ม.4 : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 3370 / 3404

บรรพื้อชนมหาพิจารณา สำนักงานของพระจีเอ็มเอ็ม ในเรื่องเถสิช หากได้เถสิชที่ประณีต เช่น น้ำมัน น้ำอ้อย เป็นจำนวนมาก เราให้เถสิชนั้นแด่พระเถสิชผู้ขาดแคลนเถสิช ภิกษุไข้ เป็นต้น ในท่านองค์เดียวกันกับจิวน แ

เนื้อหาเกี่ยวกับการพิจารณาเถสิชภายในพระพุทธศาสนา โดยเฉพาะการบริจาคเถสิชให้กับพระภิกษุที่ขาดแคลน และการสร้างสันโดษให้อยู่ในสังคม สิ่งที่พระพุทธเจ้าสอนเกี่ยวกับการเลือกเถสิชที่มีคุณภาพ เช่น น้ำมุตรน่า ร

บรรพชิตพึงพิจารณาเนื่อง ว่า ความเสี่ยงชีวิตของเราเนื่องด้วยผู้อื่น เราควรทำตัวให้เขาเสี่ยงง่าย 5. การไม่สะสมและปรารภความเพียร ไม่สะสม คือ การไม่เก็บกักตุเป่าไปสี่ใช้เกินจำเป็นและเกินเวลาที่กำหนดในพระ

เนื้อหานี้นำเสนอถึงการพิจารณาด้านความเสี่ยงชีวิตที่เกิดจากการสะสมสิ่งของในชีวิตของบรรพชิต พร้อมทั้งชี้ให้เห็นถึงความสำคัญของการไม่สะสมในทางพระวินัย เพื่อหลีกเลี่ยงการสะสมกิเลสและการบริจาคสิ่งของไปยังผ

บรรพชิตมหาพิจารณา สำนักงานของพระเถ้า 6. แสวงหาปัจจัยสีมาเลี้ยงชีพด้วยความเมตตาธรรมกับเป็น นักบวช โดยเน้นจากาเนสา" คือ การหาเลี้ยงชีพที่ไม่สมควรแก่ กิริยา ๒๑ อย่าง ซึ่งพระผู้พระภาคเจ้าทรงห้ามกิริยา ทำ

เนื้อหาครอบคลุมการแสวงหาปัจจัยสีมาในการดำเนินชีวิตของนักบวช โดยมุ่งเน้นไปที่หลักธรรมและคุณค่าของการทำชีวิตให้ง่ายโดยไม่ผิดกฎหรือสร้างความลำบากใจให้กับตัวเอง แสดงถึงพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสมอย่าง 21 ประการ

ความเสี่ยงชีวิตของเราเนื่องด้วยผู้อื่น เราควรทำตัวให้เขาเสี่ยงง่าย และเป็นเหตุให้เกิดตื่นหามูลจิตรธรรม² อีกมากมาย เพราะชีวิตเรา เนื่องด้วยผู้อื่น ปัจจัยที่ได้มาจึงควรเกิดขึ้นจากการปฏิบัติอย่างถูกต้อง

การดำเนินชีวิตที่ดีเริ่มจากการเคารพและให้เกียรติผู้อื่น การบริโภคและการใช้สิ่งต่าง ๆ ควรมีปัญญาในการพิจารณาเพื่อลดความเสี่ยงและสร้างบุญให้เกิดแก่ผู้ให้ เมื่อเราเคารพยำเกรงในสิ่งที่ดีจะนำมาซึ่งความสุขแ

บรรพชิตมหาพิจารณา สำนักงานพระเถร ความแตกต่างด้านอาชีพของพระภิกษุ กับ คฤหัสถ์ อาชีพของพระภิกษุ กับ คฤหัสถ์นั้น มีความแตกต่างที่ชัดเจน อยู่ 2 ประการ คือ a) พระภิกษุดำรงชีวิตด้วยการขอ แต่เป็นการขออย่างปร

บทความนี้สำรวจความแตกต่างระหว่างอาชีพของพระภิกษุและคฤหัสถ์ที่มีความชัดเจนสองประการ ประการแรก พระภิกษุดำรงชีวิตด้วยการขออย่างประเสริฐ ในขณะที่คฤหัสถ์มีการทำงานเพื่อรายได้ พระภิกษุมุ่งหวังบุญกุศลจากการถ

