ธรรม” : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 546 / 737

ประโบค - พระธีมบาปจตุภัณฑ์แปล ภาค ๕ - หน้าที่ 68 ธรรมาคิฎฐ์ว่า 'เรายอมหวาดหวั่นต่ออาชญา กลัวต่อความตาย ฉันใด แมสัตว์เหล่านั้นก็ยอมหวาดหวั่นต่ออาชญา กลัวต่อความ ตายฉันนั้นเหมือนกัน' ไม่ควรประหลาดใจ ไม

ในเนื้อหานี้พระธรรมคิฎฐ์กล่าวถึงความกลัวของสัตว์ต่ออาชญาและความตาย โดยมีการเปรียบเทียบกับผู้คนทั่วไปที่ยอมหวาดหวั่นต่อภัยอันตรายและความตาย นอกจากนี้ ยังมีการอธิบายแสดงถึงความขัดแย้งระหว่างสัตว์บางประเ

ประโบค - พระฉัมปัทิรุกค้านแปล ภาค ๕ - หน้าที่ 70 ๒. เรื่องภิกษุณิฉัพคัย์ [๑๐๔๘] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระเวสวัน ทรงปรารถนาพากภิกษุณิฉัพคัย์ ตรัสพระธรรมเทสนานว่า “สมเพตตตนะตุ”

ในบทนี้ พระศาสดาทรงตรัสเกี่ยวกับความสำคัญของการให้เกียรติชีวิตสัตว์ โดยเฉพาะในบรรดาภิกษุณิฉัพคัย์ เพื่อส่งเสริมการดูแลรักษาความรู้สึกของสิ่งมีชีวิตทุกชนิด ยังเน้นว่าไม่ควรทำร้ายหรือประกอบกรรมที่ไม่ดีต

ประโยค - พระธรรมปัทโมภัททาแปลก ภาค ๕ - หน้า ที่ 72 ๓. เรื่องเด็กหลายคน [๑๐๔] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระเจดีย์ วัน ทรงปรารภเด็กเป็น อันมาก ตรัสพระธรรมเทเวนว่า "สุขามานิ ภูฒา" เ

พระศาสดาเมื่อประทับอยู่ในพระเจดีย์ ทรงพบเด็กหลายคนกำลังจะทำร้ายสัตว์ด้วยไม้ ตรัสสอนว่า การแสวงหาความสุขต้องไม่ทำร้ายผู้อื่น เรื่องนี้สอนได้ว่า ความสุขที่แท้จริงเกิดจากการไม่ทำร้ายสัตว์อื่น และการให้คว

ประโคม - พระธีมานปัณฑิฏฐกถา ภาค 5 - หน้าที่ 85 [ สรรสัตว์ถูกส่งไปเป็นทด ฯ ] พระศาสดา ทรงสถิตคั่งแล้ว ตรัสว่า " วิสาขา ธรรมคา สภาพธรรมทั้งหลายย่อมเป็นดั่งของสัตว์เหล่านั้น เป็นฉันกับนาย โคบาลที่ร่อนใ

บทนี้พูดถึงธรรมะจากพระศาสดาที่เปรียบเทียบสัตว์กับนายโคบาลที่ใช้ท่อนไม้เพื่อนำทางสัตว์ไปสู่ที่กิน การสื่อความหมายถึงวิธีการนำทางในชีวิตและผลของการที่ไม่รู้จักปล่อยวาง ซึ่งจะนำไปสู่อารมณ์ที่คับข้องและกา

ประโยค - พระญิงมาพิทักษ์ถามแปลก ภาค 5 - หน้าที่ 91 นี้นั่น เศรษฐีกรรมทุก ๆ อย่างกะเข้าใจ "เจ้าทำกรรมนี้ด้วย นี้ด้วย ประมาณเท่านั้นก็เราหรอ ?" เมื่อเขาบอกว่าว่า "ขอรับ ผมทำ" (ต่อไป) ว่า "เราไม่เ

ในบทนี้มีการพูดถึงการตัดสินใจของเศรษฐีเกี่ยวกับการอโหสิกรรมที่มอบให้แก่โจรที่ทำร้ายเขา โดยที่โจรยอมรับกรรมของตนและเกิดใหม่ในสถานะที่ต่ำกว่า เนื้อหาชี้ให้เห็นถึงความสำคัญของกรรมที่เราทำในชีวิต และผลของ

