กรรมกิเลสและพระธรรมคำสอน : หน้า 175/265

ประโยค ๕ - มั่งคล-digitamนี้กินเปนเล่ม ๑ - หน้าที่ ๑๗๕ คฤหบดีบุตร คือ ปลาก็ดิตบุตรแล้ว เป็นกรรมกิเลส อนิทานทน เป็นกรรมกิเลส กามสุข มิจฉาจาร เป็นกรรมกิเลส มุสาวาท เป็น กรรมกิเลส กรรมกิเลส ๔ เหล่านี้ เป็นบาปกรรมอันพระอรหิสารภา นั่นละได้แล้ว ดังนี้ พระผู้พระภาคได้ตรัสดังนี้ พระสุดผู้พระ ศาสดา ครับคำนี้แล้ว จึงได้ตรัสตอบพันร้อยอย่างอื่นในภายหลังว่า "บันเทิตทั้งหลายย่อมไม่สร่างเสรีกรรม ๔ อย่าง คือ ปาณาติบาต อารมานา อุตุนาหตา การถึงภัยของชายอื่น ๑ ที่นิติตกกล่าว ว่า เป็นกรรมกิเลส)]" วิภาคิสลาสุตรนั้นว่า "ว่า กตมส ตอบบทเป็น กตม อุสุ!" บรรดาบัลลังก์นั้น ว่า อุสุ ได้แก่อันพระอรหิตสกุลนั้น ว่า "ว่า กมมุก็ลสล นี้ มีวิจฉา ว่า สัตว์ทั้งหลายอย่ามีสร้า หมอง เพราะกรรมเหล่านั้น เหตุนี้ กรรมเหล่านั้น พระผู้พระภาค จึงตรัสว่า กรรมกิเลส แล้วลาวว่าต่อไปว่า กรรมมันด้วย ชื่อว่า เป็นกิเลส เพราะความเป็นกรรมที่สัมปยุตด้วยกิเลสด้วย เหตุนี้ จึงชื่อว่ากิเลส จริงอยู่ คนมีกิเลสท่านนั้น ย่อมมาสัตว์ คู่ไม่มี กิเลส หามาไม่ เหตุนี้นั่น ปาณาติบาต พระผู้พระภาคจึงตรัสว่า