บรรพัชิตมหาพิจารณ์ สำนักของพระท่าน อากัป คือ กิริยาหรือมารยาทของสมณะ เช่น การยืน การเดิน การนั่ง การนอน การน้อม เป็นต้น ตลอดจนมารยาททางสังคมของผู้ดีที่ควรแก่สมณะ ซึ่งภิญญาอาจเป็นต้องศึกษาเพื่อให้ปฏิบ

เนื้อหาพูดถึงมารยาทและพฤติกรรมของสมณะ โดยอธิบายถึงอากัปหรือกิริยาที่ควรมี เช่น การเดิน ยืน นั่ง และนอน รวมถึงการศึกษาคุณสมบัติและมารยาทที่มาจากพระวินัยของพระภิกษุ เพื่อให้สามารถปฏิบัติได้อย่างถูกต้องแ

อกิจการยาวอาจอย่างนี้ ที่เราจะต้องทำให้ขึ้นไปว่าน ยังมีอยู่ก ไม่ใช่เพียงเท่านี้ ยกพระอุรฐ (โคนขา ขาวอ่อน) สูง ไม่ทรงทอดพระอุรฐ ไปข้างหลัง ไม่ทรงกระแทกพระอุรฐ ไม่ทรงสายพระอุรฐ เมื่อเสด็จดำเนินพระกายส่ว

เนื้อหาพูดถึงการเคลื่อนไหวและท่าทางของพระพุทธองค์ทั้งในการเสด็จดำเนินและการประทับนั่งในละแวกบ้าน โดยเน้นที่การรักษาท่าทีที่สงบและมีศักดิ์ศรี ไม่ยืดหรือหดพระกาย และไม่แสดงท่าทีที่เครียดหรือขลาด. นอกจาก

ไม่ทรงล้างบาตรดั่งลูก ๆ ไม่ทรงหมุนบาตรล้าง ไม่ทรงวงบาตรที่พื้น ทรงล้างบนพระหัตถ์(มือ) เมื่อทรงล้างพระหัตถ์แล้ว ก็เป็นอันทรงล้างบาตรแล้ว เมื่อทรงล้างบาตรแล้ว เป็นอันทรงพระหัตถ์แล้ว ทรงเท้าล้างบาตรไม่ใก

เนื้อหาพูดถึงวิธีการเสวยอาหารของพระองค์ ที่ทรงมีแนวทางเฉพาะ ไม่ลดบาตรหรือจ่อบาตรเวลารับอาหาร ข้อควรระวังในการเสวย รวมถึงองค์ประกอบและจุดประสงค์ในการเสวยอาหารเพื่อสุขภาพ และการมีชีวิตที่สงบตามหลักธรรมช

บรรพ[chud]ญมหาทิศาจรณา สำนักงานพระเถร ประทับนั่งทรงดำริแต่สิ่งที่เป็นประโยชน์แก่พระองค์ สิ่งที่เป็นประโยชน์แก่ผู้อื่น สิ่งที่เป็นประโยชน์ทั้งสองฝ่าย และสิ่งที่เป็นประโยชน์แก่โลกทั้งสอง เมื่อปร

เนื้อหาเกี่ยวกับการแสดงธรรมของพระพุทธเจ้าที่มีพระสุรเสียงและวิธีการสื่อสารที่ดี ให้ความรู้และประโยชน์ต่อทั้งบริษัท พระพุทธองค์ทรงส่งเสริมให้พระภิกษุศึกษาและปฏิบัติตามรูปแบบที่ดีในการแสดงธรรม ทั้งนี้เป

บรรพชิตพิพิจารณาเนื่อง ว่า อาการยอาอย่างอื่น ที่เราจะต้องทำให้ขึ้นไปกว่า ยังมืออยู่า ไม่ใช่เพียงเท่านั้น ตามลำดับในอธิบายาบใหญ่ทั้ง ๔ ก่อน แล้วแจงอธิบายาย่อย ให้ละเอียดยิ่ง ๆ ขึ้นไป เพื่อเป็นกา

บทความนี้อธิบายถึงการยืนอย่างมีสติในพระพุทธศาสนา ซึ่งเป็นการปฏิบัติที่ช่วยสร้างสมาธิและปัญญา เพื่อเสริมสร้างให้เจริญยิ่งขึ้น การยืนควรทำด้วยความมั่นคง ไม่เอนตัวหรือเอียงตัว และพิจารณาถึงประโยชน์ของการ

