หน้าหนังสือทั้งหมด

พระธรรมปฐมที่ฤๅษี - เรื่องพระเจ้าปเสนทิโกศจ
201
พระธรรมปฐมที่ฤๅษี - เรื่องพระเจ้าปเสนทิโกศจ
प्रโพค - พระธรรมปฐมที่ฤๅษีแปลภาค ๖ - หน้าที่ 199 6. เรื่องพระเจ้าปเสนทิโกศจ * [๑๒๒] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระเชตวัน ท…
ในบทนี้ พระศาสดาได้ตรัสสอนพระราชาเกี่ยวกับความทุกข์ที่เกิดจากการบริโภคอาหารมากเกินไป ขณะที่พระราชาทรงสัมผัสว่าตนเองยังไม่อิ่มหรือยังไม่บรรเทาความเมาจากการกิน พระศาสดาจึงเตือนให้รู้ว่าความทุกข์นี้เกิดจ
พระจัมปิทภูมิฉบับแปล ภาค ๖ หน้า ๒๐๐
202
พระจัมปิทภูมิฉบับแปล ภาค ๖ หน้า ๒๐๐
ประโยค - พระจัมปิทภูมิฉบับแปล ภาค ๖ หน้า ๒๐๐ คำานี้ว่า :- "ในกาลใด บุคคล เป็นผู้กินจู มีกังวล และ มักนอนหลับ กระสับกระส่าย เป็นดูดุรสใหญ่ ที…
ในพระจัมปิทภูมิฉบับแปลนี้กล่าวถึงการบริโภคอย่างพอประมาณ ซึ่งเป็นสิ่งสำคัญสำหรับบุคคลที่ต้องการความสุขในชีวิต โดยการมีสติและรู้จักประมาณในการกินจะนำไปสู่วิถีชีวิตที่ดี การสอนพระคาถาที่เกี่ยวกับการบริโภ
พระธรรมปาทิฏฐิวาทถูถกแปล ภาค ๖ - หน้า ที่ 201
203
พระธรรมปาทิฏฐิวาทถูถกแปล ภาค ๖ - หน้า ที่ 201
ประโยค - พระธรรมปาทิฏฐิวาทถูถกแปล ภาค ๖ - หน้า ที่ 201 เวลานั้นก็กล่าวคาถานั้นขึ้น ในการเสวยก่อนสุดท้าย แล้ว ให้อดข้าวสาร ด้วยอุทธัมม์มิด ในก้อนข…
บทความนี้กล่าวถึงการเสวยอาหารถวายแก่พระศาสดาโดยพระราชา และผลที่เกิดขึ้นจากการถวาย การเน้นถึงความสุขที่เกิดขึ้นจากการมีบุญและความเป็นอยู่ที่ดีขึ้นของครอบครัว นับเป็นการพูดถึงการปฏิบัติทางจิตใจและธรรมะท
พระอธิบายที่ถูกถอดแปล ภาค ๖ - ความสันโดษและพระนิพพาน
204
พระอธิบายที่ถูกถอดแปล ภาค ๖ - ความสันโดษและพระนิพพาน
ประโยค - พระอธิบายที่ถูกถอดแปล ภาค ๖ - หน้า 202 สันโดษ ด้วยวัตถุฤดูที่ตนได้แล้ว ไม่มี ชื่อว่าฤดูเช่นกับผู้คุ้น เคยกัน ไม่มี ชื่อว่าความสุขอย่า…
เนื้อหาอธิบายถึงความหมายของสันโดษและความสุขจากพระนิพพาน โดยเฉพาะการเชื่อมโยงระหว่างสุขภาพไม่เป็นโรคและความมีทรัพย์ในด้านจิตใจที่เกิดจากการมีสันโดษ การพิจารณาถึงความคุ้นเคยกับผู้อื่น และความหมายของบทพร
หน้า5
205
ประโยค - พระธรรมปฏิรูปขอแปลภาค 6 หน้าที่ 203 อึ้งิ่ง ชื่อว่าความสุข เหมือนพระนิพพาน ไม่มีเหตุนี้ พระ ผู้มีพระภาคจึงตรัสว่า "นิพพาน ปรม สุ…
พระธรรมปิฎกฐั๙ฺก ฉบับแปล ภาค ๖ - หน้า ๒๐๔
206
พระธรรมปิฎกฐั๙ฺก ฉบับแปล ภาค ๖ - หน้า ๒๐๔