ประโยค - พระธัมมะที่ถูกต้องแปล ภาค ๕ - หน้าที่ 135 สัปปุเจกะ เถนาสัปปุเจกะ คุณาฑิรสัปปุเจกะ ในสัปปุเจกะ ๔ อย่างนั้น พระอรหันต์ หรือพระอานาคามี ควรแก่นิโสรสมบัติ ผู้เป็นนักขี- ไนบุคคล ชื่อว่าสัปปุเจกะ

เนื้อหานี้พูดถึงสัปปุเจกะที่เป็นลักษณะของพระอรหันต์และพระอานาคามี โดยสรุปถึงคุณธรรมที่เชื่อมโยงกับบุคคลเหล่านี้ เช่น ญาณและเจตนาบริสุทธิ์ใน ๓ กาล สภาวะการบรรลุมาสมบัติของนายอัดกัดกะ ซึ่งได้รับการสรรเส

ประโยค - พระจันทร์ทับถูกฉายแผ่ภูมิ ๕ - หน้าทที่ 137 ไม่ทำลายอัจฉริยะของเจ้า" ดังนี้แล้ว จึงมานตีพระเกสร ให้ท่าน ฉันแล้ว ก็เรียกว่า "ท่านผู้เจริญ ลูกชายของดิฉันอยากบวช, ใน เวลานั้นฉันก็ไปสู่พระ" ส่งพระ

เนื้อหาได้เล่าเรื่องการบรรพชาของลูกชายของผู้พูด โดยมีพระเกสรเป็นผู้ให้คำแนะนำและสนับสนุนการบวช ในขณะที่สามเณรที่มีความสงสัยได้ถามพระเกสรและได้รับคำตอบที่ชัดเจน การทำพิธีบรรพชาถูกจัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่ด้

ประโยค - พระธัมม์ทัฬ local/แปล ภาค 5- หน้า 153 เป็นต้น. บทว่า อรุกข์ คือ มีกายเป็นแผล ด้วยสามารถปลุกแผล ทั้ง 5. บทว่า สมุจสิทธิ คือ อันกระดูก ๑๐๐ ท่อนยกขึ้นแล้ว. บท ว่า อาจตุร ความว่า ชื่อว่าเป็นไปประ

ในบทความนี้นำเสนอแนวคิดในพระธัมม์ทัฬ ภาค 5 หน้า 153 โดยพูดถึงการมีแผลทางกาย การบริหารอารยบถ และการอดทนของบุคคล เป็นการแบ่งปันวิธีการที่มีประสิทธิภาพในการต่อสู้กับความแปรผันและความไม่แน่นอนในชีวิต เหตุ

ประโยค - พระอิฐมุทธ์ถูกฉายแฉ ภาค ๕ - หน้าที่ 162 เทศนาอันวิจิตร " ดังนี้แล้วพระนางออกไปแล้ว ตั้งแต่เวลาที่ออกไป พระนางทรงดำริว่า " เราจะไม่แสดงตนเลย." [ พระศาสดารุ่งแสดงธรรมแก่พระนาง ] พระศาสดา ทรง

ในเนื้อหานี้, พระศาสดาได้แสดงธรรมแกพระนางซึ่งแสดงถึงการพิจารณลักษณะและบุคลิกภาพของพระนางเมื่อเผชิญหน้ากับการเปรียบเทียบกับผู้อื่น โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับหญิงสาวในวิหาร ที่มีความงามและอานุภาพควรค่าแก่การย

प्रโคดา - พระจุมปัตถูฏทองแปล ภาค ๕ - หน้าที่ 164 ถึงความแก่ ถึงความเจ็บ ถึงความตาย ในที่นี้เอง ความแก่ ความเจ็บ และความตาย จำแนกแยกอัตภาพเหมือนกันนั้น และเพราะความที่อัตภาพเป็นสภาพนิ่งพระนางทรงเห็นแล

ข้อความนี้กล่าวถึงความเข้าใจในธรรมชาติของอัตภาพที่สร้างความรู้สึกถึงความไม่เที่ยงของชีวิต พระนางทรงเห็นถึงสภาพแก่นสารที่เป็นทุกข์และอนิจจา ในการนี้ พระศาสดาทรงพิจารณาว่าพระนางจะสามารถพิสูจน์ตนเองได้หร