บรรพชิตมหาพิจารณา สำนักงานของพระแท้ 6. การเดิน เมือจะเดินให้ตั้งสติ สาวนามอินทรีย์ไม่เหลือแล หูลูกลิข สายตามองทอดลงช้าแฉก มีใจสงบ อย่างก้าวสม่ำเสมอ ไม่ยาว ไม่สั้นเกินไป ไม่เร็ว ไม่ช้าเกินไป ควรใช้สมา

การเดินควรตั้งสติ, ใช้สมาธิในการก้าว, เดินอย่างมีแบบแผน ไม่เร็วหรือช้าเกินไป ต้องรักษาจิตใจให้สงบตลอดเวลา ในการนั่งควรพิจารณาก่อนนั่งให้ตรงและไม่รีบร้อน นั่งอย่างสงบทำให้จิตใจผ่อนคลายเมื่ออยู่ในท่าที่

การนอน พิจารณาก่อนจิงนอน ค่อยๆ วางตัว วางมือ และเท้าลงอย่างมีสติ แม่เมตตา กำหนดกรรมฐานก่อนนอน คือ อสุภ มนสิสต์ และเมตตาสักครู เพื่อป้องกันการฝันที่เกี่ยวกับถาม และโทสะ ไม่อนนบนเตียงอุ่น พลิกไปพลิกมา ห

การนอนเป็นสิ่งสำคัญที่ไม่ควรมองข้าม โดยควรพิจารณาอย่างมีสติ เช่น การวางมือและเท้าลง การกำหนดกรรมฐานก่อนนอน รวมถึงการนอนในท่าที่เหมาะสมเพื่อให้เกิดบุญและอนิสงส์ หลับอย่างมีสติช่วยให้เกิดความสุขและป้องก

บรรจบพิธีพิจารณาเนื่อง ว่าอารยาบายอย่างนี้ ที่ควรต้องทำให้ขึ้นไปว่ามีอยู่ก็ไม่ใช่เพียงเท่านั้น บัณฑิตทั้งหลายกล่าวว่า ผู้ที่ปฏิบัติเองให้ใจเกิดความสงบ มีสิทธิ์อยู่ทุกเมื่ออย่างนี้ เป็นผู้ใจเด็ดเดี่ยวอ

การปฏิบัติอธิษฐานในพระพุทธศาสนาเป็นสิ่งสำคัญที่ช่วยให้จิตใจเกิดความสงบและเข้าถึงสภาวธรรมที่แท้จริง การปฏิบัติต้องมีความพิจารณาและการฝึกฝนอย่างสม่ำเสมอ โดยไม่เพียงแค่เคลื่อนไหวตามอารมณ์ แต่ต้องเข้าใจใน

บรรพิตาจิตมหาจารณะ สำนักของพระเจ้ ทั้งใหญ่และย่อจะมีความงดงาม มีความสุขตลอดเวลา สามารถ เว้นจากการทำบาปทั้งหลายได้ บรรเทาวิจากกรรมชั่วที่เคยทำ ไว้ในอดีตให้เบาบางลงได้ และยังดึงดูดกรรมดีที่เคยทำไว้ในอดี

เนื้อหาเน้นถึงความสำคัญของการรักษาความสำรวมกายและจิตในทุกอริยบถของภิกษุ เพื่อให้เข้าถึงความสงบและเจริญภายใน ตามที่พระพุทธเจ้าตรัสไว้ การรู้ตัวในขณะที่ทำกิจกรรมต่างๆ จะช่วยลดความคิดฟุ้งซ่านและทำให้จิตใ

อาคารยาวอา่อย่างนี้ ที่เราจะต้องทำให้ขึ้นไปว่ายน้ำ มีมืออยู่ก็ไม่ใช่เพียงเท่านั้น ความจริงมารยาทของพระภิษฐ์ยุ่งมีหลายประการ ผู้วชำเป็นต้องศึกษาเพิ่มเติมและฝึกปฏิบัติให้เกิดความเลื่อมใส่งแก่ตนเองและผู้

บทความนี้เน้นถึงความสำคัญของการสำรวมอิริยาบถในฐานะที่เป็นพระภิษฐ์ เพื่อสร้างความเลื่อมใสในผู้พบเห็นและเผยแผ่พระศาสนา ซึ่งผู้ศึกษาควรฝึกฝนเพื่อตนเองและสังคม โดยให้เปรียบกับพญาราชสีห์ที่มีระเบียบในการดำ

