ป.ธ.๔ : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 2284 / 3076

ประโยค - พระธรรมปทัฏฐูกษาแปลภาค ๓ - หน้าที่ 232 "คนพล พิงบริโภคโภชนะแนด้วยปลายข้าข้า ทุก ๆ เดือน, เขาย่อมไม่ลิ้มสิ่งที่ ๑๖ แห่งท่าน ผู้มีธรรมอันชั้นได้แล้ว." [แก้สรจ] พึงทราบนี้ความแห่งคานั้นว่า :- "ถ

เนื้อหาของพระธรรมปทัฏฐูกษาแปลภาค ๓ ณ หน้าที่ 232 กล่าวถึงความคิดเห็นเกี่ยวกับการบริโภคและการประพฤติปฏิบัติของคนพลที่มีธรรม เพื่อลดความโลภและเข้าถึงความบริสุทธิ์ ในการดำเนินชีวิตยาวนานถึง 100 ปี โดยการ

ประโยค - พระธรรมปทุฏฐกถา ภาค ๑ หน้า ๑๓๓ พระศาสดา ตรัสอธิบายไว้ดังนี้ว่า "ผลแห่งส่วนหนึ่งๆ จาก ส่วนที่ ๑๖ ซึ่งทำส่วนหนึ่งๆ จาก ๑๖ ส่วนดังนั้น ให้เป็น ๑๖ ส่วน อีกนั้นแล ยังมากกว่าาการประพฤติดบของชนพลนั

ประโยค - พระธรรมปิฎกฉบับแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 234 ๑๒. เรื่องอภัยโทษ [๒๕] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาดา เมื่อประทับอยู่ในพระบวรราชน ทรงปรารถนาหิริโอตตัปปะ ตนใดคนหนึ่ง ตรีสรรธรรมเท่านี้ว่า "น หิ ปาป กาม ฏิ ม

ในการกล่าวถึงเรื่องอภัยโทษ พระมหาโมคลัลลานเถระและพระลักษณะเถระมีการสนทนาเกี่ยวกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในกรุงราชคฤห์ โดยพระมหาโมคลัลลานะได้แสดงการยิ้มแหยซึ่งเกี่ยวข้องกับวิสาขาปัญหา ในที่จะไปสำนักพระผู้

ประโยค- พระธัมมปาทิจฉาแปล ภาค ๑ หน้า ที่ 236 ดังนี้แล้ว จึงกล่าวว่า “ท่านผู้เฒ่าเจ้า ในกลาลแห่งพระพุทธเจ้า พระนามว่ากัสสป พวกภิญญามากรุป เข้าไปสู่บ้านเพื่ออินทบท. พวกมนุษย์ เห็นพระเณรทั้งหลายแล้ว รักใ

เนื้อเรื่องนี้กล่าวถึงความสัมพันธ์ระหว่างพระเณรและมนุษย์ในกลาลแห่งพระพุทธเจ้า โดยมีการบรรยายถึงการถวายอาหารและการรับบารมีจากพระเณร รวมถึงเรื่องราวเกี่ยวกับกรรมและผลกรรมที่เกี่ยวข้องกับความเชื่อในประวั

ประโยค - พระอุปปปิทฺุฏิฏฺฐา ภาค ๑ หน้าที่ 237 ไปเพื่อสิ่งมิใช่ประโยชน์ถือเป็นกุศลแก่มนุษย์นั้น" ก็ในตำที่พระมหาโมคคัลลานะเห็นแล้วนั้นแลองพระศาสดาจงเป็นพยานของท่าน ตรัสเรื่อง ๒๐ เรื่อง แม้ในคำบอกกล่าวแ

บทนี้พูดถึงพระอุปปปิทฺุฏิฏฺฐาโดยเฉพาะเรื่องราวที่เกี่ยวข้องกับพระปิ่นกุพุทธเจ้าและบูรพกรรมของท่าน ชาวเมืองศรีอยุธยาที่สร้างบรรณฑศาลาเพื่อพระปิ่นกุพุทธเจ้า แต่เมื่อประชาชนเหยียบย่ำบรรณฑศาลานั้น ชาวนาก็

