หน้า : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 1004 / 1220

ประโคม - พระธรรมปิฏกวัดกาญจนา ภาค ๑ หน้า ٨٨ ๑๐. เรื่องภูมิปัญญา* [๑๙๓] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระเวทวัน ทรงปรารถนาภิญญ…

ในบทความนี้ พระศาสดาทรงประทับอยู่ในพระเวทวัน ทรงเข้าใจถึงภูมิปัญญาที่บรรดาภิกษุทั้งหลายมีแนวทางทางปัญญาที่มาจากการพัฒนาตนเองและการบรรลุพระอรหัต เมื่อภิกษุทั้งหลายกราบถวายบังคมและได้พูดคุยถึงความเชื่อม

傳譯如下: ประโคม - พระมีกัปปิฏกฉบับแปล ภาค ๑ หน้า 89 ของพระอนาคามิไม่ควร, และยังไม่ถึงความสิ้นสะสา doesn't giveความ คิดเกิดขึ้นว่า 'เราถึงสุขแล้ว' ไ…

เนื้อหานี้กล่าวถึงพระอนาคามิและความสำคัญของสมาธิ โดยเฉพาะการมีความวางใจและความสงบในจิตใจ พระอนาคามิไม่ควรให้ความคิดใด ๆ ที่แสดงถึงความสุขในขณะที่ยังไม่ถึงจุดหมายที่แท้จริง คำสอนเหล่านี้เตือนให้เราตระห

ประโยค - พระปริยัติปฏิบัติฉบับแปล ภาค ๑ หน้า ที่ 90 พระภาคเมื่อทรงภาพใครดูปรากฏนั่ง ก็ตรัสว่า “ภิญญู.” ว่าด้วย วิสุทธสมาทิ ความว่า อย่าเพิ่มถึง…

บทนี้กล่าวถึงคำสอนของพระพุทธเจ้าเกี่ยวกับภิญญูและความหมายของการมีความมานะใจ พร้อมทั้งคำสอนเกี่ยวกับความสุขและทุกข์ในชีวิต โดยอธิบายว่าความเป็นผู้มีคุณสามารถลดความทุกข์ได้ เหมือนกลิ่นที่มีค่าน้อยแต่ก็ท

ประโคม - พระครูมาปฏิสุขาว แปลๅ ภาค ๑๗ - หน้าที่ ๙๑ ๒๐. มัควรรคร วรรณา ๑. เรื่องภิฎ ๕๐๐ รูป* [๒๐๔] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ใน…

พระศาสดาประทับอยู่ในพระเจดีย์และเทศนาเกี่ยวกับภิฎ ๕๐๐ รูป โดยอธิบายถึงหนทางที่คนต้องเผชิญ ทั้งในเรื่องอุปสรรคและทางที่ไม่สม่ำเสมอ เขาเน้นว่าธรรมภิฑูทำกรรมในอธิมรรค์เป็นสิ่งสำคัญที่ต้องพิจารณา. เนื้อหา

ประโคม - พระบรมปฏิทินฉบับแปล ภาค ๑๗ - หน้าที่ 92 ทุกข์ทั้งปวงได้" ดังนี้แล้ว ได้ทรงดำรัสพระคาถาเหล่านี้ว่า:- "บรรดาทางทั้งหลาย ทางเมืองค๙ ปร…

บทนี้กล่าวถึงการเดินทางสู่นิพพาน โดยมีการอ้างถึงพระคาถาที่พระพุทธเจ้าทรงสอนเกี่ยวกับการเลือกทางที่ถูกต้องเพื่อหลุดพ้นจากทุกข์ โดยแนะนำให้ผู้ปฏิบัติตามคำสอนของพระตถาคต และทำความเพียรเพื่อหลุดพ้นจากความ

ประโยค - พระรมป์ปัทม์ถูกถามแปลภาค ๑๓ - หน้าที่ ๙๓ ยังมีมอิ้นกำหนดครูทุกข์เป็นต้น ในฉัจจะแม่ทั้ ง ๔ ให้สำเร็จ ประเสริฐ คือยอดเยี่ยม. บทพระอากาว่…

เนื้อหาในบทนี้สำรวจความสำคัญของการกล่าวคำสัตย์และไม่โกรธตามคำสอนของพระรมป์ปัทม์ โดยระบุว่าความจริงในพระพุทธพจน์มีความสำคัญอย่างไรในหลักธรรม และวิธีการที่ธรรมทั้งปวงเกี่ยวข้องกับการเข้าใจพระนิพพาน. การ

ประโคม - พระอุปลัปลิฏกอภเปฺ ภาค ๑๒ - หน้าที่ 94 บทพระคาถาว่า ทิพทานบญองค์ฺ จุตุมาน ความว่า บรรดาสัตว์ ๒ เท้า อันต่างโดยเทวาและมนุษย์เป็นต้นแ…