ประโยค - พระอันถ์ทุถกุฎาแปล ภาค ๕ - หน้าที่ 166 ทำให้เป็นนคร อันเส้นเอ็นรัดแน่นไว้ จาบทาด้วยเนื้อและโลหิต มุ่ม่อ ด้วยหนัง เพื่อประโยชน์แก่การตั้งลงแห่งชาติงมีความทรมโทรมเป็น ลักษณะ แห่งมุ่งซึ่งมีความต

เนื้อหานี้พูดถึงการสร้างนครที่ถูกผูกพันด้วยเส้นเอ็นและมีลักษณะต่าง ๆ ซึ่งเชื่อมโยงกับความตายและความมานะ นอกจากนี้ยังกล่าวถึงพระนางเธรีที่ได้บรรจุพระอรหัตผลและพระธรรมเทวนาที่มีประโยชน์ต่อมหาชน ข้อความส

ประโยค - พระจุ้มปัททุฉกุแปลภาค ๕ - หน้าที่ 169 เป็นสหายในสถาณของพระราชา [ พระนางมัลลิกาเกิดในเวลารัช ก็ในอาคังนั้น การบริจาคที่ทรงทำในวันหนึ่ง มีค่าถึง ทรัพย์ ๑๕ โกฏิ ก็วดัฉัตร บังลังก์ประทับ ซึ่ง บำร

พระนางมัลลิกาเป็นผู้ที่มีอิทธิพลในพระราชา และได้รับเงินบริจาคในช่วงเวลาหนึ่ง มีการเล่าเหตุการณ์ที่เกี่ยวกับกรรมของพระนางรวมถึงการสอบถามถึงสถานที่เกิด โดยพระราชาซึ่งได้รับผลกระทบจากความโศกเศร้าของพระนา

პრเทศก - พระอำปิฏฐุถูกแปลภาค ๕ - หน้าที่ 171 อื่นใครเล่าจะบังเกิด, พระเจ้าข้า หญิงเช่นกับพระนางมัลลิกนั่น ไม่มี, เพราะในที่ ๆ พระนั่งเป็นต้น ก็อื่น เว้นการจัดเจนทาง ด้วยคำว่า " พรุ่งนี้จักอาศัยสิ่งนี

ในพระอำปิฏฐุถูกแปลภาค ๕ หน้าที่ 171 มีการกล่าวถึงความแตกต่างระหว่างพระเจ้าผู้มีธรรมกับสัตว์อื่น ๆ โดยเน้นถึงความไม่แก่เฒ่าของสัตบุรุษ และการที่พระศาสดาถามถึงความเป็นเจ้าของของรถ ยืนยันว่าธรรมของสัตบุร

ประโยค - พระบัลลังก์ถูกฉีกออกแผล ภาค ๕ - หน้าที่ 172 "ราชรถ ทีวิจิตรดี ยังครำรำได้แล, อนึ่ง ถึงสิริระ ก็ย้อมถึงความครำรำ, ธรรมของสัตบูรณ์ หาทั้งถึงความครำรำไม่, สัตบูรณ์ทั้งหลายแล ย่อมปราศจากด้วยสัตบู

บทความนี้สำรวจความหมายของพระคาถาที่เกี่ยวข้องกับสัตบูรณ์และพระพุทธเจ้า ในการเทศนา ทำให้ผู้คนมากมายบรรลุผลลัพธ์จากการฟังธรรมและศึกษาเนื้อหา. การส่งผ่านอรรถและพุทธธรรมจากการเทศนานี้มีบทบาทสำคัญในการสร้า

ประโคม - พระธัมมปทุตฺตวจฉล่ำแปล ภาค ๕- หน้าที่ 181 พบท่านแล้วแน่นอน. ทว่่า ปูน เคร่ คงว่่า ท่านจัดทำเรือนของเรา กล่าวคืออัตตภาพ ในสาระวัฒน์นี้ก็ไม่ได้. บทพระคาถาว่า สุพฺพา เต ผุสฺส เชฎฺฐ คงว่่า ซึโครง

