บรรพชิตมหาพิจารณา : หน้า 82/183

บรรจบพิธีพิจารณาเนื่อง ว่าอารยาบายอย่างนี้ ที่ควรต้องทำให้ขึ้นไปว่ามีอยู่ก็ไม่ใช่เพียงเท่านั้น บัณฑิตทั้งหลายกล่าวว่า ผู้ที่ปฏิบัติเองให้ใจเกิดความสงบ มีสิทธิ์อยู่ทุกเมื่ออย่างนี้ เป็นผู้ใจเด็ดเดี่ยวอยู่เนื่องนินทร์ นอกจากนี้ ในอธิษฐานย่อมทำความรู้สึกสัตทุกขณะ เช่นกัน อธิษฐานอยู่อย่างกล่าว ได้แก่ การก้าวไป การถอน การแลก การเหยียบ การคู่เข่าและเหยียดออก การทรงสังฆภู บาตร และจีวร การฉัน การดื่ม การเคี้ยว การถ่ายอุจจาระปัสสาวะ การหลับ การตื่น การพูด การนั่ง ฯลฯ อย่างไรก็ตาม ภิกษุไม่ควรเคลื่อนไหวร่างกายในอธิษฐานต่าง ๆ อย่างคฤหัสถ์ คือเคลื่อนไหวโดยไม่พิจารณาก่อนว่ากำลังอยู่ในอธิษฐานอย่างไร ควรวางอธิษฐานอย่างไร หรือเดิมพันใจเสร็จแก่งทำทางต่าง ๆ ด้วยมารยา การฝึกฝนอธิษฐานด้วยความเพียรอย่างสม่ำเสมอดังกล่าว มาข้างต้นนี้ จะเป็นประโยชน์เกื้อกูลให้สามารถเข้าถึงสภาวธรรมจริง ๆ ที่เป็นดวงกลมใสได้ในที่สุด อธิษฐานถึงดงามต้องมีธรรมดงเอกผุดขึ้น คำว่า "ธรรมดงเอกผุดขึ้น" ภาษาบาลเรียกว่า "เอโกภวะ" ไม่ใช่เป็นเพียงสำนวนภาษา แต่เป็นลักษณะของการเข้าสภาวธรรมจริง ๆ โดยเป็นดวงกลมใสสว่างผุดขึ้นอยู่ในกลางกายของผู้ปฏิบัติที่พระมงคลเทพมุนี (สด จนฺทสโร) ค้นพบจากการเจริญภาวนา ไม่ได้ตีความจากการคิดวิเคราะห์พุทธ เมื่อดำเนินจิตไปในกลางกายย่อมรู้เองโดยมิได้ปรุงแต่งขึ้น ผู้ใดที่มีธรรมดงเอกผุดขึ้น อธิษฐาน ………………………………………………………………………………………. ๑๙ องฺ จตุก. ลีลสูตร (ไทย.มมร) ๙๕/๑๒/๒๘-๓๓ www.dattajewo.com