ป.ธ.๔ : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 2286 / 3076

ประโยค - พระธัมม์ พระธัมม์มาถูกหวยแปล ภาค 3 - หน้าที่ 274 พระเถร พวกเรามาสู่สำนักของสามเณร อาบสาแดกกุญแจนั้นจำพระมหาสาวแม่ทั้งหมดได้ นับ ตั้งแต่พระธรรมสนามดีเป็นต้น เขามีสีระอันเป็นอันตรายแล้วว่า ระห

ข้อความนี้เสนอเกี่ยวกับการรวมตัวของพระเถรและสามเณรเพื่อฟังธรรม โดยมีการถ่ายทอดข้อมูลเกี่ยวกับการจัดเตรียมที่พักและการใช้เครื่องใช้ต่างๆ สำหรับพระเถร ข้อความดังกล่าวกล่าวถึงบรรยากาศในวันที่พวกเขามารวมต

ประโยค - พระอุปัชฌาย์ท่านถูกถามแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 275 อุปัชฌาย์ของเจ้า กล่าวว่า "พวกเราจะฟังธรรม, เธอจงกล่าวธรรมแก่ผู้อุปัชฌาย์นั้น." พวกอุบาสก ลูกขึ้นพร้อมกันทันที กล่าวว่า "ท่านผู้เจริญ พระผู้ขึ้น้

ในบทพูดคุยนี้ พระอุปัชฌาย์ได้ถามสามเณรเกี่ยวกับความสุขและการฟันจากทุกข์ สามเณรตอบด้วยความเข้าใจที่ถูกต้องเกี่ยวกับธรรมะ การบรรลุพระอรหันต์ทำให้สามารถพ้นจากทุกข์และได้มีความสุขที่แท้จริง นอกจากนี้ สามเ

ประโยค – พระอุโบสถฉบับแปล ภาค ๑ – หน้า 276 โกรธว่า "ในกลก่อนนี้นั่น พวกเราไม่เคยเห็นคนหยาบช้านี้, ทำไม สามเณรรัฐธรรมนาเห็นปานนี้ จึงไม่กล่าววางแห่งธรรมแม้สักนิด หนึ่ง แค่พวกมนุษย์ผู้ฉลาดอยู่ในฐานะเพีย

เนื้อหานี้สนทนาเกี่ยวกับการแสดงออกของพระอุโบสถและสามเณร โดยมีการแสดงความรู้สึกโกรธและความเข้าใจที่แตกต่างกันเกี่ยวกับธรรมะ พวกมนุษย์กล่าวถึงการไปฟังธรรมในสำนักงานของพระผู้เจริญและ มีการริงบอกพระที่อยู

ประโยค - พระธีมม์ทัศต์ดกวาแปล ภาค ๓ - หน้า 277 พระศาสดา ทรงหมิ่นวิจาร ในพระเทศวันนั้นแปล แล้วทรงอธิษฐาน เสด็จไปโดยขณะจิตเดียวเท่านั้น ทรงแสดงพระองค์ประทับยืนข้างหน้า ภิกขุทั้งหลายก็เถิด ชาวบ้านทั้งสิ

ในภาค ๓ หน้านี้นำเสนอเรื่องราวของพระศาสดาที่เสด็จมา ณ สถานที่แห่งหนึ่ง โดยมีภิกขุและสามเณรเข้าร่วมในกิจกรรมทางศาสนา ชาวบ้านและภิกขุร่วมกันถวายอภิลักขิ์ เพื่อร่วมสืบทอดพระพุทธศาสนา พระศาสดาทรงแสดงบารมี

ประโยค - พระอธิษฐานคำแปล ภาค ๑ หน้าที่ 278 พวกเราได้เห็นพระผู้เป็นเจ้าของพวกเรา ผู้สามารถในอันยังพระพุทธเจ้า และภูมิสูงมีให้โปรดปราน และอ้อมได้ถวายไทยธรรมแก่พระผู้เป็น เจ้านั้น" พวกมนุษย์ก็โสราจดราบ

