ประโยค-สารตฤกษ์ : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 550 / 740

ประโยค ๑ มังกรคติที่นี้เป็นปลิ เล่ม ๑ หน้า ๑๕๕ พระปิ่นเจกฤษฎี ผู้มีอายุ เราเที่ยวไปแล้วจึงออกมา เขาคิดว่า "พระผู้เป็นเจ้าไม่ตอบคำที่เราถาม พูดคำอันเสียท่านคงยังไม่ดีอะไร" จึงตรวจดูภายในเห็นปล่า เป็นผ

เนื้อหาเล่าถึงพระปิ่นเจกฤษฎีซึ่งเป็นผู้มีอายุที่ไม่แน่ใจในคำตอบจากพระผู้เป็นเจ้า เขาตรวจสอบพบว่ามาตรได้สำเร็จแล้วและส่งคนไปนำมาตรมาให้ โดยมีการให้ส่วนบุญแก่พระผู้เป็นเจ้า พร้อมทั้งขอให้ความปรารถนาสำเร

ประโยค ๑. มั่งคลาดี้นี้เป็นเปล เล่ม ๓ - หน้าที่ ๑๕๙ ได้ เพราะฉะนั้น จึงไปยังโครนานคร รับอาภิจฉาณายช่างชุนใน ทั้งนั้น(ไว้เป็นภาระ) แล้วสำเร็จภายในที่ใกล้เรือนของเศรษฐี ชื่อ อ๋านะ เลี้ยงชีวิตด้วยการงานข

เนื้อหาเกี่ยวกับนายช่างชุนที่ไปยังนครโครนานและการทำบุญที่เขาทำเพื่อช่วยเหลือคนที่มีความต้องการ นอกจากนี้ยังมีการเล่าเกี่ยวกับเศรษฐีอ๋านะและความสามารถในการทำให้เกิดบุญกุศล ซึ่งส่งผลให้เขาเป็นกุมามเทวดา

ประโยค 5-6 การประทับเสาหลั่น ในชั้นแรกให้ชนทุกคนอ้อมหน้าด้วยน้ำค้อม. ต่อมานั้นคนใด ๆ ต้องการ สิ่งใด ๆ ก็ให้สิ่งนั้น ๆ แก่กันนั่น ๆ พระอัจฉะกรทองพระนตร เห็นเทพานั้น เมื่อจะคราสถาคตนนี้เรื่ององค์กรเปร็ด

ประโยค ๙ - มังคลัตถก์นี้เป็นเปล่า เล่ม ๓ หน้า ที่ 161 ข้าพระองค์เป็นนายช่างชุนในเมืองนคร สำเร็จการอสัตยัคในที่ใกล้ เรือนของมหาเศรษฐีซึ่งว่า สะหะ และวัตถุที่ควรให้อนึ่งก็ไม่มีแก่ ข้าพระองค์ พวกยา

เนื้อหาพูดถึงบทในมังคลัตถก์ซึ่งแสดงให้เห็นถึงการให้และการช่วยเหลือ โดยกล่าวว่าแม้จะไม่เห็นสิ่งที่ต้องการ แต่การกระทำดีจะนำมาซึ่งผลบุญ นอกจากนี้ยังอธิบายถึงความสำคัญของการชี้ทางไปยังโรงทาน และบทความจาก

ประโยค ๕ มังคลัดที่นี้เป็นเปล่า เล่ม ๓ หน้า ที่ 162 คือ คำการประพฤติอันประเสริฐ กล่าวคือกรรมคือความเป็นผู้วน ขวยทางกายตามที่กล่าวแล้ว ของข้าพระองค์ดังนี้ คือความเป็นผู้น่ายอยั้น คำว่าพรหมจรรย์ในกาถนี้

เนื้อหานี้เกี่ยวกับการประพฤติอันประเสริฐที่กล่าวถึงกรรมและความเป็นผู้วน โดยเฉพาะคำว่าพรหมจรรย์ ซึ่งมีความสำคัญในมงคล ข้อมูลเกี่ยวกับอุบาสกที่พยายามทำให้ชีวิตดีขึ้นด้วยการทำกิจกรรมต่างๆ เช่น การปลูกสวน