บทพระคาถานี้พูดถึงความประเสริฐของการปฏิบัติธรรมและแนวทางการข้ามผ่านความทุกข์ โดยเน้นถึงการทำตามเส้นทางที่อาจารย์ได้ชี้ให้เห็นเป็นทางที่นำไปสู่การหลุดพ้น ในบทความมีการอธิบายถึงการเลือกทางที่ถูกต้อง และ

ประโยค-พระบรมปฏิรูปกฎหมาย แปล ภาค ๑ หน้า ที่ 95 เพราะเป็นเครื่องเผากิเลสทั้งหลาย เพื่อประโยชน์แก่นักบรรลุจงนั้น, เพราะพระตถาคตทั้งหลายเป็นแ…

บทความนี้สำรวจแนวคิดของพระบรมปฏิรูปกฎหมายที่เป็นไปเพื่อเผากิเลสให้กับนักบรรลุ โดยอธิบายถึงบทบาทของพระตถาคตและการปฏิบัติตามคำสอนเพื่อหลุดพ้นจากอวิชชา ในการบูชาเทวบุตร พระภิกษุได้เข้าใจถึงพระอรหัตผลและป

ประโคม - พระธรรมปิฏกอัคคูหาแปล ภาค ๑๓ หน้า ๑๙๖ ๒. เรื่องภิกษุ ๕๐๐ รูปอีก* [๒๐๕] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสนา เมื่อประกอบอยู่ในพระชนวัน ทรงปราร…

พระธรรมปิฏกอัคคูหาแปล ภาค ๑๓ กล่าวถึงภิกษุ ๕๐๐ รูปที่ประจวบในพระศาสนาที่ทรงพระนามว่ากัสสป โดยมิสามารถบรรลุพระธรรมได้ จนกระทั่งต้องกลับมาที่สำนักพระศาสนา และพิจารณาถึงการเรียนรู้ในภูมิมุงฐาน พระพุทธเจ้

ประโคม - พระอิฐมปฏิสะชื่อที่แปลภาค ๑ หน้า 97 [[แก้รอร]] บรรดาบเหล่านั้น หลายๆ ว่า สุพเหน สุขา รา เป็นต้น ความว่า เมื่อใดบัณฑิตย้อนเห็นด้วยวิ…

บทความนี้พูดถึงการวิเคราะห์และนำเสนอพระธรรมเทศนาเกี่ยวกับความไม่เที่ยงและสังสารทุกข์ในพระพุทธศาสนา โดยยกตัวอย่างพระคาถาที่ว่าด้วยความหน่าย เรื่องราวต่างๆ ของภิกษุ ๕๐๐ รูป และการเข้าถึงพระอรหัตผล รวมถึ

ประโคด - พระธัมปิฏกฉบับแปล ภาค ๑๓ - หน้าที่ 98 ทั้งปวงเป็นทุกข์; เมื่อนั้น ย่อมหน่ายในทุกข์, ความหน่ายในทุกข์นั้น เป็นทางแห่งความหมดจด." …

ในบทความนี้กล่าวถึงความทุกข์ที่ทุกสิ่งต้องเผชิญ และว่าความหน่ายในทุกข์เป็นหนทางนำไปสู่ความหมดจด โดยเฉพาะในพระคาถาที่พระผู้พระภาคเจ้าได้ตรัสถึงการเห็นพระธรรมว่าเป็นอนัตตา ผู้ที่มีปัญญาจะเข้าใจธรรมชาติข

ประโยค - พระธีรมาปฏิภูฏคำแปล ภาค ๑ หน้า 99 บทว่า อนุตตฺตา ความว่า อนุตตา คือว่างเปล่า ไม่มี เจ้าของ ได้แก่ไม่มีอิสระ เพราะอธิษฐานว่าไม่เป็…

ประโยค - พระจิ้มปัททุถูกแปลภาค ๓ - หน้าที่ 100 ๑. เรื่องพระปฐมยัมกิดสัสสระ*[๒๐๖] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระเชตวัน ทรง…

ในพระเชตวัน พระศาสดาได้ทรงตรัสเกี่ยวกับพระปฐมยัมกิดสัสสระ ซึ่งมีเรื่องราวของกุลบุตรชาวราชสักกีที่บวชในสำนักพระศาสดาและบรรลุพระอรหัต จากนั้นพวกเขาได้กลับมายังกรุงเทพเพื่อถวายบังคมและฟังธรรมของพระศาสดาอ

ประโยค - พระอิฐมปทุฐถูกขยายแปล ภาค ๓ - หน้าที่ 101 [ความไม่รู้จักกาลให้เกิดความเดือดร้อน] ขณะนั้น ภิกษุผู้นั้นหยาบแห่งภิกษุเหล่านั้น ผู้ยึดเห…