เนื้อหาได้อธิบายถึงการเสด็จของพระศกาดาสูบบริเวณภูเขาและการสนทนากับสามเนรเกี่ยวกับน้ำตาของมนุษย์ที่มากกว่ามหาสมุทร ซึ่งสะท้อนถึงความทุกข์และการมองเห็นเมื่อเผชิญกับความทุกข์ของชีวิต. เหตุการณ์นี้แสดงให้

ประโยค - พระธัมมัทภูมิฉบับแปล ภาค ๑ - หน้า 279 พระศาสดา ตรัสว่า "อิสิะ อิสิะ คีสสะ ข้อนี้เป็นอย่างนั้น, เพราะน้ำตาอันไหลออกในเวลาที่สัตว์ผู้สูญ ก็เห็นทุกข์ ฟังเป็นของ มากกว่าน้ำในมหาสมุทรทั้ง ๔ โดยแม

พระศาสดาได้ตรัสถึงความหมายของน้ำตาที่ไหลออกในขณะที่สัตว์สูญเสีย โดยเน้นว่าความทุกข์นี้มีมากกว่าแม้แต่น้ำในมหาสมุทรทั้งสี่ นอกจากนี้ยังมีการสนทนากับสามเณรเกี่ยวกับสถานที่ที่สัตว์ตาย และการกำหนดที่นั่งท

ประโยค- พระฉับปฏิรูปฉบับแปล ภาค ๑ หน้า ๒๘๐ ถูกไฟไหม้แล้วในประเทศนี้, สถานที่อันสัตว์ ไม่เคยตายไม่มีในโลก. ความสัตย์ ๑ ธรรม ๑ ความไม่เมียตาย ๑ ความสำราม ๑ ความ ฝึกฝน (ทรามาน) ๑ มีอยู่ที่ใด, พระอริยะเจ

เนื้อหานี้กล่าวถึงแนวคิดในพระพุทธศาสนาเกี่ยวกับสภาพที่สัตว์ไม่เคยตาย และการกระทำของพระอานนท์เถระในการบริพินทพาน ผู้ที่อยู่ฝั่งต่างๆ ของแม่น้ำไร่ณีมีการอภิปรายถึงการให้ความช่วยเหลือแก่พระเคราะห์ ในบริบ

ประโยค - พระถัามปฏิสสาร(ศาสนากับดิสาสมเณร] พระศาสดา ตรัสถามสามเณรอีกว่า “ติสสะ เธอไม่กลัวในเพราะ

ประโยค - พระธัมมปวัฏฏูลกาจแปล ภาค ๑ หน้า ที่ 282 เสียงแห่งสัตว์ทั้งหลายมีเสือเหลืองเป็นตน ในข้อนั้นหรือ ? สามเณรกราบทูลว่า "ข้าแต่พระผู้มีพระภาค ข้าพระองค์ค่อน ไม่กลัว ก็แค่เลือกอย่างหนึ่ง ชื่อว่านิมิ

ในบทนี้เป็นการสนทนาระหว่างพระศาสดาและสามเณรติสสะ ที่พูดคุยเกี่ยวกับเสียงแห่งสัตว์และการตัดสินใจของสามเณรในการเดินทาง พระศาสดาซักถามว่าเธอจะไปหรือกลับ สามเณรแสดงความตั้งใจที่จะตามพระศาสดาไป และปรากฏการ

ประโยค- พระถิรปุณฑกะวัดจงกลควายแปล ภาค ๑ หน้าที่ 283 ข้าวมูปาายสนิมที่น้อยเหมือนกัน แก่กฐชุงมีพระพุทธเจ้าเป็น ประธาน ภายในวาระสั้น ๓ วัน ครั้งบวชแล้ว ในวันที่ ๘ เข้าไป สู่บ้าน ได้บำเทาทัพพันหนึ่งกับผ

ในบทตอนนี้ พระศาสดาได้เสด็จมาและตรัสถามภิกษุว่าเขาสนทนาเรื่องอะไร ภิกษุผู้ตอบแจ้งว่าเขาสนทนาเรื่องชื่อ และพระศาสดาได้ชี้แจงว่าข้อปฏิบัติองค์สัตว์ที่ทำให้ถึงพระนิพพานนั้นมีความสำคัญ โดยให้มีประตูเปิดเพ

