พระประสงค์ในการเสวยอาหาร : หน้า 75/183

ไม่ทรงล้างบาตรดั่งลูก ๆ ไม่ทรงหมุนบาตรล้าง ไม่ทรงวงบาตรที่พื้น ทรงล้างบนพระหัตถ์(มือ) เมื่อทรงล้างพระหัตถ์แล้ว ก็เป็นอันทรงล้างบาตรแล้ว เมื่อทรงล้างบาตรแล้ว เป็นอันทรงพระหัตถ์แล้ว ทรงเท้าล้างบาตรไม่ใกล้กัน ไม่ใกล้กัน และทรงไม่ให้ค้านกระเช็น เมื่อทรงรับข้าวสุก ไม่ทรงลดบาตรลงรับ ไม่ทรงจ่อบาตรคอยรับ ไม่ทรงแก่งบาตรรับทรงรับข้าวสุกไม่ม أكثرหนัก ไม่มากนัก ทรงรับกับข้าวมาในปริมาณพอดีกับข้าวสวย ไม่ทรงทำกับข้าวให้เกินกว่าคำขวัญ ครูครัวคำขวัญในพระโอษฐ์(ปาก) สองสามครั้งแล้วทรงกลืน ข้าวยังไม่ละเอียดไม่ทรงกลืนลงไปไม่มีข้าวเหลืออยู่ในพระโอษฐ์แล้วจิบน้อมคำข้าวอีกคำหนึ่งเข้าไป ทรงมีปกติดำเนินดรสาธารณะแล้วเสวยอาหาร แต่ไม่ทรงติดในรส เสวยอาหารประกอบด้วยองค์ ๙ ประการ คือ ๑) ไม่เสวยเพื่อเล่น ๒) ไม่เสวยเพื่อมำ ๓) ไม่เสวยเพื่อระดับ ๕) ไม่เสวยเพื่อแต่ง ๔) เสวยเพียงดำรงพระกายนี้ไว้ ๕) เพื่อยกพระชนชีพให้เป็นไป ๖) เพื่อบำบัดความทุ่ง ๗) เพื่อทรงอุศระหทัยพรมจรรย์ด้วยทรงพระดำรว่า เพียงเท่านี้ก็จักกำจัดเวลากาได้ จักไม่ให้เวลานานใหม่เกิดขึ้น ร่างกายของเราจักเป็นไปสะดวก จักไม่มีโทษ และจักมีความอยู่สำราญ เมื่อเสวยภัตตาหารเสร็จแล้ว เมื่อจะทรงรับน้ำล้างบาตรไม่ทรงชุบตรับขึ้นรับ ไม่ทรงลดบาตรลงรับ ไม่ทรงจ่อบาตรคอรับ