หน้าหนังสือทั้งหมด

ปฐมลัมป์ปสกัดภาค ๑
180
ปฐมลัมป์ปสกัดภาค ๑
ประโยค - ปฐมลัมป์ปสกัดภาค ๑ หน้า ๑79 ประมาณได้ เพราะท่านได้อธิษฐานไว้แล้วว่า "ภิกษุย่อมไม่ต้องปฏิบัติ ด้วยเหตุเพียงเท่านี้."แม่แบบอ…
ในเนื้อหานี้มีการกล่าวถึงการปฏิบัติของภิกษุในการเข้าใจและอธิษฐาน โดยเฉพาะในมรรคปัจจิและสังฆปาราชิก โดยมีการอ้างอิงถึงการไม่เป็นปฏิสัมพันธ์ในการเข้าใจความสำคัญของคำอธิษฐานในอดีตและปัจจุบัน เรียกว่าเป็น
ปฐมมังคลปาการกายอปลภาค ๑
181
ปฐมมังคลปาการกายอปลภาค ๑
ประโยค - ปฐมมังคลปาการกายอปลภาค ๑ - หน้าที่ 180 ให้พิสิฏฐ อย่างนี้แล้ว บัดนี้ ภิกษุผู้อุดมภิฤทธ มุสธรรม ย่อมกล่าว สัมปชัญญาสาวะใด เมื่อตรงแส…
บทนี้กล่าวถึงความสำคัญของสุขภิฤทธิ์ในพระพุทธศาสนา โดยมีการอธิบายเกี่ยวกับมหาวาร 3 ประเภท ได้แก่ สุขภิฤทธิ์, วัตถุกามวาร และปัจจัยปฏิสังสุทวาร ซึ่งอธิบายถึงการอวตและความเกี่ยวข้องของแต่ละวาร รวมไปถึงกา
ปฐมมัณฑปสถากกภาค ๑ ตอนที่ 181
182
ปฐมมัณฑปสถากกภาค ๑ ตอนที่ 181
ประโยค(๑) - ปฐมมัณฑปสถากกภาค ๑ หน้าที่ 181 นั่นเทียว. ลำคันนั้น ทรงตอบอันหนึ่ง ๆ กับด้วยมาต มิติตาม เป็นต้น อย่างเดียวกับตำหนิหนึ่ง ๆ ก…
ในบทความนี้มีการกล่าวถึงการศึกษาทางพระธรรมที่เชื่อมโยงกับการเข้าใจในแง่มุมต่าง ๆ ของความเป็นอยู่ โดยเฉพาะการวิเคราะห์และทำความเข้าใจในนัยต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับการปฏิบัติในพุทธศาสนา โดยเน้นการติดตามจิ
การตีความคำสอนในพระไตรปิฎก
183
การตีความคำสอนในพระไตรปิฎก
ประโยค - ปฐมนิเทศคาปสาทกาแปล ภาค ๑ หน้าที่ 182 คำว่า ปุพพเภศสุด โชติ ความว่า ในส่วนเบื้องต้นที่เดียว บุคคลนั้น ย่อมมีความคิดอย่างนี้ว่า "เ…
บทความนี้เสนอการตีความคำว่า ปุพพเภศสุด, ภณุตสุด และ ภณิตสุด ในบริบทของการพูดและความรู้ ตามหลักการในพระไตรปิฎก โดยเฉพาะในเรื่องของการรับรู้และการกล่าวคำ กล่าวว่า บุคคลย่อมมีความคิดที่แตกต่างกันในแต่ละช
ปฐมมัญชาปสาวาคนา - เรื่องราวทางจิตและความรู้
184
ปฐมมัญชาปสาวาคนา - เรื่องราวทางจิตและความรู้
ประโยค- ปฐมมัญชาปสาวาคนาแปล ภาค 1 หน้าที่ 183 เท็จ '' แต่เมื่อกล่าวย่อมรู้ว่า '' เรากล่าวเท็จ,'' แต่เมื่อกล่าวแล้วก็รู้ อยู่ว่า '' เรากล่า…
เนื้อหานี้กล่าวถึงการพูดเท็จและความรู้ในระดับต่างๆ โดยเน้นว่าการเรียนรู้และการเข้าใจจิตใจมีความสำคัญในพระวินัยธร การอภิปรายเกี่ยวกับปัจจัยในการเกิดขึ้นของจิตและความรู้ในภิกษุ ส่งผลต่อการพัฒนาจิตใจและค