ประโยค ๕ มังคลัตถีบานีนเป้นเล่ม ๓ - หน้าที่ 164 ด้วยฉันมีทักษะเป็นต้น กล่าวว่าสมุนโด คือ แม้ทั้ง ๔ ด้าน กล่าวว่ารูจิตตรตุตถ คือ ปลูกด้วยแผ่นทองด้านนั้น ๆ ด้วย สองถามว่า ปีสี่ ขาทิส พระมหาโมคลลานะกล่า

บทความนี้สำรวจความหมายและความสำคัญของบุญและสุขาในพระพุทธศาสนา โดยเน้นการวิเคราะห์จากคำสอนของพระมหาโมคลลานะที่กล่าวถึงการใช้ทรัพย์และอุปกรณ์ที่จำเป็นในชีวิตประจำวัน พร้อมเน้นความสำคัญของการกระทำต่าง ๆ

ประโยค 5- มังคีลติปุจน คำถามส่องถึงสิ่งที่เห็นแล้ว 3. วิจิตฉาน ปุจน คำถามเทียบเคียงสิ่งที่เห็นแล้ว 3. วิจิตฉาน ปุจน คำถามติ๊กตามความเห็นชอบ 1. กำกฤม ยา ปุจน คำถามต้องการแก้เอง ๑. สุ วี ๑/๒.

ประโยค- มังคลัตถิที่มึนปอเล่ม 3 - หน้าที่ 167 อรรถกถอุตตรวิมาน ในฎฐวรรก ว่า "คำที่เหลือว่า ปริจฉชนโฑ พึงนำมาเชื่อมเข้า ด้วยสองบทว่า อนุญฺญ ปานฺญฺว. อีกบทหนึ่ง พิงประมาณว่า ข้าพเจ้าได้ไปในคำถามอันไรบูล

ในบทนี้ กล่าวถึงอรรถกถาอุตตรวิมานที่อธิบายเกี่ยวกับความสำคัญของคำถามและการตอบที่เกี่ยวข้องกับการให้ทาน โดยเอ่ยถึงเรื่องราวของพระพุทธเจ้ากัสสปและบุคคลที่ทำการให้ทานด้วยความเมตตา ท่านได้บรรยายถึงผลบุญที

ประโยค ๕. มิ่งคลัตถกษัตริย์ปิ่นเปล ลำ ๓ - หน้าที่ ๑๖๘ [๔๕๒] ส่วนในอรรถกถาปาฏิยสุข ในมหาวรรค ในทีมนิกาย ท่านกล่าวไว้ว่า "ได้ยินว่า พระเจ้า ในกาลเป็นมนุษย์ครั้งก่อน เป็นหกันของเด็กเลี้ยงโค ชำระโค่นไม่ไ

เนื้อหานี้กล่าวถึงกรรมและผลในพระพุทธศาสนา โดยบรรยายถึงเรื่องราวของเด็กเลี้ยงโคที่มีประสบการณ์ในการทำกรรมดีและผลที่ได้รับจากกรรมที่ทำ ในการฟังธรรมกถาของพระศาสดา ซึ่งนำไปสู่ความเข้าใจในหลักธรรมชาติแห่งก

ประโยค ๕ มัดคลิดาถึงนี้เป็นแนว เล่ม ๓ - หน้า 169 ด้วยคาถาแม่ไม่นี้ พระผู้มีพระภาคเจ้าสรรเสริญมวด ๔ แห่งมคาไว้ คือ ท่าน ๑ การประพฤติธรรม ๑ การสงเคราะห์ผู้อื่น กรรมอันหา โทษไม่ได้ ดัพระรรณาในบทที่ ๕ น

ในบทที่ ๕ มัดคลิดาถึงนี้ พระผู้มีพระภาคเจ้าสรรเสริญมวด ๔ แห่งมคา ซึ่งรวมถึงการประพฤติธรรมและการสงเคราะห์ผู้อื่น บทนี้มีการพูดถึงกรรมที่หาโทษไม่ได้ โดยเฉพาะในกรณีของการช่วยเหลือผู้อื่นและการปฏิบัติตนตา

ประโยค ๕ - มังคลัตถทีปิเนปล เล่ม ๑ - หน้า ๑๗๐ พรรณนาความแห่งคาถาที่ ๖* [๔๕๔] พึงทราบวินิจฉัยในคาถาที่ ๖. กล่าวว่า อารติ. การเว้น ชื่อว่า วิถี อัทย่างหนึ่ง ชนทั้งหลายผสมวัน ด้วยตนาน นั้น เหตุนี้ เจตน

