หน้าหนังสือทั้งหมด

พระธรรมปฐูฏักจาแปล ภาค ๑
222
พระธรรมปฐูฏักจาแปล ภาค ๑
ประโยค๒ - พระธรรมปฐูฏักจาแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 220 ไปกับดวงนั้นนั้นแล ย่อมผ้าสกุที่กุฏิวางนุ่มแล้ว. แม้กุฏิวาง พาจางกลั…
…รมีปฏิสัมพันธ์กับพวกเขาในบริบทของพุทธธรรม. การบรรยายนี้มีสำนวนน่าสนใจ และชี้ให้เห็นถึงการดำรงอยู่ของพระธรรมและการปฏิบัติที่สำคัญโดยเฉพาะในสังคมที่มีการเลือกในทางที่สำคัญ. หากต้องการเรียนรู้เพิ่มเติมเกี่ยวกับ…
การสนทนาระหว่างพระสวดาและชมพูเง
230
การสนทนาระหว่างพระสวดาและชมพูเง
ประโยค- พระธรรมปุณทุติฤษฎาแปล ภาค ๑ หน้าที่ 228 ใครหนอเเล ? ดังนี้แล้ว จึงไปสำนักพระสวดาแต่งซ้ำๆ กระทำ ปฏิสันถารแล้…
บทสนทนาระหว่างพระสวดาและชมพูเงที่กล่าวถึงท้าวมหาราชทั้ง ๔ และท้าวสักเทวราชที่มาเพื่อบำรุงพระสวดา พระสวดาแสดงถึงความเหนือกว่าทั้งหมดในฐานะที่เป็นพระราช ซึ่งสะท้อนถึงลำดับชั้นและบทบาทสำคัญในพุทธศาสนา สื
การสนทนาระหว่างพระอธิการและชำพุทธ
231
การสนทนาระหว่างพระอธิการและชำพุทธ
ประโยค- พระอธิการ: พระธรรมปฏิรูปแปล ภาค ๑ หน้า 229 มหาพรหม อาศัยใจใด ผู้นั้นแหละ เป็นหัวมหาพรหม ชำพุทธ: ก็นั่นเป็นผู้ยอดเยี่ยม…
การสนทนาระหว่างพระอธิการและชำพุทธนี้นำเสนอแนวคิดเกี่ยวกับการบำรุงและความเป็นพรหม ที่พระศาสดาได้ไตร่ตรองถึงความสำคัญของผู้ที่มีจิตใจดี มีความจริงจังในการบำเพ็ญกุศล แม้พวกเขาจะมีสถานะที่แตกต่างกัน ในส่ว
พระธรรมปัทถุฉันแปล ภาค ๑ - หน้า 231
233
พระธรรมปัทถุฉันแปล ภาค ๑ - หน้า 231
ประโยค - พระธรรมปัทถุฉันแปล ภาค ๑ - หน้า 231 "ถ้าพระสมณโคดม พึงเป็นใหญ่ ชัมพุทะนี้ พังไปสำนักของพระสมณโคดม แต่เพราะ…
ในบทที่ 231 ของพระธรรมปัทถุฉันกล่าวถึงการพูดจาของพระสมณโคดมที่ให้น้ำหนักต่อบทบาทของชัมพุทะและความสำคัญในหมู่มหาชน โดยย้ำถึ…
พระธรรมปทัฏฐูกษาแปลภาค ๓ - หน้าที่ 232
234
พระธรรมปทัฏฐูกษาแปลภาค ๓ - หน้าที่ 232
ประโยค - พระธรรมปทัฏฐูกษาแปลภาค ๓ - หน้าที่ 232 "คนพล พิงบริโภคโภชนะแนด้วยปลายข้าข้า ทุก ๆ เดือน, เขาย่อมไม่ลิ้มสิ่ง…
เนื้อหาของพระธรรมปทัฏฐูกษาแปลภาค ๓ ณ หน้าที่ 232 กล่าวถึงความคิดเห็นเกี่ยวกับการบริโภคและการประพฤติปฏิบัติของคนพลที่ม…
หน้า6
235
ประโยค - พระธรรมปทุฏฐกถา ภาค ๑ หน้า ๑๓๓ พระศาสดา ตรัสอธิบายไว้ดังนี้ว่า "ผลแห่งส่วนหนึ่งๆ จาก ส่วนที่ ๑๖ ซึ่งทำส่วน…
พระธรรมปิฎกฉบับแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 234
236
พระธรรมปิฎกฉบับแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 234
ประโยค - พระธรรมปิฎกฉบับแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 234 ๑๒. เรื่องอภัยโทษ [๒๕] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาดา เมื่อประทับอยู่ในพ…