การตีความบทธรรมในพระสูตร
186
การตีความบทธรรมในพระสูตร
ประโยค(๓) - ปฐมสัมมปาปากากาแปล ภาค ๑ - หน้า ที่ 185 ส่วนมากว่า "วิธาย สญญ์" นี้ชื่อว่าเป็นเพียงสัญญาที่เป็น ไปด้วยอำนาจกฤษณะธรรมที่มีกำลังว่า…
บทความนี้วิเคราะห์การตีความคำสอนในพระสูตรพบว่าความรู้ที่กล่าวถึงนั้นเกี่ยวข้องกับอำนาจธรรมที่มีผลในการเข้าใจอดีตและอนาคต ผู้ที่ไม่มีความเข้าใจก็เหมือนจะไม่มีปัญญา บทสอนต่าง ๆ จะถูกถ่ายทอดเพื่อให้ทุกคน
หน้า7
187
ประโยค (ตอน ๑ - ปฐมมัณฑปสาทาคำภีปล ภาค ๑ - หน้าที่ 186 ผู้ศึกษาทั้งหลาย พึงค้นดูจากคัมภีร์สัทศาสตร์ บทว่า " สมญานุภูโต " นี้ ควรไร้ข้อสงสัยภาวะที่…
การบอกลาสิกและวรรณกรรมทางพุทธศาสนา
188
การบอกลาสิกและวรรณกรรมทางพุทธศาสนา
ประโยค - ปฐมมันปาสกากแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 187 กล่าวว่าด้วยผู้มีความประสงค์จะกล่าว เนื้อความแห่งบทธว่า "ดีทุกกรณี" เป็นอาทิ และประเภท แห่ง…
เนื้อหานี้กล่าวถึงการบอกลาสิกว่าเป็นอะไร และเหตุการณ์ในพระพุทธศาสนาที่เกี่ยวข้องกับความหมายของคำว่า 'ดีทุกกรณี' และการตีความว่าหมายถึงอย่างไรซึ่งประยุกต์ใช้กับข้อปฏิบัติที่ไม่จริงในทางพระพุทธศาสนาที่ย
ปฐมห์มณปสากกาแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 188
189
ปฐมห์มณปสากกาแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 188
ประโยค - ปฐมป์มณปสากกาแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 188 เป็นต้น แก่บุคคลผู้เทอยู่ในคลองแห่งวิญญาณดี และบุคคลนั้น รู้ใจความ นั่นได ภิกษุนี้ เป็นปราชญ…
ในหน้าที่ 188 ของการแปลปฐมป์มณปสากกา พบความเข้าใจในธรรมะที่สำคัญเกี่ยวกับวิญญาณและการสื่อสารจากภิกษุ การอธ…
ปฐมมณีปฏิสังขรณ์ภาค ๑ - หน้า 189
190
ปฐมมณีปฏิสังขรณ์ภาค ๑ - หน้า 189
ประโยค - ปฐมมณีปฏิสังขรณ์ภาค ๑ - หน้าที่ 189 กว่าจะด้วยป้องอับฐ์ส่งอุตตวาร แม้ในวาระการอธิบายด้วยป้องอับฐ์ พึงทราบประเภทแห่งรวบ- เปยากทั้…
บทสนทนาเกี่ยวกับภกุเจดในบทต่าง ๆ ของปฐมมณีปฏิสังขรณ์ มีการอธิบายประเภทและความหมายของภกุเจดในวาระต่าง ๆ รวมถึงการใช้ภกุเจดในบริบทของการศึกษาพระกรรมฐานและวิถีการดำรงชีวิต การวินิจฉัยวารของภกุเจด เสนอผลก
ปฐมมณฑลปาสกานภาค ๑
191
ปฐมมณฑลปาสกานภาค ๑
