บรรพชิตมหาพิจารณา : หน้า 92/183

อุตตนา โจนยุตตานี ปฏิมาเสถมุตตนา โส อุตตุดุโด สติมา สุข วิภาคุ วิหทิสิ. อุตตา หรือ อุตตโน นาโค อุตตา หรือ อุตตโน คติ ตสมา สญฺญาม อุตตานี อสส ภรั้ว วาณิโช. "เธอจงตักเตือนตนด้วยตน จงพิจารณาตนเองด้วยตน ภิญฺเญ เธอนั้นมีสติปกครองตนได้แล้วจงอยู่สบาย ตนเหลาะ เป็นที่พึ่งของตน ตนแหละ เป็นคติของตน เพราะฉะนั้น เธอจงสงวนตนให้เหมือนอย่างพ่ำค้้าม สงวนม้าตัวเจริญฉะนั้น"๒ ข้อคิดเห็นจากเรื่องนี้คือ การเตือนตนเองสามารถทำเองได้ ตลอดเวลาไม่ต้องรอให้ใครมาเตือน และที่สำคัญไม่มีใครรู้เท่าทัน ความคิดของเราเท่ากับตัวของเราเอง หากเราเผลอคิดถูกแล้วมี สติเตือนตนเองได้หาทางว่าจะสามารถประคับประคองตนให้อยู่ใน เพศสมะนะได้ตลอดรอดฝั่ง หากไม่ใช้สติเฝ้าระวังความคิดของตน ต้องคอยให้ผู้อื่นมาบเตือน ถึงเวลานั้นอาจสายจนเกินแก้ได้ ๒ ขุ.ร. เรื่องพระนังกกูฏเฏาะ (ไทย. มมร) ๕/๙๓๙ www.dattajewo.com