เนื้อหาดังกล่าวเล่าถึงความเดือดร้อนที่เกิดจากความไม่รู้จักกาลของภิกษุกลุ่มหนึ่ง ขณะที่พระศาสดาสอนเกี่ยวกับการทำอัตตรายลาถอและการมองเห็นผลของการกระทำในที่ชุมนุม ภิกษุที่หลับในระหว่างเดินจงกรมทำให้เกิดก

ประโยค - พระอัันปฏิรูปฉัภอแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 102 นนั้น ทูลวีวอนแล้ว ทรงนำอดีตนิมนมา ตรัสสอนว่าให้พิศว่า:- "บุคคลใด ย่อมปรารถนาจะทำสิ่งที่คว…

ในเนื้อหานี้กล่าวถึงการเรียนรู้จากพระธรรมเทศนาเกี่ยวกับความสำคัญของการทำสิ่งที่ควรทำเมื่อตอนที่ควรทำ โดยพูดถึงวิธีการที่บุคคลสามารถเข้าถึงความสำราญและความสงบสุขได้จากการปฏิบัติธรรมและยืนหยัดในแนวทางที

ประโยค - พระธัมมปทัฏฐกุณฉปเปล่า ภาค ๓ - หน้าที่ 103 ความว่า ย่อมเป็นผู้เข้าสู่จงจึ่งความเป็นผู้เกี่ยวครัน คือ กินแล้ว ๆ กินนอน. ทว่าสณฑุสูงปลุป…

บทความนี้กล่าวถึงความสำคัญของการเข้าสู่จงจึ่งและความจริงในชีวิต โดยระบุถึงอธรรมและการเข้าใจผัสสะในธรรมะ อธิบายถึงผู้ที่ไม่สามารถเห็นอริรามและความสำคัญของการมีปัญญาในการเข้าถึงธรรม เมื่อผู้ที่มีจิตแสดง

ประโยค - พระมนปัํทุฒิจาแปล ภาค ๓ - หน้า ที่ 104 ๔. เรื่องสุดาเปตร* [๒๑๐๑] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระวังวัน ทรงปราร…

เรื่องราวการพร่ำสอนเกี่ยวกับสุดาเปตรที่พระศาสดาแสดงให้แก่พระมหาโมคลิลานเถระ ภายในบริบทของการเข้าใจธรรมในจิตใจและการเข้าถึงพระธรรมด้วยการอธิษฐานให้โดยพระพุทธเจ้า ความสำคัญของความปรารถนาดีและการเข้าถึงพ

ประโยค - พระธรรมเทศนาชุดแปล ภาค ๑ - หน้า 106 สัตบุรุษ ขอท่านจงกล่าวธรรมกถาแก่พวกผมเถิด." พระธรรมกถานั้น ก็กล่าวธรรมกถาแล้ว. พระเถระฟัง ๒ มี…

ในบทนี้เน้นการสนทนาระหว่างพระเถระและผู้ฟังธรรมที่มีความสงสัยเกี่ยวกับการพูดและการฟังธรรมกถา ขณะเดียวกันแสดงถึงความอ่อนโยนและสัมพันธภาพระหว่างพระเถระสองรูปกับพุทธศาสนิกชนที่มีความเคารพในการฟังธรรม. พวก

ประโยค - พระจัมปทัณทูถูกแปลภาค ๑ - หน้า 107 พระมหาเถร ท่านสัตบุรุษ ท่านพูดอะไรนั่น ผมทั้งเป็น เหมือนอนุครูอยู่ในท้องมรรคเดียวกัน ในผมทั้ง …

บทสนทนาระหว่างพระมหาเถรและพระอนุเถระเกี่ยวกับการบิณฑบาตและการศึกษาศิลป์ของพระมหาเถร ซึ่งท่านสังเกตถึงบุคลิกและคุณธรรมของกันและกัน พร้อมทั้งมีการพิจารณาถึงคำพูดและการทำงานในใจ การคิดและการตัดสินใจของพร

ประโยค - พระธัมมาปฏิญาณแปล ภาค ๓ - หน้าที่ 108 ท่านแม็คว่า "บัดนี้เราจักไม่รับ" ดังนี้แล้ว ก็ยังทำจิตให้อ่อนใด้ ด้วยทำในใจว่า "ช่างเถิด, กร…

เนื้อหาในบทนี้เล่าถึงการสนทนาระหว่างพระเณรซึ่งมีการปฏิเสธที่จะรับบาตรและจีวรจากกัน มีการตั้งคำถามเกี่ยวกับความสัมพันธ์ในวิหาร ซึ่งแสดงถึงความซับซ้อนในจิตใจของพระเณร รวมทั้งการทะเลาะระหว่างพระเณรที่นำไ