บรรพชิตมหาพิจารณา : หน้า 79/183

บรรพชิตมหาพิจารณา สำนักงานของพระแท้ 6. การเดิน เมือจะเดินให้ตั้งสติ สาวนามอินทรีย์ไม่เหลือแล หูลูกลิข สายตามองทอดลงช้าแฉก มีใจสงบ อย่างก้าวสม่ำเสมอ ไม่ยาว ไม่สั้นเกินไป ไม่เร็ว ไม่ช้าเกินไป ควรใช้สมาธิณะแนกกำหนด ถึงประโยชน์และโทษของการไปสู่นั้น ๆ แล้วเดินโดยใช้สติประคอง รักษาใจไว้ทั่วศูนย์กลางกายตลอดเวลา ไม่ควรแสดงอาการเช่นคอหาส คือ ยามเดินกิ้ดสิ่งอื่นไป รอบทิศเหมือนเดินช้อปปิ้ง ยามอย่างก้าวก็ไม่มีคำหนดแน่นอน เช่น ย่านก้าวยาว ๆ เร็วร้อนออกอาการกระหายหรือก้าวสั้นเกินไป ออกอาการอึ๋ง กระชัดกระช้อย หรือบางทีก็วางท่าทางส่งคำผาย เย็นนักรบข่มขวัญศัตรู 7. การนั่ง พิจารณาก่อนจิงนั่ง ไม่รีบร้อน นั่งสงบ กาย ตั้งตรง องอขยาย ไหล่ไม่เหย อหลังไม่งอ คอไม่ตก ไหล่ไม่ยก แล้ว แน่นจนอิ่มไม่ผลอดลิ้นง่าย การนั่งอย่างนี้ ทำให้กระดูกสันหลัง 18 ข้อจงกัน หนัง เนื้อ และเอ็นทั้งหลายไม่โค้ง ทุกขณะที่จะ จะเกิดขึ้นจากการโน้มไปของอวัยวะหลายจะไม่เกิดขึ้น เมื่อร่างกายสบาย ไม่มีกุญแจน า จิตย่อมสงบได้ง่าย เมื่อ นั่งลงแล้วควรสร้าวมือเท้า มีตาองทอดลงช้าแฉก ไม่กลาเเลก และไม่ควรนั่งอย่างคอหาหลศ คือ นั่งหลาหลหลายทางตามใจชอบ บางคราวนั่งอย่างย่อยอวน บบางคราวก็เกียดให้ดีดูทอดสายตาอง หาสิ่งที่ชอบใจไปเรื่อย ๆ www.dattajeewo.com