ประโยค - พระธรรมปาทุฎฐพลแปล ภาค ๑ หน้าที่ 238 ถูกไฟไหม้ จึงกล่าวว่า "พระผู้เป็นเจ้าของพวกเรา ไป ณ ที่ไหนหนอเเละ?" แม้ว่าวานนั้น ก็เห็นกับด้ามชนนเหมือนกัน ยืนอยู่ในท่ามกลางแห่งหมู่ชน พูดอย่างนี้ว่า "ข

บทเรียนจากพระธรรมปาทุฎฐพลแสดงให้เห็นถึงการตระหนักถึงผลกรรมและการเปรียบเทียบด้วยการพูดถึงไฟและบาปกรรมที่ตามเผาคนพาล เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในหมู่ชนได้นำไปสู่การกลับมาทบทวนชีวิตและการกระทำของตนเอง ดังนั้น

ประโยค - พระธัมปทปัณ์ถูกจดบันทึกแปลภาค ๑ - หน้าที่ 239 [แก่อรรถ] บรรดาบทเหล่านั้น กล่าวว่า สุขซูรี ความว่า น้ำงามซึ่งไหลออกจากนมของแม่โคนมในขณะนั้นนั้นแส ยิ่งๆ ยอมไม่เปลี่ยน คืออ่อนไม่แปรไป พระศาสดา

เนื้อหาเกี่ยวกับการตีความบาปกรรมในพระธัมปทปัณ์ ซึ่งนำเสนอการเปรียบเทียบระหว่างน้ำนมและบาปกรรมที่กำลังทำอยู่ เพื่อชี้ให้เห็นว่าการกระทำบาปกรรมไม่ให้ผลทันที และต้องรอจนกว่าจะถึงเวลาที่เหมาะสม เช่นเดียวก

ประโยค - พระอัยม์ทัณฑ์ฉบับแปล ภาค ๓ - หน้าที่ 240 มีรากเป็นต้น ในอัตรภาพที่ ๒ หรือที่ ๓ ในกลางเทศนา ชนเป็นอันมากบรรลุรัศมีผลทั้งหลายมีโสดา-ปัตติผลเป็นต้น ดังนี้แล. เรื่องอภัยร จบ.

ประโยค- พระพุทธโพชฌงค์ ภาค ๑ หน้าที่ 241 ๑๓. เรื่องสัญลักษณ์ปริต [๔๓] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระวุ้งทรงประกาสัญลักษณ์ปริต ตรัสพระธรรมเทศนาบอกว่า "ยาวเทว อนตฺถเๅว" เป็นต้น. [พระม

ในพระพุทธโพชฌงค์ ภาค ๑ พระศาสดาประกาสัญลักษณ์ปริต และเล่าถึงประสบการณ์ของพระมหาโมคคัลลานะเณรที่เห็นปรตตหนึ่งในขณะที่ท่านอยู่บนเขาคิชฌกูฏ โดยเล่าถึงการถามตอบกับพระศาสดาเกี่ยวกับเหตุการณ์ทางจิตวิญญาณซึ่

ประโยค - พระบรมปฏิทัศถูกแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 242 "ค้อนเหล็ก ๖ หมื่น บรรจุแล้วโดยประการ ทั้งปวง ย่อมตกไปบนนิสัยของเจ้า ต่อกระหม้อม อยู่เสมอ." [พระศาสดาทรงรับรองว่าเปรตมิมี] พระศาสดา ทรงสถิตถอยคำของพระเ

ในบทนี้พระศาสดาได้ตรัสถึงบูรพกรรมของเปรตและประวัติศาสตร์ที่เกี่ยวข้อง โดยมีการพูดถึงเหตุการณ์ในกรุงพานสี พร้อมอธิบายถึงการสนทนาระหว่างเด็กชาวบ้านและบูรพเปลื้องที่มีทักษะในการแสดงศิลปะ ซึ่งเป็นการสื่อถ

ประโยค - พระปรัชญาปั๊ดจิวาแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 243 ระหว่างย่านไทรแล้ว ก็หนี้ไป เมื่อพระราชเสด็จเข้าไปสู่โคนต้นไม้ ในเวลาที่แท้จริง งามของช่องสองต้องพระสิริรัศมิ ว่า "นี่อะไรแน่?" ทรงตรวจดูในมือบน ทอดพร