ประโยค - พระธรรมปิฎกฐั๙ฺก ฉบับแปล ภาค ๖ - หน้า ๒๐๔ ๓. เรื่องพระศิลเสฏะ * [๑๒๖๓] [ ข้อความเบื้องต้น ] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในเมืองไพศาล ทรงปรารภ…
…องพระศาสดา ภิกษุศิลเสฏะมีอธิษฐานที่จะไม่ไปปราศรัยกับผู้คนนอก และความวิตกของภิกษุทั้งหลายที่ต้องเผชิญหน้ากับความสูญเสียที่ใกล้เข้ามา และการสนทนาของภิกษุที่แสดงถึงความไม่แน่นอนและความเป็นไปได้ในการปฏิบัติธร…
พระธรรมปิฎกฉบับแปล ภาค ๖ - หน้า ๒๐๕
207
พระธรรมปิฎกฉบับแปล ภาค ๖ - หน้า ๒๐๕
ประโคด - พระธรรมปิฎกฉบับแปล ภาค ๖ - หน้า ๒๐๕ พระองค์ผู้เจริญ พระดิศสะเภระ ไม่มีความรักในพระองค์." พระ- ศาสดา รับส่งให้ท่านมาบแล้ว ตรัสถามว่…
ในบทนี้พระศาสดาตรัสถึงความสำคัญของการบูชาและการปฏิบัติธรรมที่แท้จริง โดยเน้นให้เห็นว่าความรักในพระองค์นั้นจำเป็นต้องมีการปฏิบัติธรรมที่เหมาะสมมากกว่าการทำการบูชาเพียงภายนอก พระคาถายังชี้ให้เห็นถึงความ
พระธัมมปทีปวดาแปล ภาค ๖
208
พระธัมมปทีปวดาแปล ภาค ๖
ประโยค - พระธัมมปทีปวดาแปล ภาค ๖ - หน้าที่ 206 กระบวนกระวายคือจะเป็นตน ในภายใต้เพราะมีดวงสัง๒ อย่างนั้น สองงว่ารึ ปี คววามว่า แม้เมื่อดวง…
ในภาค ๖ ของพระธัมมปทีปวดา กล่าวถึงกระบวนกระวายซึ่งเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นจากดวงสัง โดยมีการสื่อสารเกี่ยวกับการไม่กระวนกระวายและความบริสุทธิ์จากอำนาจของโลกุตตรธรรม ๘. พระดิสนะวรรธะมีบทบาทสำคัญในการเทศนาและ
พระภิรมย์ทัศน์ฉบับแปล ภาค ๖ - ท้าวสักกะ
209
พระภิรมย์ทัศน์ฉบับแปล ภาค ๖ - ท้าวสักกะ
ประโยค - พระภิรมย์ทัศน์ฉบับแปล ภาค ๖ - หน้าที่ 207 ๒. เรื่องท้าวสักกะ * [๖๑๔] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในทุคคาม ทรงปรารภท้า…
ในบทนี้ พระศาสดาได้ทรงจำเริญพระสัมมาสัมโพธิญาณในขณะประทับอยู่ที่ทุคคาม และมีการสนทนาผ่านท้าวสักกะเกี่ยวกับความสำคัญของการบำรุงพระองค์ พระศาสดาได้ชี้ให้เห็นว่าความมนุษย์ของท้าวสักกะมีผลต่อพวกวิญญาณ ผู้
บทสนทนาของพระศาสดาและวิญญุมาน
210
บทสนทนาของพระศาสดาและวิญญุมาน
ประโยค - พระธัมม์ทําภูฏฐูงถูกฉายแผ่ ภาค ๖ หน้า ๒๐๘ มาแล้ว ข้าพระองค์นี่แหละจึงบำรุง " แล้วไม่ให้บุคคลอื่นถูกต้อง ภาชนะพระบังคนหนักของพระศาสดาเมื่อ…
ในบทนี้กล่าวถึงการสนทนาระหว่างพระศาสดาและวิญญุมานที่ถวัลผู้ยำเกรงพระศาสดา ซึ่งทรงอธิบายถึงความสำคัญของการฟังธรรมและการปฏิบัติตามคำสอนของพระศาสดา วิญญูอภิปรายเกี่ยวกับพระศาสดาที่สามารถเปลี่ยนกลับไปสู่ส
