อ.ว.าร : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 3670 / 3710

บรรพชิตพิพากษาเนื่อง ๆ ว่า ตัวของเราเอง ติดเขียนตัวเองโดยศีลได้หรือไม่ อาชีวะบริสุทธิ์ได้ ซึ่งต้องอาศัยความเพียรพยายาม ความขยันในการทำกิจวัตรและหน้าที่ของพระภิษุปให้สมบูรณ์ ปัจจัยที่ได้มาจึงจะได้ชื่อ

บทความนี้กล่าวถึงการพิจารณาปัจจัยศีลและการใช้ปัญญาของบรรพชิตในการดำรงชีวิต โดยเน้นความสำคัญของการใช้ปัจจัยสี่อย่างมีเหตุผลและไม่ตกอยู่ในอำนาจของความต้องการส่วนตัว การควบคุมจิตใจและการใช้ปัญญาในการใช้ท

บรรพชีตมหาวิจารณ์ สำนักของพระแท้ ถ้าขาดการพิจารณาเมื่อใดสิ่งนี้ก็ขาดเมื่อไหร่จึงไม่ควรดูเบาในสีอืออี้นี้ เพราะเมื่จะรักษาสีอืออี้นี้ ถ้าลงไปให้พระก็รอดีได้ แต่ยังไม่ตั้งใจรักษาบัญจวาศสีอืออี้นี้ได้ชื

บทความนี้กล่าวถึงความสำคัญของการพิจารณาและการรักษาสีอืออี้ในพระพุทธศาสนา โดยเฉพาะสำหรับพระที่มีชื่อเสียง เช่น พระสีสสะ ที่ได้รับจีวรใหม่จากพี่สาว แต่กลับต้องมรณภาพก่อนที่จะได้ใช้ในสาระสำคัญ เนื้อหาเน้

ไม่ได้พระพุทธองค์ทรงส่งเคราะห์ไว้ในครั้งนี้ ท่านต้องไปเกิดในอาณาจักมิของทุกทรงมาน เพราะความโกรธที่พระกิริยู่อื่นจะนำจิรวฝืนนันไป พระศาสดาจึงตรัสถึงโทษของกิริยูที่บริโภคขอจ ๘ โดยไม่พิจารณาว่า "สมิขึ้

บทความนี้อภิปรายถึงการส่งเคราะห์และผลกรรมที่มาจากความโกรธ รวมถึงการพิจารณาปัจจัยที่ส่งผลต่อชีวิต การฝึกตนตามหลักการที่พระศาสดาได้ทรงสอนไว้เพื่อหลีกเลี่ยงโทษและทำให้เกิดบุญกุศล และก้าวไปสู่การเป็นผู้ที

บรรพชีพฝังพิจารณาเนื่อง ๆ ว่า เพื่อนพรหมจรรย์ทั้งหลายผู้เป็นวิญญาณ พิจารณาแล้ว ตีเสียนเราโดยศีลได้หรือไม่ จกิจ น โมั อนิวัจฉ จ วิญญาณ สุพรหมจารี สีโล น อุปาทานดี

บรรพชิตมหาจำพิจารณา สำนักงานพระแท้ เพื่อน (ผู้ประพฤติ) พรหมจรรย์ทั้งหลาย (สุมรุมาจร) หมายถึง พระภิญญูรูปรับเป็นผู้ประพฤติธรรมอันเสมอด้วยพรหม ไม่ยินดีในกาม เป็นผู้มีกรรมร่วมกัน เรียนอุเทซร่วมกัน และมี

เนื้อหานี้พูดถึงกลุ่มผู้ที่ประพฤติพรหมจรรย์ รวมถึงความหมายของพรหมจรรย์ในสองแง่มุม ได้แก่ คำสอนในพระพุทธศาสนา และการรักษาศีล อธิบายถึงโอัตตัปปะที่เกี่ยวข้องกับความเกรงกลัวบาป และความสำคัญของวิญญูชนที่เ

บรรพชิตพึงพิจารณาเนื่อง ๆ ว่า ผู้ศรัทธารู้แจ้งแล้ว ดีเดชน์เราโดยศีลได้หรือไม่ และปฏิบัติ เป็นผู้มีความละอายและความเกรงกลัวต่อบาปเป็นปกติ สมบูรณ์ด้วยศีลตลอดจนสมณศักดิ์ผู้ได้เจโตปริยายและเทวดาทั้งหลายผู

บทความนี้พูดถึงการพิจารณาของบรรพชิตในพระพุทธศาสนา โดยเฉพาะการตรวจสอบศีลและพฤติกรรมตนเอง รวมถึงการใช้ปัญญาในการตรวจสอบความผิดและการติเตียนจากบัณฑิตและเทวดา การศึกษานี้มีเป้าหมายเพื่อนำไปสู่ความเข้าใจที

灾นั้น เราต้องตั้งใจทำความเพียรไม่ย่อหย่อน สติต้องตั้งมั่นไม่ฟั่นเฟือน กายต้องระวังไม่กระสับกระส่าย จิตต้องเป็นสมาธิแน่วแน่ เมื่อจะลึกได้ดังนี้ตั้งใจบำเพ็ญสมาธิให้ดียิ่งขึ้นไป วัตถุประสงค์ของการติเตีย

การตั้งใจทำความเพียรและการมีสมาธิเป็นสิ่งสำคัญในชีวิต การติเตียนมีวัตถุประสงค์เพื่อให้เราทบทวนตัวเอง ปรับปรุงศีลให้บริสุทธิ์ และเกิดความสำรวมในการกระทำ การทำความเข้าใจพระวินัยและการเปิดใจรับฟังคำติเตี