ในเนื้อหานี้ พระราชาเสด็จเข้าไปยังโคนต้นไม้และสงสัยเกี่ยวกับสิ่งที่เห็นในมือของปูโรทิต เมื่อถามว่ากรรมของใคร พระราชาได้ทราบว่ามีบุตรเกี่ยวข้อง หลังจากนั้นพระราชาได้โปรดให้ผู้คนมานั่งร่วมสนทนากับปูโรทิ

ประโยค - พระอุโบสถพระบฏฉบับแปล ภาค 1 - หน้า 244 ได้พระราชทานบ้านส่วย 4 ตำบล ในครึ่ง 4 แห่งเมือง อมาตย์ ผู้พร่ำสอนอรรถและธรรมของพระราชทานความนั้นแล้ว จึงกล่าว คำนี้ว่า :- "ชื่อว่าคำเป๊ะ แม้เช่นในชนหนึ่

เนื้อหาเกี่ยวกับการศึกษาศิลปะของบูรณเปลี่ยนที่เป็นสิ่งสำคัญในสมัยนั้น ได้มีการสอนอรรถและธรรมตามคำที่พระราชทานแก่ผู้คนในสังคม ซึ่งแสดงถึงความสำคัญของการพัฒนาทักษะและการศึกษา เพื่อให้บรรลุผลสัมฤทธิ์ในชี

ประโยค - พระอรรถปัณฒบคัปลัแปล ภาค ๑ หน้าที่ 245 บุรุษ ข้าพเจ้าจักคิดแม่โมหรือมนุษย์ให้ตาย. บุรุษเปลี่ยน กล่าวว่า "พ่อ เมื่อคนม่าโม สินไหมมืออยู่ ๑๐๐, เมื่อผ่านมนุษย์ สินไหมอยู่ ๑ พัน ท่านแม่ทั้งบุตรแ

เนื้อหาในบทนี้เน้นถึงการเลือกและผลกระทบจากการตัดสินใจที่บุรุษหนึ่งทำในประเด็นของการประหารชีวิตและการให้สินไหมที่เกี่ยวข้อง โดยมีพระปัจเจกพุทธเจ้าเป็นจุดกลางในการคิดพิจารณา. เนื้อหายังเน้นถึงการตรวจสอบ

ประโยค - พระธัมม์ปทัฎฐกถา ภาค ๑ - หน้า 246 พระปิยเจตนาภูมิใจว่า "พระปิยเจตนาพเจ้าคงนี้" เมื่อเข้าไปเพื่อบิณฑบาต พบพระที่ระหว่างประตู เราเมื่อจะทดลองศิลปของตน จึงประหายพระปิยเจตนาพเจ้ารนี้" พวกมนุษย์ ก

ในบทนี้ พระปิยเจตนาภูมิใจในการบิณฑบาตและพบกับพระที่ประตู แสดงถึงพฤติกรรมของคนพาลที่ใช้ศิลปะเพื่อการฉิบหาย พระศาสดาได้ตรัสสอนถึงความรู้ที่เกิดแก่คนพาลซึ่งมักทำให้ตกต่ำ และตรัสพระคาถาเพื่อย้ำเสริมความสำ

ประโยค๑ - พระธัมนปทุฏฐาแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 247 คำว่า ญาณคติ นี้ เป็นชื่อ แห่งศิลปะความเป็นใหญ่และความถึงพร้อม ด้วยเช่นนั้น แท้จริง ศิลปะหรือความเป็นใหญ่เป็นต้น ย่อมเกิด แก่คนพาล เพื่อความฉิบหายแท้แน่ย

ในเนื้อหานี้กล่าวถึงความหมายของคำว่า ญาณคติ และการเชื่อมโยงกับศิลปะความเป็นใหญ่ โดยชี้ให้เห็นว่าความเป็นใหญ่เมื่อเกิดขึ้นกับคนพาลสามารถนำไปสู่ความฉิบหาย ทั้งนี้ยังได้กล่าวถึงความสำคัญของปัญญาและผลกระท