ประโยค - ปฐมมณฑลปาสกานภาค ๑ หน้า 190 อุตรมุนสุธรรม แก่บุคคลผู้เข้าใจทันที ซึ่งเป็นอุดลลังกิจ กล่าววอดแก่ บุคคลผูไม่เข้าใจทันที ซึ่ง…
ในข้อความนี้ อุตรมุนสุธรรมกล่าวถึงความเข้าใจในธรรมของบุคคลประเภทต่างๆ และการแสดงอนุบดีโดยพระผู้มีพระภาค เนื้อหามุ่งเน้นถึงการความสำคัญในการสร้างอานิสงส์และการหลีกเลี่ยงอาบัติ ซึ่งแสดงให้เห็นว่าผู้ที่ม
ปฐมมัญปาสา: จุดตบปราชิกสาขา
192
ปฐมมัญปาสา: จุดตบปราชิกสาขา
ประโยค - ปฐมมัญปาสากามาแปล ภาค ๑ หน้า ที่ 191 [ จุดตบปราชิกสาขามีสมุฏฐาน ๓ ] ในสมุฏฐานเป็นต้น มีวิฉฉานดังนี้:- สิกขาบทนี้ มีสมุฏฐาน ๓ คือ…
บทนี้เจาะลึกลงไปในสมุฏฐานที่ประกอบด้วย ๓ ประการซึ่งเกี่ยวข้องกับภิกขุและการปฏิบัติภายในพระพุทธศาสนา โดยเน้นถึงความเชื่อมโยงระหว่างจิตและการกระทำที่สำคัญต่อการฝึกฝนในฐานะพระภิกขุ และเพื่อให้เข้าใจถึงกา
การวิจัยวัตถุในจิตตปปราณี
193
การวิจัยวัตถุในจิตตปปราณี
ประโยค - ปฐมมันดาปาสาทิกาแปล ภาค ๑ หน้า 192 วิจัยวัตถุในจิตตปปราณี [เรื่องสำคัญว่าได้บรรลุ] เรื่องสำคัญว่าได้บรรลุ ในวิจัยวัตถุทั้งหลาย มีด…
เนื้อหาพูดถึงการวิจัยวัตถุในจิตตปปราณี ขยายความถึงความปรารถนาและการปฏิบัติในวิถีของพระอรหันต์ โดยเน้นการตั้งใจในความเป็นพระอรหันต์ผ่านการปฏิบัติที่ถูกต้อง เช่น การเดิน จงกรม และการนั่ง. เห็นความสำคัญข
การอยู่ในป่าและความสำคัญของภิกษุ
194
การอยู่ในป่าและความสำคัญของภิกษุ
ประโยค - ปฐมมสินุปาสักกาแปล ภาค ๑ หน้า ๑๙๓ อย่างใดอย่างหนึ่งในปาแน่แท้" ดังนี้ ก็ดิว่า " เราเข้าไปสู่ป่าชนไม่ บรรลูกเป็นพระรัหนันต์แล้ว จ…
บทความนี้สำรวจแนวคิดของการอาศัยอยู่ในป่าและความเชื่อมโยงกับการปฏิบัติธรรม โดยเน้นความสำคัญของภิกษุที่พึงอาศัยในที่สงบเพื่อพัฒนาจิตใจและสร้างความเจริญในการอบรมอธิษฐานและปฏิบัติกิจต่างๆ การอยู่ในป่าถือเ
ปฐมมันต์ปาสาทกาแปลง ภาค ๑
195
ปฐมมันต์ปาสาทกาแปลง ภาค ๑
ประโยค(ตอน) - ปฐมมันต์ปาสาทกาแปลง ภาค ๑ - หน้าที่ 194 เป็นอันเธอออกแล้ว; เพราะเหตุนั้น จึงเป็นปาราชิก ในเรื่องธรรมในหลัก มีวิจารณ์ดังนี้:- ข้อว่า …
เนื้อหาเกี่ยวกับความเข้าใจในธรรมและข้อคิดที่เกี่ยวกับพระอรหันต์ โดยกล่าวถึงการทำความเพียร การพิจารณาความตาย และการยึดมั่นในพระธรรม ซึ่งกล่าวถึงในหลากหลายวิธีการเพื่อให้เข้าใจถึงความบริสุทธิ์ของศีลและก
การไม่กลัวความตายและอาถรรพ์ในพระธรรม
196
การไม่กลัวความตายและอาถรรพ์ในพระธรรม