พระธรรมบทที่ถวัถูกแปล ภาค ๖
211
พระธรรมบทที่ถวัถูกแปล ภาค ๖
ประโยค - พระธรรมบทที่ถวัถูกแปล ภาค ๖ - หน้า ๒๐๙ เทพบริษัณ ณ อินทาสคุทา ในกลางเมืองดุมณสมรัษฎ์กุล ทำคนธรรมเทพพุทธชื่อปัญจาละข้างหน้าสีดำมา เราได…
ในบทนี้กล่าวถึงพระธรรมบทที่มีการถามตอบระหว่างท้าวกวาวสะและพระพุทธเจ้า โดยท่านเสนอปัญหาที่เกี่ยวข้องกับการดำเนินชีวิตและการพบเห็นเหล่าอธิบุคคล ซึ่งช่วยเสริมสร้างสุขให้กับบุคคล และทำให้คนที่อยู่ร่วมกับพ
พระธรรมปาติโมกข์ฉบับแปล ภาค ๖
212
พระธรรมปาติโมกข์ฉบับแปล ภาค ๖
ประโยค - พระธรรมปาติโมกข์ฉบับแปล ภาค ๖ - หน้าที่ 210 ให้เกิดทุกข์เสมอไป เหมือนความอยู่ร่วมด้วย คัจฉุ, ปราศจากความร่วมกันเป็นสุข เหมือน สมาคมแห่งญ…
ข้อความนี้กล่าวถึงความสำคัญของการอยู่ร่วมกันและการทำวิปัสสนาเพื่อขจัดทุกข์ โดยยกตัวอย่างการได้พบกับพระอรหบุคคลและการร่วมทำกรรมกับพาล ซึ่งจะช่วยให้ได้ประโยชน์ในการปฏิบัติธรรม การทำวัตรและการมีวินัยจึงม
พระธัมนทิพย์ฉูก - การอยู่ร่วมกับปราชญ์และคนพาล
213
พระธัมนทิพย์ฉูก - การอยู่ร่วมกับปราชญ์และคนพาล
ประโคด - พระธัมนทิพย์ฉูกคาถาแปล ภาค ๖- หน้าที่ 211 ต้องกรมกรรมนหลายอย่าง มีฤทธิ์ติดต่อเป็นต้น ชื่อว่าค่อมโศกเศร้า สิ้นภายยาวนาน บทว่า สุพุพพา …
ในพระธัมนทิพย์ฉูก คาถานำเสนอแนวความคิดเกี่ยวกับการอยู่ร่วมกับปราชญ์และคนพาล การอยู่ใกล้ชิดกับผู้มีปัญญา เสริมสร้างความสุข ในขณะที่การอยู่ร่วมกับคนพาลทำให้เกิดทุกข์อย่างต่อเนื่อง ผู้เขียนเชื่อว่าการสมา
หน้า14
214
ประโยค - พระธัมม์ปะทุตุฉฉบับแปล ภาค ๖ - หน้าที่ 212 นักธรรกฤษ อันไม่มัวหมองจะนั่น. ในกลางบเทศนา คนเป็นอันมาก บรรลุอริยมผลหลาย มี โสดาบันดผลเป็น…
พระธัมม์ทวิฏฐูฉบับแปล ภาค ๖ - หน้า ๒๑๓
215
พระธัมม์ทวิฏฐูฉบับแปล ภาค ๖ - หน้า ๒๑๓
ประโยค - พระธัมม์ทวิฏฐูฉบับแปล ภาค ๖ - หน้า ๒๑๓ ๑๒. ปีอรรถ วรรณนา ๑. เรื่องบรรพชิต ๓ รูป* (๑๖๕) [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพร…
พระศาสดาได้แสดงพระธรรมเทศนาเกี่ยวกับบรรพชิต ๓ รูปเมื่อประทับอยู่ในพระเวตรวัน โดยเน้นถึงความต้องการและความตั้งใจในการบวชของบุตรน้อยในกรุงสาวัตถี แม้จะได้รับการไม่อนุญาตจากมารดาบิดา แต่บุตรน้อยนี้ได้ต่อ
พระธัมมปทูตฉฎกแปล ภาค ๖ - หน้า 214
216