บทประโคมนี้นำเสนอความหมายของอัตตภาพและบทพระคาถาที่เกี่ยวข้องกับจิตของเรา โดยเน้นคำสอนในธรรมะที่ช่วยให้เข้าถึงการบรรลุพระอรหันต์ซึ่งประกอบไปด้วยการเข้าใจธรรมที่แท้จริงในตัวเรา ด้วยความสำคัญของวิตกและกา

ประกอบ - พระจันทร์ทัขุภาพแปล ภาค 5 - หน้า 183 ความเป็นนักสู้ร.ร. " พวกนักเลงนั้น จีงถือเอาสรุา มัดเนื้อสำหรับ แก้มและก้อนเกลือไว้ที่ชายผ้า ถึงหัวพักตาก นั่งดูตางของ เศรษฐีบุตรนั้น ผู้ออกกรราชสดู เห็นแ

เนื้อหาพรรณนาถึงบุตรเศรษฐีที่แวดล้อมด้วยนักเลงและการดื่มสุรา พวกเขาใช้เกลือและสิ่งต่างๆ ในการสร้างบรรยากาศของการสังสรรค์ การแลกเปลี่ยนคำสนทนาเกี่ยวกับน้ำดื่มและรสชาติของมัน การสร้างสังคมขี้เล่นและการม

ประโยค - พระธรรมปิฎกฐฺ ฐานปริทัศนาแปล ภาค ๖ - หน้าที่ 12 นกก. พวกข้าพเจ้าจักตั้งอยู่ สูงฉันจึงออกนั่น กล่าวว่า "ถ้าเช่นนั่น ดีจะ " จิงได้คิดทำหัวไว้ ข้างหนึ่ง หาไปข้างหนึ่ง ก็แล้วรีบทำแล้ว จิงกล่าวว่

เนื้อหานี้เกี่ยวกับการตั้งตนในคุณอันสมควรก่อนที่จะไปสอนผู้อื่น ซึ่งมีการยกตัวอย่างจากอดีตที่พระศาสดาทรงแสดงบทเรียนให้เห็นถึงความสำคัญของการสร้างพื้นฐานในธรรมและคุณงามความดีของตนก่อน เช่นเดียวกับที่กล่

ประโยค - พระธรรมปิฏกกล่าวแปล ภาค 6 - หน้าที่ 40 ทั้งหลาย กรรมูลความมันส์แก่พระตกตน [ จะเศร้าหมองหรือผ่องแผ้วเพราะตน ] พระศาสนา ทรงดับดับอึดอัดในกิเลสนันแล้ว ตรัสว่า " ภิกขุทั้งหลาย ลูกกาลอุบาทล ได้ชีว

พระธรรมปิฏกได้กล่าวถึงธรรมชาติของกรรมและผลที่ตามมาจากการกระทำ โดยเน้นว่าผู้ที่ทำบาปกรรม ย่อมต้องรับผลจากการกระทำของตนเอง ขณะที่ผู้ที่ทำความดีจะได้รับความบริสุทธิ์ การเข้าใจเรื่องกรรมจึงเป็นพื้นฐานสำคั

ประโยค - พระอธิษฐานฤทัศจรรย์แปล ภาค 6 - หน้าที่ 41 ในดนของสัตว์ผู้ทั้งหลาย บุคคลอื่นทำบุคคลอื่นให้บริสุทธิ์ไม่ได้ คือ ให้หมดจดไม่ได้เลย ให้เศร้าหมองไม่ได้เลย." ในบทบาทเทาา ุกาลตั้งอยู่แล้วในโดดับติผล.

ประกอบ - พระธรรมปิฎกปริยัติภาค ๖ - หน้า 58 ๕. เรื่องพระสัมมชชเณร *(๑๑๔)* [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระชนม์วัน ทรงปรารภพระสัมมา มัชฌันเณร คำพระธรรมเทวนีกว่า "โยจ ปุปเพม ปรมสิวา" เ

บทความนี้กล่าวถึงพระสัมมชชเณรผู้มีความตั้งใจในพระธรรม โดยไม่แบ่งเวลาระหว่างเช้าหรือเย็น แต่ยังใช้เวลาอย่างมีประโยชน์ และการให้โอวาทในระหว่างการปฏิบัติธรรม เนื้อหายังสอดคล้องกับการมุ่งมั่นในการศึกษาและ