การยืนที่มีสติในพระพุทธศาสนา บรรพชิตมหาพิจารณา หน้า 78
หน้าที่ 78 / 183

สรุปเนื้อหา

บทความนี้อธิบายถึงการยืนอย่างมีสติในพระพุทธศาสนา ซึ่งเป็นการปฏิบัติที่ช่วยสร้างสมาธิและปัญญา เพื่อเสริมสร้างให้เจริญยิ่งขึ้น การยืนควรทำด้วยความมั่นคง ไม่เอนตัวหรือเอียงตัว และพิจารณาถึงประโยชน์ของการตั้งมั่น เพื่อให้มีกำลังใจในการปฏิบัติธรรมอย่างต่อเนื่อง.

หัวข้อประเด็น

-อาการยืนที่มีสติ
-การตั้งมั่นในการปฏิบัติ
-ประโยชน์ของการยืน
-สมาธิในพระพุทธศาสนา

ข้อความต้นฉบับในหน้า

บรรพชิตพิพิจารณาเนื่อง ว่า อาการยอาอย่างอื่น ที่เราจะต้องทำให้ขึ้นไปกว่า ยังมืออยู่า ไม่ใช่เพียงเท่านั้น ตามลำดับในอธิบายาบใหญ่ทั้ง ๔ ก่อน แล้วแจงอธิบายาย่อย ให้ละเอียดยิ่ง ๆ ขึ้นไป เพื่อเป็นการเพิ่มพูนสติสมาธิองะให้เจริญ มากยิ่งขึ้น ดังต่อไปนี้ ในอธิบายาบใหญ่ตั้งมั่น หมายถึง อธิบายาบ ๔ ที่ทาอยู่นาน ๆ เช่น ยืน นาน ๆ เดินนาน ๆ นั่งนาน ๆ นี่เรียกว่า อธิบาบ ใหญ่ตั้งมั่น ซึ่งมีข้ อปฏิบัติดังนี้ ๑. การยืน ควรยืนตัวตรง ไม่งุ้มตัวไปข้างหน้า ไม่เอนตัว ไปข้างหลัง ไม่เอียงตัวไปทางซ้ายและขวามา วางเทาเสมอกัน ยืนสงบนิ่งด้วยสติ มีตามองทอดลงช้าเอก สารวมอินทรีย์ หากต้องการ เหรียญควรพิจารณาถึงประโยชน์ และโทษในการเหรียญไปดูสิ่งนั้น ด้วยสัมปชัญญะ ขณะเหลียวดูให้ใช้สติประคองรักษาใจไว้ที่ศูนย์กลาง กายอยู่เสมอ ไม่ควรยืนไว้ทำ เดี่ยวยืดดอก เดี่ยวสงบเสี่ยง เดี่ยวเท้า เอวเชิดหน้า เหลียวซ้ายแลขวา มองทางโน้นบ้าง ทางนี้บ้าง อย่าง เช่นคาบัสต์ [ภาพประกอบที่เห็นเป็นพระสงฆ์ในธรรมชาติและแสดงความสงบ] www.dattajeewo.com ๗๒
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More