บรรพชิตมหาพิจารณา : หน้า 89/183

แน่นอน นี่คือข้อความที่ได้จากการ OCR ของภาพนี้: บรรพชนมหาพิจารณา สำนักงานของพระเจ้า เราติเตียนตนเอง คำว่า ตน ในที่นี้หมายถึงจิตของเราเอง จิตนั้นมีลักษณะดังรัดวนวัดแวดล้อม นึกคิดไปในเรื่องต่าง ๆ ได้รวดเร็ว มีอารมณ์ชอบบ้าง ไม่ชอบบ้าง เรียน ๆ บ้าง เปลี่ยนไปมาอยู่เสมอ ดังนั้น คำว่า เราติตเตียนตนเอง จึงหมายถึง การใช้ของเราตัดเตือนจิตของตนเองอย่างมีสติ สตินี้เองทำให้จิตของเราสึกระลึกได้อย่างถูกต้องว่า เราทำอะไรผิดและระมัดระวังว่าจะไม่ทำผิดซ้ำอย่างนี้อีก การติตเตียนตน คือ การกล่าวโทษตนเองออกมาด้วยวาจาหรือการนึกถึงโทษของตนเองไว้ในใจ ด้วยความรู้สึกสำคัญจริง ฯ ดังตัวอย่างในวรรณกลกล ขยายสูตรมีใจความว่า “เราได้มาบวชในศาสนาของผู้ไม่ปลดชีวิตสัตว์แล้ว แต่ว่าเรายังเบียดเบียนชีวิตมดแดงอยู่ ยังดึงเอาคราบทินดาไม่ได้ แล้วเราจะบวชทำไม”๒๓๕ สีใส แปลว่า ปกติ สงบเย็น คือ ความสงบเย็นจากให้เรียบร้อย มีจดนงวดนจากบาปอกุศล หรือเมื่อเตรียมประสบกับเหตุการณ์ที่จะทำให้สัตว์ทอดหรือดงร่าย ก็ยังรักษาจากให้ตั้งอยู่ในความประพฤติที่ดีงามเป็นปกติได้ ที่กล่าวมาข้างต้นนี้ เป็นลักษณะของคนดีที่รักษาศีลเป็นปกติ และจัดเป็น กุลศีล คือ การรักษาศีลโดยมิจดนดีเป็นที่ตั้ง จุดพระอธิษฐานเบื้องต้น จะรักษาศีลได้ดังนี้ต้องมีคุณธรรมในใจ คือ หิร หมายถึง ความละอาย เป็นคุณธรรมที่ทำให้บุคคลสำรวม ระวังรักษาศีลได้ ทั้งข้อที่รักษาได้แล้วก็ยังรักษาได้เป็นปกติ ส่วนข้อที่พลาดพลังจะแผดไปแล้วก็กลับมารักษาได้ และศีลยังเป็นเครื่องรองรับคุณธรรมชั้นสูงขึ้นไป เช่น สมาธิ มานะ มรรยผล และ นิพพาน บุคคลจึงควรรักษาศีลให้ได้นั่นครุ่งดดูพระอธิษฐานทั้งหลาย ม.ม.ม. โปลีสฎุตร (ไทย มจร) ๒๐/๕๔ www.dattajeewo.com