทเรียนเกี่ยวกับการประกอบคำและธรรมะของภิกษุ พร้อมทั้งการวิเคราะห์การใช้ศัพท์และการแสดงความคิดเห็นในกลุ่ม โดยเฉพาะในเรื่องของธรรมกิฏิ

ประโยค - จุดตัดสนับปากา อรรถถพระวันธ อุปวรรค วรรณา - หน้าที่ 489 ไร้ในขวดจิรแล้วให้จับตามนัยที่กล่าวแล้วนั้นแล. ข้อว่า ทุกข์โทษ ปฏิจสมุติฏุตติพุช มีความว่า พึงบอกว่า "สถานับไม่มี" แล้วให้ข้นใหม่ เฉลย

ในเนื้อหาได้กล่าวถึงการจัดการเกี่ยวกับการจับสถานในพระพุทธศาสนา โดยมีการระบุขั้นตอนและวิธีการตัดสินใจร่วมกันของพระภิกษุ ซึ่งมีการเปิดเผยถึงความสำคัญของการใช้หลักการในการระงับอธิกรณ์และการพิจารณาในกลุ่ม

ประโยค - จุดดวงสูญปลาสากก ถอระถกพระวันจิ อจจรรวรร วรรน - หน้าที่ 520 เพราะเหตุนี้ และนี้ ดังนี้ ชื่อคัมภีร์อิ่นเนื่องด้วยโลก สองบทว่า อนุตรา อโหสิ มีความว่า ธรรมกถา ได้เป็นเรื่อง ขาดตอน คือ ได้ถูกเส

บทความนี้นำเสนอการอธิบายเกี่ยวกับคัมภีร์ที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับโลกและธรรมกถา พร้อมแนะนำคำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับเครื่องประหารซึ่งทำจากโลหะ โดยมีการอธิบายเกี่ยวกับการใช้ในวัดต่างๆ เช่น องค์ประกอบและคุณสมบั

ประโยค - จุดฉนัดปาล สาคริกรณ์ ธรรมอภินิหาร พระเวช วิวรรธ วรรณา - หน้า 548 อันทึ่ง มีลามาก, ภิกษุผู้อู ได้ไตรจีวร ๑๐ หรือ ๑๒ สำรับ; พิง แบ่งจีวรนั้น เฉลี่ยในอาวาสอื่น ๆ ที่ไม่มีลามา ให้ภิกษัทหลายแม่ เห

เนื้อหานี้กล่าวถึงการแบ่งปันจีวรและปัจจัยในหมู่พระภิกษุ โดยเฉพาะการจัดการปัจจัยที่เก็บรวบรวมเพื่อการพัฒนาและบำรุงรักษาอาวาส การทำความเข้าใจในความสำคัญของการถือปฏิบัติในแนวทางที่ถูกต้องตามคำสอนของพระผู

ประโยค- จุดดอกบัวเป็นปาก สามารถพระวันอุ จูฬวรรค วรรคา - หน้า ที่ 550 ถือผ้าบังสูลูกนั้น พึงกล่าวว่า "ภายหลังท่านจงให้ภูกู้อื่นถือเอาเถิด." แต่ถ้าเธออยู่ แต่ไม่พูดว่าอะไรเลย และทยอยทั้งหลายถวาย ผ้าถว ไ

บทความนี้กล่าวถึงการถวายผ้าในเสนาสนะและแนวทางการปฏิบัติตนของผู้ถวารณะ ซึ่งรวมถึงการให้กิญญูถือผ้าถวารณะและวัดการใช้งานในเสนาสนะต่าง ๆ เกี่ยวกับหลักธรรมและกิญญูที่เกี่ยวข้อง โดยมีการดึงความสำคัญของการถ

ประโยค - จุดดุลสมดุลปา สาทิกา อรรถกถาพระวินัย อุคครว วรรณะ - หน้าที่ 551 จริงอยู่ ความกำหนดกานี้ เป็นของแต่แห่งสงสนะ. หากว่า เมื่อลูกทั้งหลายถือสานะแต่เช้า ภิกษุผูมิใจ ดังชมของสนะนะ ภิกษุผูสนะนะไห้กัน

บทความนี้ว่าด้วยหลักการต่าง ๆ ในพระวินัยที่ภิกษุต้องถือปฏิบัติ โดยเน้นการอยู่ในที่พำนักที่เหมาะสม และการรักษาระเบียบในชีวิตของสงฆ์ นอกจากนี้ยังเสนอมุมมองเกี่ยวกับการใช้สอยทรัพย์สินในบวรพระศาสนา และวิธ

ประโยค - จุดดุคสนับสนุนคำ อรรถถาคพระวินัย องค์ ที่ 552 ได้กันทะส่งควรแจก." [๓๓๔] แต่พึงกระทำอย่างนี้ คือ พึงว่าดูเห็นปานนี้ว่า "ธรรมาภิบาลธรรมะ ย่อมธรรมะแม่ ๑ อย่างให้สังคั้นนะ เพราะ- เหตุนี้น ท่านทั้

เนื้อหาที่กล่าวถึงความสำคัญของการศึกษาและปฏิบัติธรรมในพระพุทธศาสนา โดยเฉพาะเรื่องการบรรพชาและอุปสมบทที่ต้องมีการชำระให้เรียบร้อย สิ่งที่จำเป็นคือการเคารพในการเรียนและทำกิจกรรมต่าง ๆ ให้สำเร็จ เพื่อสะท

ประโยค - จุดดามสันตั้งปลายสักกา อรรถถากพระวัน อูฐวรรณ วรรณา - หน้าที่ 615 ย่อมสักการะแก่กุศลทั้งหลาย, ส่วนในวันปฏิบท ภิกษ์ทั้งหลายย่อม ลำบาก, ทานที่ถวายในวันปฏิบท ย่อมเป็นกุศลมผลใหญ่คู่ลายพุคภิ- ทาน

เนื้อหานี้อธิบายความสำคัญของการถวายทานในวันปฏิบัติ โดยกล่าวถึงผลกุศลที่เกิดขึ้นจากการถวาย การแบ่งปันภัตต่างๆ รวมทั้งแนวทางในการสร้างบุญกุศลในกิจกรรมทางศาสนา เช่น การถวายภัตตาหารให้แก่ภิกษุสงฆ์ และกล่า