หน้า : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 1004 / 1216

ประโคม - พระอุปลัปลิฏกอภเปฺ ภาค ๑๒ - หน้าที่ 94 บทพระคาถาว่า ทิพทานบญองค์ฺ จุตุมาน ความว่า บรรดาสัตว์ ๒ เท้า อันต่างโดยเทวาและมนุษย์เป็นต้นแ…

บทพระคาถานี้พูดถึงความประเสริฐของการปฏิบัติธรรมและแนวทางการข้ามผ่านความทุกข์ โดยเน้นถึงการทำตามเส้นทางที่อาจารย์ได้ชี้ให้เห็นเป็นทางที่นำไปสู่การหลุดพ้น ในบทความมีการอธิบายถึงการเลือกทางที่ถูกต้อง และ

ประโยค-พระบรมปฏิรูปกฎหมาย แปล ภาค ๑ หน้า ที่ 95 เพราะเป็นเครื่องเผากิเลสทั้งหลาย เพื่อประโยชน์แก่นักบรรลุจงนั้น, เพราะพระตถาคตทั้งหลายเป็นแ…

บทความนี้สำรวจแนวคิดของพระบรมปฏิรูปกฎหมายที่เป็นไปเพื่อเผากิเลสให้กับนักบรรลุ โดยอธิบายถึงบทบาทของพระตถาคตและการปฏิบัติตามคำสอนเพื่อหลุดพ้นจากอวิชชา ในการบูชาเทวบุตร พระภิกษุได้เข้าใจถึงพระอรหัตผลและป

ประโคม - พระธรรมปิฏกอัคคูหาแปล ภาค ๑๓ หน้า ๑๙๖ ๒. เรื่องภิกษุ ๕๐๐ รูปอีก* [๒๐๕] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสนา เมื่อประกอบอยู่ในพระชนวัน ทรงปราร…

พระธรรมปิฏกอัคคูหาแปล ภาค ๑๓ กล่าวถึงภิกษุ ๕๐๐ รูปที่ประจวบในพระศาสนาที่ทรงพระนามว่ากัสสป โดยมิสามารถบรรลุพระธรรมได้ จนกระทั่งต้องกลับมาที่สำนักพระศาสนา และพิจารณาถึงการเรียนรู้ในภูมิมุงฐาน พระพุทธเจ้

ประโคม - พระอิฐมปฏิสะชื่อที่แปลภาค ๑ หน้า 97 [[แก้รอร]] บรรดาบเหล่านั้น หลายๆ ว่า สุพเหน สุขา รา เป็นต้น ความว่า เมื่อใดบัณฑิตย้อนเห็นด้วยวิ…

บทความนี้พูดถึงการวิเคราะห์และนำเสนอพระธรรมเทศนาเกี่ยวกับความไม่เที่ยงและสังสารทุกข์ในพระพุทธศาสนา โดยยกตัวอย่างพระคาถาที่ว่าด้วยความหน่าย เรื่องราวต่างๆ ของภิกษุ ๕๐๐ รูป และการเข้าถึงพระอรหัตผล รวมถึ

ประโคด - พระธัมปิฏกฉบับแปล ภาค ๑๓ - หน้าที่ 98 ทั้งปวงเป็นทุกข์; เมื่อนั้น ย่อมหน่ายในทุกข์, ความหน่ายในทุกข์นั้น เป็นทางแห่งความหมดจด." …

ในบทความนี้กล่าวถึงความทุกข์ที่ทุกสิ่งต้องเผชิญ และว่าความหน่ายในทุกข์เป็นหนทางนำไปสู่ความหมดจด โดยเฉพาะในพระคาถาที่พระผู้พระภาคเจ้าได้ตรัสถึงการเห็นพระธรรมว่าเป็นอนัตตา ผู้ที่มีปัญญาจะเข้าใจธรรมชาติข

ประโยค - พระธีรมาปฏิภูฏคำแปล ภาค ๑ หน้า 99 บทว่า อนุตตฺตา ความว่า อนุตตา คือว่างเปล่า ไม่มี เจ้าของ ได้แก่ไม่มีอิสระ เพราะอธิษฐานว่าไม่เป็…

ประโยค - พระจิ้มปัททุถูกแปลภาค ๓ - หน้าที่ 100 ๑. เรื่องพระปฐมยัมกิดสัสสระ*[๒๐๖] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระเชตวัน ทรง…

ในพระเชตวัน พระศาสดาได้ทรงตรัสเกี่ยวกับพระปฐมยัมกิดสัสสระ ซึ่งมีเรื่องราวของกุลบุตรชาวราชสักกีที่บวชในสำนักพระศาสดาและบรรลุพระอรหัต จากนั้นพวกเขาได้กลับมายังกรุงเทพเพื่อถวายบังคมและฟังธรรมของพระศาสดาอ