พระบรมฉบับพระธรรมเทวนิยมที่ 3 หน้า 248 14. เรื่องพระสุธรรมเทศ [๕๕] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระเชตวัน ทรงปรารถพระ สุธรรมเทวะ คัรษพระธรรมเทศนาว่า "อสนุต ภาวมิฉโลย" เป็นต้น. [จิตตะคุ

ในพระบรมฉบับพระธรรมเทวนิยมที่ 3 หน้า 248 มีการกล่าวถึงพระสุธรรมเทศซึ่งพระศาสดาประทับอยู่ในพระเชตวันและทรงปรารถพระสุธรรมเทวะ พร้อมทั้งเสนอคำสอนในมิจฉาสันติณกรณ์ โดยมีความสำคัญในการสร้างศรัทธาและการก่อส

ประโยค - พระอธิษฐานที่ถูกทอดแปล ภาค ๑ - หน้า 249 [คุกคามบรรลุอาคามิผล] โดยสมออื่น พระอัครสาวกทั้ง ๒ สวดกถาพรรณาด้วยคุณของจิตตกฤทธิ์แล้ว ใครจะทำความสงเคราะห์แก่กุศลนั้น จึงได้ไปสู่มัจฉิกำลังหนทางคร.

ในบทนี้เสนอการต้อนรับพระอัครสาวกโดยพระเถระที่ตระกูลทางไกลและการเล่าเรื่องเกี่ยวกับการฟังธรรมที่ผู้คนต่างมารวมตัวกันเพื่อสัมผัสคำสอน พระสุธรรมเถระแสดงความห่วงใยเกี่ยวกับการเข้าร่วมของอุบาสถ์ที่มีการเตร

ประโยค - พระอิ่มปฏิฤกษิณจากแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 250 จิ่วไปสู่เรือนของคุณหมอฉันแต่เช้ารุ่ง พระสุธรรมเทระนั้น แม้อน คุณหมดี กล่าวว่า "นิ่งต่ั้งนั่งเดิม ขอรับ" ก็กล่าวว่า "เราไม่นั่ง," จักเทียบบิณฑบาต" แ

ในบทนี้มีการบรรยายถึงเหตุการณ์ที่พระสุธรรมเทระไปพบคุณหมดีแต่เช้าตรู่ โดยกล่าวถึงการไม่ยอมรับสักการะและการสั่งสอนของพระศาสดาที่เกี่ยวข้องกับการให้โทษแก่พระสุธรรมเทระ ทั้งยังพบกับอุปสรรคในการแก้ไขปัญหา

ประโยค - พระเยซูทรงถูกฎแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 251 ศาสดา แม้ทรงทราบว่า "อุบาสก จักไม่ออภัยแก่อสธรรมนัน" ทรงดำรัสว่า "ภิกษุนี้" กระด่างเพราะมานะ จงไปสู่ทาง ๑๐ โยชน์แล้ว กลับมา" จึงไม่ทรงตอบอุบายให้ออภัย ท

ในส่วนนี้ของพระราชสำนัก พระเยซูทรงสอนเรื่องการไม่ทำมานะและการแสดงความอ่อนน้อมจนเกินไป เพื่อหลีกเลี่ยงการเจริญเติบโตของมานะและอาการอวดดีในใจ ที่อาจส่งผลเสียต่อการปฏิบัติศาสนา สมณะควรไม่แสดงความหยิ่งยโส

ประโยค - พระธรรมปิฎกฐัฏฐูล แปลภาค ๑ - หน้าที่ 252 [แก่อรรถ] บรรดาบทเหล่านั้น กล่าวว่า อนุตฺตา ความว่า ภิกษ์ผู้พิล พิงปรากฏความสงเสริมอันไม่มีอยู่ คืออิกษ์ผู้หา ไม่สี่รา เป็นผู้ศิล สตัน้อย ไม่สงัด เก

เนื้อหาต่อยอดความเข้าใจเกี่ยวกับภิกษุในพระพุทธศาสนา โดยการชี้ให้เห็นถึงการมีศรัทธาและการปฏิบัติที่ดี รวมถึงการอธิบายถึงบทบาทของภิกษุฤกษ์ที่มีความสำคัญในการประพฤติปฏิบัติให้กับสังคม สรุปบทบาทของภิกษุใน