บทความนี้พรรณนาถึงคาถาที่ ๖ ซึ่งเน้นการเว้นจากปาปีและความสำรวมจากการดื่มน้ำเมา การวิเคราะห์มีการกล่าวถึงมงคลทางจิตใจและการไม่ยินดีในความชั่ว นอกจากนี้ยังอธิบายคุณค่าของการไม่ดื่มสุราและมุ่งมั่นในการรั

ประโยค 5-7 ด้วยสามารถแห่งธรรมและาว่าชื่อวิธี ดี จิตนี้มี 3 อย่าง คือ สัมปทวิจิต 1 สมาทานวิจิต 1 สมุจเฉพวิจิต 1. บัดนี้ข้าจะอธิ กล่าววิจิต 1 อย่าง ตามที่พระอธิการยกกล่าวไว้ ในถรรกถา อธิษฐาน : เป็นต้น.

บทความนี้กล่าวถึงวิจิต 3 อย่างในธรรม ได้แก่ สัมปทวิจิต สมาทานวิจิต และสมุจเฉพวิจิต โดยอธิบายถึงการพิจารณาตนเองในทางธรรมและการไม่มีความประมาทในการปฏิบัติ รวมถึงประสบการณ์ของตัวละครในเรื่องเพื่อนำเสนอตั

ประโยค - มังคลัตถิยีเป็นเปล เล่ม ๓ - หน้าที่ 172 กับพวกกระดาดในป่าเกิด’ ดังนี้แล้วปล่อยไป เขา (กลับ) ไป เรือน ถูกพ่อถาม ก็บอกความเป็นไปนั้น ถูกพ่อถามนั่นต่อว่า จึง ไปสู่ลูกมารคแล้วได้ยินคำว่าสัตว์เป็

บทเรียนเกี่ยวกับการเว้นจากการฆ่าสัตว์ในแง่มุมของศาสนาและจริยธรรม ที่สามารถนำไปใช้ในชีวิตประจำวันได้ พร้อมทั้งอ้างถึงคำสอนในภูฏาณสัมมาทฏิฐิสูตรและอรรถกถากุมมณสูตร เพื่อให้เห็นถึงหลักการและเหตุผลในการรั

ประโยค ๕๙ - มังคลจิตที่ปิ่นแปล เล่ม ๑ - หน้าที่ 173 ภูฏกฎฏทันสูตรนั้น ว่า "บว่า ปริวรรดิ คือ ย่อมเว้นด้วยสามารถกาไม่ก้าวล่วง อติลิทธิในบวกว่า นหมิ่น นี้ มืออิทธิพลเป็นอรรถะ บันฑิตจึงควรนำการสงเคราะห์

บทความนี้กล่าวถึงภูฏกฎฏทันสูตรและการนำทางของบัณฑิตในการสงเคราะห์สังฆาบรม ผ่านคำบรรยายที่ชัดเจนถึงอิทธิพลและเหตุผลในการปฏิบัติ พระอรรถกถายังกล่าวถึงการสอบถามพิสูจน์สูตรและการสละชีวิตของอุบาสกที่มีความต

ประโยค ๕๑ - มั่งคลั่งที่นี้มิฉะนั้น เล่ม ๓ - หน้าที่ ๑๗๔ แล้วทั้งพรีโต้ฉันที่แนกอยู่บนป่าเสื่อในป่า. งูใหญ่ได้คลายออกไป ในทันทีนั้นเหมือนกัน." ภูฏาสัมฤทธิ์ฉุฉัษฎ์ ว่า "งูเหลือม ชื่อวงใหญ่. มุ่งนั้นได

ในบทนี้ได้พูดถึงความเชื่อมโยงระหว่างจิตและกรรมภิลาส รวมถึงธรรมะที่เกี่ยวข้องกับการบำเพ็ญเพียรในพุทธศาสนา โดยเน้นถึงความสำคัญของการควบคุมจิตใจและการเข้าใจหลักธรรมเพื่อหลีกเลี่ยงเวรกรรมที่เกิดจากความคิด