ประโยค - พระธรรมปิฎกฐานะภาค ๑ - หน้าที่ 285 ข้อปฏิบัตินังสัตว์ให้อิงพระนิพพาน พึงจะการ-dคายเป็นต้นเสีย, อันภิญญาอันบำเพ็ญข้อปฏิบัตินังสัตว์ให้อิงพระนิพพาน ไม่ใช่คนบอด เป็นเหมือนคนตาบอด ไม่ใช่คนใบ้เป็

ในหน้าที่ 285 ของพระธรรมปิฎกนี้มีการพูดถึงข้อปฏิบัติเพื่อนำไปสู่พระนิพพาน โดยยิ่งไปกว่านั้นยังมีการเปรียบเทียบความเข้าใจในธรรมะกับการมองเห็น การได้ยิน และการรู้ความจริงต่างๆ ซึ่งเป็นเครื่องมือสำคัญในก

ประโยค / พระบรมปทุฏฐภาพแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 286 ยินดีฉันแล้วในการออกบวช จิตวิวิญญาณของผู้มีจิตบริสุทธิ์แล้ว ถึงความผ่องแผ้วอย่างยิ่ง และอุปนิสัยของบุคคลผู้ไม่มีอปิฐ ถึงพระนิพพาน" พึ่งบำเพ็ญ คือ พึ่งพา

เนื้อหาในหน้าที่ 286 ของพระบรมปทุฏฐภาพพูดถึงการออกบวชของบุคคลที่มีจิตบริสุทธิ์ และการเข้าถึงความผ่องแผ้วของจิตใจในการบรรลุถึงพระนิพพาน นอกจากนี้ มีการอธิบายถึงการบำเพ็ญเพื่อนำไปสู่ความสำเร็จทางวิภาคอย

ประโยคต่อไปนี้ - พระธัมปวัฏฐกอาเปล ภาค ๔ หน้า ที่ 1 6. บัณฑิตวรรค วรรณา 1. เรื่องพระราชะ [๑๐] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดามื้อประทับอยู่ในพระเชตวัน ทรงปรารถนาท่านพระรายะ ตรัสพระธรรมเทสน่านว่า "นิรีนัว

บทความนี้กล่าวถึงพระศาสดาที่ประทับอยู่ในพระเชตวันและความปรารถนาของพระราชะที่เป็นฤๅษี ในการตรัสพระธรรมเทสน่าและการที่พระราชะถูกมองว่าเป็นพระอรหันต์ในเวลาเย็น เหตุการณ์นี้ส่องให้เห็นอุปนิสัยของพระราชะแล

ประโยค - พระธรรมปฏิญาณเอาเปรียบ ภาค ๔ หน้า ๒ สำนักงานพราหมณ์แล้วตรัสถามว่า "พราหมณ์ เธอเกี่ยวอะไรอยู่?" เขากราบทูลว่า "ข้าพระองค์กำวัดปฏิญาณแก่ภูฏูทั้งหลายอยู่พระเจ้าข้า" พระศากดา. เธอได้การสงเคราะห์จ

เนื้อหานี้เล่าถึงการถามตอบระหว่างพระศากดาและพราหมณ์เกี่ยวกับการมีอุปการะจากภูฏู โดยพราหมณ์ได้รับอาหารแต่ไม่สามารถบวชได้ จนกระทั่งพระศากดาได้ให้พราหมณ์บวช ซึ่งเป็นการแสดงให้เห็นถึงการช่วยเหลือและการมีอ

ประโยค :- พระธรรมปฏิรูปกถา ภาค ๔ - หน้า 3 อยู่ ด้วยอาหารวัตถุมีบ่าวบูชาและภัตเป็นต้น พระเณรพาท่านหลีกไปสู่ที่อาาริแล้ว กล่าวสอน พร๋สอนท่านเนืองๆ ว่า "สิ่งนี้ คุณควรทำ สิ่งนี้ คุณไม่ควรทำ" เป็นต้น ท่า