ในการกล่าวถึงเรื่องอภัยโทษ พระมหาโมคลัลลานเถระและพระลักษณะเถระมีการสนทนาเกี่ยวกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในกรุงราชคฤห์ โดยพระมหาโมคลัลลานะได้แสดงการยิ้มแหยซึ่งเกี่ยวข้องกับวิสาขาปัญหา ในที่จะไปสำนักพระผู้
พระธรรมปาทุฎฐพลแปล ภาค ๑
240
พระธรรมปาทุฎฐพลแปล ภาค ๑
ประโยค - พระธรรมปาทุฎฐพลแปล ภาค ๑ หน้าที่ 238 ถูกไฟไหม้ จึงกล่าวว่า "พระผู้เป็นเจ้าของพวกเรา ไป ณ ที่ไหนหนอเเละ?" แ…
บทเรียนจากพระธรรมปาทุฎฐพลแสดงให้เห็นถึงการตระหนักถึงผลกรรมและการเปรียบเทียบด้วยการพูดถึงไฟและบาปกรรมที่ตามเผาคนพาล เห…
พระธรรมปิฎกฐัฏฐูล แปลภาค ๑ - หน้าที่ 252
254
พระธรรมปิฎกฐัฏฐูล แปลภาค ๑ - หน้าที่ 252
ประโยค - พระธรรมปิฎกฐัฏฐูล แปลภาค ๑ - หน้าที่ 252 [แก่อรรถ] บรรดาบทเหล่านั้น กล่าวว่า อนุตฺตา ความว่า ภิกษ์ผู้พิล …
เนื้อหาต่อยอดความเข้าใจเกี่ยวกับภิกษุในพระพุทธศาสนา โดยการชี้ให้เห็นถึงการมีศรัทธาและการปฏิบัติที่ดี รวมถึงการอธิบายถึงบทบาทของภิกษุฤกษ์ที่มีความสำคัญในการประพฤติปฏิบัติให้กับสังคม สรุปบทบาทของภิกษุใน
พระธรรมปิฎกฉบับแปล ภาค ๑ - ลาภลักษณะและจิตตฤกษ์บุญดี
261
พระธรรมปิฎกฉบับแปล ภาค ๑ - ลาภลักษณะและจิตตฤกษ์บุญดี
ประโยค - พระธรรมปิฎกฉบับแปล ภาค ๑ หน้าที่ 259 คบ (ไป) ประเทศใด ๆ ลาภลักษณะ ย่อมเกิดแก่เขาในประเทศนั้น ๆ ที่เดียว ดั…
เนื้อหานี้เกี่ยวกับพระธรรมปิฎกฉบับแปลฯ อธิบายถึงลาภลักษณะที่เกิดจากการคบประเทศใดโดยการบูชาศีลและความดี ในการพูดคุยของพระศาสดาก…
พระธรรมปาฐกถาจากแปล ภาค ๑ หน้า 273
275
พระธรรมปาฐกถาจากแปล ภาค ๑ หน้า 273
ประโยค — พระธรรมปาฐกถาจากแปล ภาค ๑ หน้า 273 "ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ ข้าพระองค์จะไปยังสำนักติสสามเณร. " พระศาสดา ไปเก…
…ึงทางไปยังสถานที่ที่ต้องการ โดยมีอุปาสคอยตอบคำถามในขณะนั้น. การสนทนาดังกล่าวถูกบันทึกไว้ในภาคเย็นของพระธรรมปาฐกถา.
พระธรรมปิฎกฐานะภาค ๑ - หน้าที่ 285
287
พระธรรมปิฎกฐานะภาค ๑ - หน้าที่ 285
ประโยค - พระธรรมปิฎกฐานะภาค ๑ - หน้าที่ 285 ข้อปฏิบัตินังสัตว์ให้อิงพระนิพพาน พึงจะการ-dคายเป็นต้นเสีย, อันภิญญาอัน…
ในหน้าที่ 285 ของพระธรรมปิฎกนี้มีการพูดถึงข้อปฏิบัติเพื่อนำไปสู่พระนิพพาน โดยยิ่งไปกว่านั้นยังมีการเปรียบเทียบความเข้าใจในธร…
พระธรรมปฏิญาณเอาเปรียบ ภาค ๔
4
พระธรรมปฏิญาณเอาเปรียบ ภาค ๔
ประโยค - พระธรรมปฏิญาณเอาเปรียบ ภาค ๔ หน้า ๒ สำนักงานพราหมณ์แล้วตรัสถามว่า "พราหมณ์ เธอเกี่ยวอะไรอยู่?" เขากราบทูลว่…
เนื้อหานี้เล่าถึงการถามตอบระหว่างพระศากดาและพราหมณ์เกี่ยวกับการมีอุปการะจากภูฏู โดยพราหมณ์ได้รับอาหารแต่ไม่สามารถบวชได้ จนกระทั่งพระศากดาได้ให้พราหมณ์บวช ซึ่งเป็นการแสดงให้เห็นถึงการช่วยเหลือและการมีอ