ประโยค ๕ - มั่งคล-digitamนี้กินเปนเล่ม ๑ - หน้าที่ ๑๗๕ คฤหบดีบุตร คือ ปลาก็ดิตบุตรแล้ว เป็นกรรมกิเลส อนิทานทน เป็นกรรมกิเลส กามสุข มิจฉาจาร เป็นกรรมกิเลส มุสาวาท เป็น กรรมกิเลส กรรมกิเลส ๔

ในเนื้อหาได้กล่าวถึงกรรมกิเลสสี่ประเภทซึ่งจัดเป็นบาปกรรมตามพระธรรมคำสอนของพระพุทธเจ้า ได้แก่ ปาณาติบาต, อารมานา, อุตุนาหตา และการถึงภัยของชายอื่น ทั้งนี้ พระอรหันต์ได้สอนให้หลีกเลี่ยงกรรมเหล่านี้ เนื่

ประโยค ๕ - มังคีลาลํปาเชิญนี้เป็นเปล่า เล่ม ๓ - หน้า ๑๗๖ กรรมกีลาส นัยแม้ในอนินทานเป็นต้น ก็อย่างนี้เหมือนกัน บทว่า อนาประ ได้แก่ คาถาพันธมัยอันอีก คือ ที่แสดงเนื้อความนั้นแสดง [๑๒๖] ฤทธิภิกขาสูตรนั้

เนื้อหาในบทนี้อธิบายเกี่ยวกับกรรมกีลาสซึ่งเป็นสิ่งสำคัญในพระพุทธศาสนา โดยมุ่งเน้นไปที่การทำความเข้าใจกรรมผ่านทางนัยของอนินทาน ทั้งยังได้แสดงให้เห็นถึงความสัมพันธ์ระหว่างกรรมและกิเลส รวมถึงผลกระทบที่มี

ประโยค ๕- มังคลัสฏิทานินีปล เล่ม ๓ - หน้า ๑๗๘ เหมือนกัน. พึงทราบวินิจฉัยแม้ในวิฤาวาร (ต่อไป) เมื่อบุคคล สั่งว่า "เราก้มไปลาเนื้อ, ท่านทั้งหลายจงจัดชุมเป็นต้นโดยเร็ว, แล้วไม่ได้อะไร ในปกติโดยก่อนเหมือ

เนื้อหาครอบคลุมการวิเคราะห์วิฤาวารและกรรมมบตามลำดับความสำคัญในพระพุทธศาสนา โดยมีการกล่าวถึงการกระทำของมนุษย์และผลที่ตามมา ไม่ว่าจะเป็นกายกรรมหรือมนกรรม ซึ่งมีความเกี่ยวข้องกันในทางธรรมและกรรมมบ ซึ่งช่

ประโยค ์- มังคลดาถามเป็นแปล เล่ม ๓ - หน้าที่ ๑๗๙ กิการงดเว้นจากบาปนั้น อันข้าพเจ้ามนกล่าว จบ [แก้สูตรเมริย] [๑๒๖] วัตถุเป็นเหตุความมา ๑๐ อย่าง ดังขาสามารถ แห่งสูตร ๓ อย่าง และเมริ ๓ อย่าง ชื่อว่านา

เนื้อหาเกี่ยวกับการงดเว้นจากบาปและรายละเอียดเกี่ยวกับสูตรอาหารต่างๆ ที่พระพุทธเจ้าตรัสไว้ในวิภังค์ของสูตร โดยมีการกล่าวถึงสูตรแป้ง สูตรข้าวสุก สูตรใส่เชื้อ และสูตรผสมเครื่องปรุงต่างๆ การแบ่งประเภทของว

ประโยค ๕๔ - มั่งคลัตถิอันเป็นแปล เล่ม ๓ - หน้าที่ 181 นั่นแห่ ชื่อว่าน้ำเมา เพราะอรรถกถาเป็นที่ตั้งแห่งความเมา, กิ่รอปะอะไร ๆ แม้อย่างอื่น อันเป็นที่ตั้งแห่งความเมา มีอยู่ ปนะนั้น ก็ชื่อว่ามัชชะ บุณค

เนื้อหาพูดถึงนิยามของน้ำเมาและมัชชะตามที่กล่าวในอรรถกถา โดยอธิบายถึงการที่สุราและเมรัยเป็นที่ตั้งแห่งความเมา และการสำรวมจากการดื่มน้ำเมาเป็นหลักการสำคัญในการฝึกปฏิบัติตามแนวทางศาสนา อรรถกถาได้กล่าวถึง