ประโยค - ปฐมมณีปากกาแปล ภาค ๑ หน้า ๑๙๕ ผมยอมไม่กลัวต่อความตาย." เพราะเหตุนี้ จึงไม่มีอาถรรพ์อันนั้น. แม้ในเรื่องความเดือดร้อนใจ ก็มีเ…
บทความนี้กล่าวถึงการไม่กลัวความตายโดยพระภิกษุที่อ้างถึงความเพียรและพลังแห่งการพิจารณาที่ทำให้สามารถเข้าใจถึงความเป็นจริงของชีวิตและความตาย นอกจากนี้ยังกล่าวถึงความเชื่อมั่นและการบูชาในความเชื่อของพราห
การปฏิบัติและข้อห้ามในพระพุทธศาสนา
197
การปฏิบัติและข้อห้ามในพระพุทธศาสนา
ปรโยค๑ - ปฐมมัญปมจากกานสาเปฉอ ภาค ๑ - หน้าที่ ๑๙๖ ทั้งหมด ควรทำความเพียร ด้วยคิดอย่างนี้ว่า " ถีรจำบำเพ็ญข้อ ปฏิบัติ อนันต์จงมาถึงพระอรหันต์"…
เนื้อหาในบทนี้กล่าวถึงข้อปฏิบัติและความสำคัญของการทำความเพียรในพระพุทธศาสนา รวมถึงวิธีการฉันและการตั้งคำถามที่เหมาะสม โดยระบุไว้ว่า การทำตามแนวทางที่ถูกต้องจะช่วยให้เข้าถึงอรหัตผล มุ่งเน้นการปฏิบัติที
ความเข้าใจเกี่ยวกับพระอรหันต์ในภิกษุ
198
ความเข้าใจเกี่ยวกับพระอรหันต์ในภิกษุ
ประโยค(๑) - ปฐมมัณฑปสถากปลกภาค ๑ - หน้าที่ 197 ด้วยคิดว่า "ภิกษุทั้งหลาย จงเข้าใจว่าเป็นพระอรหันต์," ภิกษุนั้น เป็นปราชญ์ ส่วนภิกษุไดเดินเล…
บทความนี้สำรวจความเข้าใจเกี่ยวกับพระอรหันต์ในหมู่ภิกษุ และพิจารณาสถานะการเดินทางของภิกษุในกรณีต่างๆ โดยเน้นที่ข้อกล่าวอ้างและการไม่เกิดอาบัติในบางสถานการณ์ เช่น การเดินทางด้วยเหตุจำเป็นหรือเมื่อมีการล
ปฐมสมันต์ปาสาทกาแปล ภาค ๑
199
ปฐมสมันต์ปาสาทกาแปล ภาค ๑
ประโยค - ปฐมสมันต์ปาสาทกาแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 198 ก็ดี ด้วยกล่าวว่า " ขอภิกษุผู้นับถือพระอรหันต์หลาย จงพักอยู่ใน วิหารหลังนี้ และจงถือเอาปัจจ…
เนื้อหาในเอกสารนี้พูดถึงข้อวัตรและธรรมเนียมของภิกษุในวัด การปฏิบัติตนของภิกษุที่อยู่ร่วมกันในไตรมาส ที่ไม่ควรทำตามลักษณะที่ไม่ชอบธรรม และให้มีการปฏิบัติตามคำสอนที่ถูกต้อง เช่น ไม่แสดงธรรม ไม่เรียนธรรม
บทวิเคราะห์พระมหาโมคคัลลาเถระในพระสูตร
200
บทวิเคราะห์พระมหาโมคคัลลาเถระในพระสูตร
ประโยค- ปฐมมณีปาตาภาค ๑ หน้า ๑๙๙ เป็นพระอรหันต์ในที่สุดแห่งอาทิตย์ปริยายสูตร เป็นพระมหาอรหันต์หนึ่ง." ก็เพราะท่านองค์นี้ ประกอบด…
พระมหาโมคคัลลาเถระเป็นพระอรหันต์ที่มีลักษณะสมบูรณ์แบบและประกอบด้วยอัตภาพเหมือนพรหม ท่านได้รับการบวชเพื่อทำการกรุณาสตว์ในโลก ท่านมีความสามารถในการเห็นสัตว์ด้วยทิพยญาณถึงลักษณะที่ทรมาณ ท่านอนุสรณ์ถึงสมบ