พระธรรมปฏิรูปกถา ภาค ๔ - หน้า 3
5
พระธรรมปฏิรูปกถา ภาค ๔ - หน้า 3
ประโยค :- พระธรรมปฏิรูปกถา ภาค ๔ - หน้า 3 อยู่ ด้วยอาหารวัตถุมีบ่าวบูชาและภัตเป็นต้น พระเณรพาท่านหลีกไปสู่ที่อาาริแล…
ในบทนี้พระเณรได้สอนคำว่า 'สิ่งนี้ คุณควรทำ' และ 'สิ่งนี้ คุณไม่ควรทำ' เพื่อเตรียมความพร้อมของศิษย์ให้เรียนรู้และรับเอาโอวาท จากนั้นพระศาสดาได้นำเสนอสาริบุรผู้มีความว่าง่าย โทษต่างๆ ที่พระเณรกล่าวสอนจะ
พระธรรมปิฎกชุนาลี ๔ - หน้า ๔
6
พระธรรมปิฎกชุนาลี ๔ - หน้า ๔
ประโยคบทธ. พระธรรมปิฎกชุนาลี ๔ - หน้า ๔ ทั้งหลาย มิใช่แต่ในวันนี้เท่านั้น, ถึงในกาลก่อน สารีบุตรเป็นผู้ กตัญญูเวทเหมือ…
ในพระธรรมปิฎกชุนาลี ๔ มีการอธิบายถึงคุณธรรมและการเป็นกตัญญูของพระสารีบุตรที่เคยปรากฏในอดีต ว่าด้วยเสนาหมู่ใหญ…
หน้า16
7
ประโยคต่อไปนี้ - พระธรรมปิฎกวิภาร มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ๖ ประโยคในสนามหลวง พ.ศ. ๒๕๓๙
พระธรรมปิฎกอานาปิลป ๔ - หน้าที่ ๗
9
พระธรรมปิฎกอานาปิลป ๔ - หน้าที่ ๗
ประโยค๒ - พระธรรมปิฎกอานาปิลป ๔ - หน้าที่ ๗ บทว่า ตาทิ้ง เป็นต้น ความว่า บุคคลพึงครอบ คือพึงเข้าไป นั่งใกล้ มันต์ติน…
บทความนี้พูดถึงแนวคิดทางพระธรรมจากพระธรรมปิฎกอานาปิลป โดยเน้นการนั่งใกล้ชิดคุณธรรมและการบรรลุธรรมผลที่ต่างกัน เช่น โสดาปติผล ซึ่งชี…
ภิกษุอัฐิสและปุญพุทธะ
10
ภิกษุอัฐิสและปุญพุทธะ
ประโยค / พระธรรมปุณฺโณ กนฺตา ๔ - หน้าที่ ๘ 2. เรื่องภิกษุอัฐิสและปุญพุทธะ [๒๖] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสนืเมื่อประ…
เรื่องราวเกี่ยวกับพระธรรมที่ปรากฏในเวลาที่พระศาสดาประทับอยู่ที่พระเชววัน ซึ่งมีการกล่าวถึงภิกษุอัฐิสและปุญพุทธะ รวมถึงการสั่ง…
พระธรรมปฏิภาณกลาโหม
11
พระธรรมปฏิภาณกลาโหม
ประโยค ๒ - พระธรรมปฏิภาณกลาโหม ๔ - หน้า 9 รักที่ชอบใจของบัณฑิตหลายๆ ดังนี้แล้ว เมื่อจะทรงสืบอนุสนธิแสดงธรรม จึงได้ตรัส…
พระธรรมปฏิภาณกลาโหมได้กลั่นกรองหลักธรรมเกี่ยวกับความรักของบัณฑิต โดยเน้นว่าผู้ที่กล่าวจะแนะนำและห้ามคนไม่ให…
พระปิฎกปฏิญาณฉบับแปล ภาค ๔ - หน้าที่ 20
22
พระปิฎกปฏิญาณฉบับแปล ภาค ๔ - หน้าที่ 20
…่วร้าย แล้วส่งไป ด้วยพระดำรัสว่า " พวกท่านไปเถิด, เที่ยวไป ๒ หรือ ๓ โยชน์ แล้ว" ทราบว่าพระพุทธ พระธรรม หรือพระสงฆ์อุปฐัมแล้ว จงนำข่าวที่ ให้เกิดสุขมาแก่เรา " ม่าใช้เหล่านั้น ออกโดยประตูทั้ง ๔ เที่ยวไป…
ในบทนี้ พระราชาได้ให้ฆ่าสัตว์เพื่อบริโภคและมีการส่งข่าวสารเกี่ยวกับพระรัตนตรัยโดยให้พ่อค้ามารายงาน นอกจากนี้ยังมีการสนทนาระหว่างพระราชากับพ่อค้าเกี่ยวกับสภาพในเมืองของพวกเขา ข่าวที่พ่อค้าได้แบ่งปันนั้