ในบทนี้พระเณรได้สอนคำว่า 'สิ่งนี้ คุณควรทำ' และ 'สิ่งนี้ คุณไม่ควรทำ' เพื่อเตรียมความพร้อมของศิษย์ให้เรียนรู้และรับเอาโอวาท จากนั้นพระศาสดาได้นำเสนอสาริบุรผู้มีความว่าง่าย โทษต่างๆ ที่พระเณรกล่าวสอนจะ

ประโยคบทธ. พระธรรมปิฎกชุนาลี ๔ - หน้า ๔ ทั้งหลาย มิใช่แต่ในวันนี้เท่านั้น, ถึงในกาลก่อน สารีบุตรเป็นผู้ กตัญญูเวทเหมือนกัน" ดังนี้แล้ว เพื่อประกาศความนั้น จึงรัส อั-นิยติชาดก ในทุกบทนี้ ให้พิสูจน์ว่า

ในพระธรรมปิฎกชุนาลี ๔ มีการอธิบายถึงคุณธรรมและการเป็นกตัญญูของพระสารีบุตรที่เคยปรากฏในอดีต ว่าด้วยเสนาหมู่ใหญ่และการทำความดีเพื่อเป็นธรรมให้ผู้อื่นได้ขจัดความกังวล นอกจากนี้ยังกล่าวถึงการเสริมสร้างธรร

ประโยคต่อไปนี้ - พระธรรมปิฎกวิภาร มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ๖ ประโยคในสนามหลวง พ.ศ. ๒๕๓๙

ประโยค 2-4: พระผู้มีพระภาคทรงประสงค์ ในบทว่า วชุทสุนัม นี้. คนเชื่อใจถูก ผู้อื่นคงกามกดี ดีกดี ดีดี ดี" ชั่งทรัพย์ไว้ว่า " แถงถือเอาทรัพย์นี้" ย่อม ไม่ทำความโกรธ, มีแต่ปราโมทย์อย่างเดียว ฉันใด; เมื่อบ

บทนี้กล่าวถึงการศึกษาพระธรรมและการสั่งสอนของพระพุทธเจ้า โดยกล่าวถึงความสำคัญของอาจารย์ที่ให้การสอนแก่ศิษย์ พร้อมกับแนะนำวิธีการแก้ไขความผิดพลาดและการรับผิดชอบในฐานะศิษย์ รวมถึงการเห็นคุณค่าของการมีอาจ

ประโยค๒ - พระธรรมปิฎกอานาปิลป ๔ - หน้าที่ ๗ บทว่า ตาทิ้ง เป็นต้น ความว่า บุคคลพึงครอบ คือพึงเข้าไป นั่งใกล้ มันต์ตินท์ปานนั้น เพราะเมื่ออันตราศิลกอาจารย์เช่นนั้น อยู่ คุณอย่างประเสริฐย่อมมี โทษที่ลาม

บทความนี้พูดถึงแนวคิดทางพระธรรมจากพระธรรมปิฎกอานาปิลป โดยเน้นการนั่งใกล้ชิดคุณธรรมและการบรรลุธรรมผลที่ต่างกัน เช่น โสดาปติผล ซึ่งชี้ให้เห็นถึงคุณค่าของความเจริญที่ไม่มีโทษหรือความเสื่อมเสีย การเข้าถึง

ประโยค ๒ - พระธรรมปฏิภาณกลาโหม ๔ - หน้า 9 รักที่ชอบใจของบัณฑิตหลายๆ ดังนี้แล้ว เมื่อจะทรงสืบอนุสนธิแสดงธรรม จึงได้ตรัสพระคาถานี้ยาว:- "ผู้ใดกล่าวกั้นว่า พิงสอน และพึงห้ามจากธรรมของสัตบุรุษ ผู้นั้นแห

พระธรรมปฏิภาณกลาโหมได้กลั่นกรองหลักธรรมเกี่ยวกับความรักของบัณฑิต โดยเน้นว่าผู้ที่กล่าวจะแนะนำและห้ามคนไม่ให้ละเลยจากธรรมของสัตบุรุษ จะได้รับความรักจากหลายๆ คน และการสั่งสอนนั้นมีความสำคัญในการรักษาธรร