ประโยค - พระอิฐมปทุฐถูกขยายแปล ภาค ๓ - หน้าที่ 101 [ความไม่รู้จักกาลให้เกิดความเดือดร้อน] ขณะนั้น ภิกษุผู้นั้นหยาบแห่งภิกษุเหล่านั้น ผู้ยึดเห…

เนื้อหาดังกล่าวเล่าถึงความเดือดร้อนที่เกิดจากความไม่รู้จักกาลของภิกษุกลุ่มหนึ่ง ขณะที่พระศาสดาสอนเกี่ยวกับการทำอัตตรายลาถอและการมองเห็นผลของการกระทำในที่ชุมนุม ภิกษุที่หลับในระหว่างเดินจงกรมทำให้เกิดก

ประโยค - พระอัันปฏิรูปฉัภอแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 102 นนั้น ทูลวีวอนแล้ว ทรงนำอดีตนิมนมา ตรัสสอนว่าให้พิศว่า:- "บุคคลใด ย่อมปรารถนาจะทำสิ่งที่คว…

ในเนื้อหานี้กล่าวถึงการเรียนรู้จากพระธรรมเทศนาเกี่ยวกับความสำคัญของการทำสิ่งที่ควรทำเมื่อตอนที่ควรทำ โดยพูดถึงวิธีการที่บุคคลสามารถเข้าถึงความสำราญและความสงบสุขได้จากการปฏิบัติธรรมและยืนหยัดในแนวทางที

ประโยค - พระธัมมปทัฏฐกุณฉปเปล่า ภาค ๓ - หน้าที่ 103 ความว่า ย่อมเป็นผู้เข้าสู่จงจึ่งความเป็นผู้เกี่ยวครัน คือ กินแล้ว ๆ กินนอน. ทว่าสณฑุสูงปลุป…

บทความนี้กล่าวถึงความสำคัญของการเข้าสู่จงจึ่งและความจริงในชีวิต โดยระบุถึงอธรรมและการเข้าใจผัสสะในธรรมะ อธิบายถึงผู้ที่ไม่สามารถเห็นอริรามและความสำคัญของการมีปัญญาในการเข้าถึงธรรม เมื่อผู้ที่มีจิตแสดง

ประโยค - พระมนปัํทุฒิจาแปล ภาค ๓ - หน้า ที่ 104 ๔. เรื่องสุดาเปตร* [๒๑๐๑] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระวังวัน ทรงปราร…

เรื่องราวการพร่ำสอนเกี่ยวกับสุดาเปตรที่พระศาสดาแสดงให้แก่พระมหาโมคลิลานเถระ ภายในบริบทของการเข้าใจธรรมในจิตใจและการเข้าถึงพระธรรมด้วยการอธิษฐานให้โดยพระพุทธเจ้า ความสำคัญของความปรารถนาดีและการเข้าถึงพ

ประโยค - พระธรรมเทศนาชุดแปล ภาค ๑ - หน้า 106 สัตบุรุษ ขอท่านจงกล่าวธรรมกถาแก่พวกผมเถิด." พระธรรมกถานั้น ก็กล่าวธรรมกถาแล้ว. พระเถระฟัง ๒ มี…

ในบทนี้เน้นการสนทนาระหว่างพระเถระและผู้ฟังธรรมที่มีความสงสัยเกี่ยวกับการพูดและการฟังธรรมกถา ขณะเดียวกันแสดงถึงความอ่อนโยนและสัมพันธภาพระหว่างพระเถระสองรูปกับพุทธศาสนิกชนที่มีความเคารพในการฟังธรรม. พวก

ประโยค - พระจัมปทัณทูถูกแปลภาค ๑ - หน้า 107 พระมหาเถร ท่านสัตบุรุษ ท่านพูดอะไรนั่น ผมทั้งเป็น เหมือนอนุครูอยู่ในท้องมรรคเดียวกัน ในผมทั้ง …

บทสนทนาระหว่างพระมหาเถรและพระอนุเถระเกี่ยวกับการบิณฑบาตและการศึกษาศิลป์ของพระมหาเถร ซึ่งท่านสังเกตถึงบุคลิกและคุณธรรมของกันและกัน พร้อมทั้งมีการพิจารณาถึงคำพูดและการทำงานในใจ การคิดและการตัดสินใจของพร

ประโยค - พระธัมมาปฏิญาณแปล ภาค ๓ - หน้าที่ 108 ท่านแม็คว่า "บัดนี้เราจักไม่รับ" ดังนี้แล้ว ก็ยังทำจิตให้อ่อนใด้ ด้วยทำในใจว่า "ช่างเถิด, กร…