พระธัมมปทูตฉฎกแปล ภาค ๖ - หน้า 214
ประโยค - พระธัมมปทูตฉฎกแปล ภาค ๖ - หน้า 214 เท้าทั้งสองข้างไว้แล้ว นั่งลงที่แผ่นคันดายอยู่ เขาคิดว่า "เราจักจวนมรรคดานนี้ แล้ว (หนี) ไป" ดั…
เนื้อหาในหน้านี้กล่าวถึงพระธัมมปทูตที่บรรยายถึงการบวชของบุตรซึ่งได้รับอิทธิพลจากมารดาและบิดา โดยเล่าถึงความคิดและ…
พระธรรมปิฏกฐบฎแปล ภาค ๖ - การสนทนาของชนสามกลุ่ม
217
พระธรรมปิฏกฐบฎแปล ภาค ๖ - การสนทนาของชนสามกลุ่ม
ประโยค - พระธรรมปิฏกฐบฎแปล ภาค ๖ หน้าที่ 215 [ ชนทั้ง ๑ แม้มวชนแล้วก็ยังลูกกลิ้ง ] ชนทั้ง ๓ นั้น แม้มวชนแล้ว ก็ไม่อาจจะแก้นอยู่ได้, นั่…
ในบทนี้พูดถึงความไม่สามารถของชนสามกลุ่มที่แม้มวชนแล้ว ก็ไม่สามารถแก้ปัญหาความขัดแย้งได้ พระศาสดาจึงได้เรียกชมทั้งสาม และชี้ให้เห็นถึงความไม่เพียงพอในการทำให้สัตว์และสงสารเป็นที่รักหรือไม่รัก โดยยกข้อค
พระธัมปิชาทิฆอุ - ประโยคและการวิเคราะห์
218
พระธัมปิชาทิฆอุ - ประโยคและการวิเคราะห์
ประโยค - พระธัมปิชาทิฆอุถูกฉบับภาค 6 - หน้าที่ 216 ละเสียแล้วซึ่งประโยชน์ ถึงเอาธรรมอันเป็นที่รัก ย่อมทะเยอทะยาน ด่บบุคคลผูถามประ- กอบคน บุคค…
เนื้อหานี้เน้นความสำคัญของธรรมที่เกี่ยวกับสัตว์และสังขาร โดยกล่าวถึงผลกระทบจากการมองเห็นหรือไม่เห็นสิ่งที่รักและไม่รัก ทำให้เกิดทุกข์ในใจ นอกจากนี้ยังนำเสนอมุมมองเกี่ยวกับการทำในใจที่ไม่ได้เบียดเบียนผ
พระธัมม์าทิฏฐิฉบับแปล ภาค ๖ - หน้า 217
219
พระธัมม์าทิฏฐิฉบับแปล ภาค ๖ - หน้า 217
ประโยค - พระธัมม์าทิฏฐิฉบับแปล ภาค ๖ - หน้า 217 มืออิสลักษณ์เป็นต้น จำเป็นแต่กาล (แห่งตน) บงแล้ว ชื่อว่า ประโยชน์, ละเสียแล้วซึ่งประโยชันนั้น. …
บทนี้กล่าวถึงการดำเนินชีวิตตามธรรมของบุคคลที่ไม่ผูกพันกับสัตว์และสิ่งของที่รัก โดยยกตัวอย่างจากพระคาถาต่างๆ ที่แสดงถึงคุณธรรมและการปล่อยวางจากสิ่งที่เป็นที่รัก ผลลัพธ์คือการลดทุกข์และการเข้าใจถึงความจ
พระธัมม์ทั้วถูกฉบับแปล ภาค ๖ - หน้า ๒๑๘
220
พระธัมม์ทั้วถูกฉบับแปล ภาค ๖ - หน้า ๒๑๘
ประโยค - พระธัมม์ทั้วถูกฉบับแปล ภาค ๖ - หน้า ๒๑๘ บทว่า ปาปโก ได้คำ ลามก. บทพระคาถาว่า คุณา เตสฺน วิชชนาติ ความว่า ชน เหล่าไผไม่อมีอาธะมีไหว, ชน…
บทความนี้กล่าวถึงความสำคัญของการละกิเลสเพื่อเข้าถึงอริยมรรค โดยเฉพาะการรักษาจิตใจให้เป็นอารมณ์ที่ดีและไม่เป็นที่รักหรือไม่เป็นที่รัก ในการจบเทศนา มีผู้ที่บรรลุอริยมรรคหลายคน ซึ่งแสดงให้เห็นถึงการเข้าส