บรรพชีติมหาพิจารณา สำนักของพระเจ้า วันถัดไป๋ตื่นมาแล้วอธิษฐานเรียบร้อยอย่างเดิมเหมือนตอนก่อนนอน ก็รอคอยเนื่องไปอีกคนครบ 7 วัน หากรักษาอธิษฐานของตนเช่นนี้ได้ถึง 7 วัน จึงสมกับความเป็นพุทธารหัส คิดดังน

ในเรื่องนี้กล่าวถึงการอธิษฐานของสมณะซึ่งต้องการรักษาระเบียบในการปฏิบัติธรรม ตามความเชื่อว่าการอธิษฐานเป็นสิ่งสำคัญที่ช่วยเสริมสร้างความเข้มแข็งทางจิตใจ และการรักษาศีล สมาธิ และปัญญาเพื่อความเจริญในทาง

แน่นอน นี่คือข้อความที่ได้จากการ OCR ของภาพนี้: บรรพชนมหาพิจารณา สำนักงานของพระเจ้า เราติเตียนตนเอง คำว่า ตน ในที่นี้หมายถึงจิตของเราเอง จิตนั้นมีลักษณะดังรัดวนวัดแวดล้อม นึกคิดไปในเรื่องต่าง ๆ ได

ข้อความนี้กล่าวถึงการติเตียนตนเองที่เป็นการตัดเตือนจิตใจของตนเองเพื่อให้มีสติและตระหนักถึงความผิดพลาด เพื่อไม่ให้ทำผิดซ้ำ โดยเน้นถึงความสำคัญของการรักษาศีลและคุณธรรมในชีวิตประจำวัน เช่น การละอายต่อบาป

บรรชิตพิจารณาเนื่องๆ ว่า ตัวของเรเอง ตัดิตนตัวเองโดยศีลได้หรือไม่ ข้อ ๔ กุศลศีลให้ผลเป็นความสุขความเจริญ มีสุขเป็นวิบาก ทำให้ไปบังเกิดในสุดภูมิ และเป็นหนทางแห่งผลในพานในทางตรงกันข้าม หากคิดชั่ว พูดช

บทความนี้กล่าวถึงการพิจารณาเกี่ยวกับศีลและผลที่เกิดจากการกระทำ โดยเน้นไปที่กุศลศีลที่นำไปสู่ความสุขและเจริญ โดยแนะนำให้ผู้ปฏิบัติคิดสอนตนเองเพื่อให้อยู่ในวิถีที่ดี และยังเน้นถึงความสำคัญของการมีเจตนาห

วิธีติเตียนตน ๑. ต้องหมายศึกษาพระวินัยให้แตกฉาน หากมีข้อความสัยให้สอบถามจากท่านผู้อื่นสามารถให้ความกระจ่างในเรื่องนั้นได้ เมื่อทำได้ดังนี้จึจะรู้ว่า เราควรติเตียนตนเองในศีลข้อใดบ้าง ๒. ต้องหมายทบทวนข

บทความนี้นำเสนอวิธีการติเตียนตนเองตามหลักพระพุทธศาสนา โดยเน้นที่การศึกษาพระวินัยให้ชัดเจน และการทบทวนข้อบกพร่องของตนเองทุกคืนก่อนเข้านอน รวมถึงตัวอย่างของพระนั่งคุลกเณรที่ใช้การเตือนตัวเองเพื่อไม่ให้ห

อุตตนา โจนยุตตานี ปฏิมาเสถมุตตนา โส อุตตุดุโด สติมา สุข วิภาคุ วิหทิสิ. อุตตา หรือ อุตตโน นาโค อุตตา หรือ อุตตโน คติ ตสมา สญฺญาม อุตตานี อสส ภรั้ว วาณิโช. "เธอจงตักเตือนตนด้วยตน จงพิจารณาตนเองด้ว

บทความนี้พูดถึงความสำคัญของการเตือนตนเอง โดยการที่เราสามารถดูแลและพัฒนาตนเองได้อย่างต่อเนื่อง ไม่ต้องรอให้ผู้อื่นมาเตือน การใช้สติในการควบคุมความคิดและอยู่ในเพศสมะนะเป็นสิ่งสำคัญ อ้างอิงจากพระนังกกูฏเ