เนื้อหาในบทนี้เล่าถึงการสนทนาระหว่างพระเณรซึ่งมีการปฏิเสธที่จะรับบาตรและจีวรจากกัน มีการตั้งคำถามเกี่ยวกับความสัมพันธ์ในวิหาร ซึ่งแสดงถึงความซับซ้อนในจิตใจของพระเณร รวมทั้งการทะเลาะระหว่างพระเณรที่นำไ

ประโยค - พระธัมมปฏิโกษะ(แปล ภาค ๓) - หน้าที่ 109 ได้" ในคนเหล่านั่น คนที่ได้บ่าใจนั่งเสีย, ส่วนคนฉลาดคิดว่า "ชื่อว่าความพลังพลออะไร" ของท่านผ…

ในบทนี้กล่าวถึงการสนทนาระหว่างพระมหาเถรและพระอุปเณรเกี่ยวกับการสร้างกรรมและอภิญญา รวมถึงผลของมันที่มีต่อจิตใจและการทำใจในปัจจุบัน การสาธยายของพระมหาเถรนั้นมีความสำคัญต่อการเข้าใจธรรม ด้วยการทำใจให้เกิ

ประโยค - พระรํมปฏิรูปฉบับแปล ภาค ๓ - หน้าที่ 110 เพิ่งนี้, เอก็ มารยาทอันไม่สมควรอะไร ๆ ในตอนทั้ง ๖ มีกาย ทวารเป็นต้นของผม อันท่านเคยเห็นแล้…

ในบทสนทนาถึงมารยาทและการอยู่ร่วมกันในวิหาร พระอนุเคราะห์และพระมหากระได้มีการพูดคุยเกี่ยวกับพระธรรมกาถิกที่ไม่สมควรในช่วงเวลานั้น แม้พระเณรจะคัดค้าน แต่ยังคงมีความเข้าใจและความเจริญของการอยู่ร่วมกันในว

ประโยค - พระธรรมปฐ Vikture แปล ภาค ๓ - หน้า 111 [พระศาสดา รัศ สพระธรรมเทศนา] พระศาสดา ครั้งทรงนำบรรดธรรมนี้ ของสุภรปะรดนมแล้ว ตรัสว่า "ภิกษุทั…

พระศาสดาได้ตรัสสอนภิกษุเกี่ยวกับการทำความดีและการใช้วาจาอย่างถูกต้อง เพื่อส่งเสริมบุคคลในการพัฒนาตนเองและการปฏิบัติธรรมให้ดีขึ้น โลกได้ยินและเอาใจใส่ในการนำเสนอคำสอนของพระพุทธเจ้า ซึ่งอาจจะนำไปสู่การบ

ประโยค - พระอัญญ์ปัทถุถูกแปล ภาค ๓ - หน้าที่ 112 ๕. เรื่องพระโปฐิลลา* [๒๐๔] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระเวทวัน ทรงปรา…

พระโปฐิลลาเป็นผู้ทรงพระไตรปิฎกในศาสนาพระพุทธเจ้า มีการพูดถึงธรรมกิริยาและความเข้าใจในศึกษาธรรม พระศาสดาทรงสอนพระโปฐิลลาในขณะที่ประทับอยู่ในพระเวทวัน พระคุณและคุณธรรมของพระโปฐิลลาถูกอธิบาย ผ่านประสบการ

ประโยค - พระบรมปฏิสังขรณ์ฉบับแปล ภาค ๓ - หน้า 113 ภิญนั่งสาธยายอยู่ในวิหาร ไม่ได้กำหนดว่่า "อาจารย์." พระเฑร ไปสั้นสองพันโยชน์แล้ว เข้าไปภิกษาภา…

เนื้อหาว่าด้วยการสนทนาในวิหารระหว่างพระภิกษุ โดยรายละเอียดรวมถึงการไหว้พระสัมพะธะและการยกย่องให้เป็นที่พึ่ง โดยมีการพูดถึงพระโบดูลและพระเณรที่ได้รับการฝึกสอนแบบต่าง ๆ ผนวกกับการอภิปรายเกี่ยวกับความสำค

ประโยค - พระธัมปทุตฺตะจุติวาแปล ภาค ๓ - หน้าที่ 114 ท่านจงเป็นที่พึ่งของผม." สามเณร. ตายจริง ท่านอาจารย์ ท่านพูดอะไรนั่น ท่านเป็น คนแก่ เป็นพุทธ…

ในข้อความนี้มีการสนทนาระหว่างสามเณรและพระโพธิสิละเกี่ยวกับการเป็นที่พึ่งของกันและกัน เมื่อสามเณรเรียกร้องให้พระโพธิสิละเป็นที่พึ่ง และพระโพธิสิละตอบว่าเขาสามารถทำได้ แม้ว่าเพื่อทดลองความอดทน พระโพธิสิ