บรรพชิตมหาพิจารณา สำนักงานพระแท้ ความพอดีหมายถึง การแยกจากกัน ไม่ได้อยู่ร่วมกัน หรือการเปรเป็นอย่างอื่น ไม่คงอยู่ในสภาพเดิมของคน สัตว์ และ สิ่งของอันเป็นที่รักที่ชอบใจ หรือแม้แต่สภาพร่างกายของตนเอง

บทความนี้กล่าวถึงความพอดี ซึ่งหมายถึงการแยกจากกันและการเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นในชีวิต ไม่ว่าจะเป็นความรักและความสัมพันธ์หรือสิ่งที่เราผูกพัน สิ่งที่เรามีและเป็นย่อมเปลี่ยนแปลงไปตามธรรมชาติ ความเข้าใจใน

บรรพชีพพิจารณาเนื่อง ๆ ว่า เราต้องมัดพลังจากของรักของชอบในสิ่งนั้น ข้อ 3 ของรักของชอบหมายถึง ๑) คน ๒) สัตว์ และ ๓) สิ่งของ ทั้ง ๓ สิ่งนี้รวมเรียกว่า วัตถุ ภูมิ เพราะเป็นสิ่งที่สัมผัสต้องได้ ที่เรียกว

เนื้อหานี้พูดถึงการยึดมั่นถือมั่นในความรักและสิ่งของที่เราชอบในชีวิต ซึ่งเป็นต้นเหตุของความทุกข์เมื่อสิ่งเหล่านั้นมีการเปลี่ยนแปลงหรือพลัดพรากไป การเข้าใจถึงกิเลสที่มีอยู่ในใจ ตั้งแต่เกิดมาเป็นสิ่งจำเ

บรรพชิตมหาพิชาญา สำนักงานของพระแท้ เดือน ตาคมจับบริพาน ตาคมจับกลับคืนสิ่งนั้นเพราะเหตุ ชีวิตอีก นั้น ไม่เป็นฐานที่จะมีได้""" จากนั้นพระผู้มีพระภาคเจ้าทรงแสดงธรรมให้พระอานนทเถรพิจารณาและคลายความโศกจา

พระพุทธเจ้าได้สอนพระอานนท์ถึงการไม่ควรเศร้าโศกเกี่ยวกับความพลัดพรากและการเปลี่ยนแปลงของชีวิต โดยยกให้เห็นถึงธรรมชาติของสิ่งที่เกิดขึ้นในชีวิตและการยึดถือ ซึ่งสะท้อนถึงการดำเนินไปในสังขารและกรรมที่เป็น

บรรพชีพพิจารณาเนื่อง ๆ ว่า เราจะต้องพิสูจน์รักจากของรักของชอบใจทั้งนั้น ร่างกายนี้ย่อมถึงความเป็นไปต่าง ๆ กัน บางครรลองบุคคล อันเป็นที่รักพลังรจากไป บางครรลองสิ่งของอันเป็นที่ชอบใจ ต้องพิสูจน์จากไป ป

บทความนี้กล่าวถึงการพิจารณาความรักและความพลัดพราก โดยอธิบายถึงความจริงของชีวิตที่มีการเปลี่ยนแปลง ทั้งแก่ เจ็บ ตาย และสอนให้เราเข้าใจว่าความเศร้าโศกจากความพลัดพรากนั้นทำให้เราเสียสุขภาพทั้งกายและใจ กา

ข้อความจากภาพคือ: บรรพชิตมหาพิจารณา สำนักงานพระแท้ ถือว่าของเรา ความยึดถือตั้งหลายเป็นของเที่ยง มีได้มีเลย การยึดถือ นี้ มีความพลัดพรากเป็นที่สุดดีทีเดียว ลุกบุตรเห็นดังนี้แล้วไม่ควรอยู่ ครองเ

ในข้อความนี้มีการอธิบายถึงแนวทางของผู้ที่เลือกเป็นบรรพชิตซึ่งต้องพิจารณาและทำความเข้าใจในความจริงของชีวิต โดยยึดมั่นในคำสอนของพระพุทธองค์ที่เน้นให้เลิกยึดติดกับโลกและความรักในครอบครัวเพื่อหาความสงบสุข

บรรพชีพพิจารณา เนื่อง ๆ ว่า เราจะต้องพลัดพรากจากของรักของชอบใจทั้งหมด ข้อ อ ลำดับการพิจารณาความพลัดพราก 1. พิจารณาความเปลี่ยนแปลงพลัดพรากไปของคน สัตว์ และสิ่งของ ซึ่งเปลี่ยน พินาศ หรือ ตาย ไปก็เพราะ

บรรพชีพพิจารณามุ่งเน้นที่การพิจารณาความพลัดพรากจากสิ่งที่เรารักและชอบใจ การพิจารณาแบ่งออกเป็น 3 ลำดับเพื่อลดความทุกข์เมื่อเผชิญกับความสูญเสีย การทำความเข้าใจเกี่ยวกับกรรมและความเปลี่ยนแปลงช่วยทำให้ใจข

นอกจากนี้ การสะสมสิ่งของไว้นับมากยังโทษ คือ เป็นที่สะสมของเชื้อโรค เชื้อราดำ ๆ ส่งผลต่อสุขภาพของผู้อยู่อาศัย อีกทั้งสิ่งของที่กองสะสมไว้นาน ๆ จะเป็นที่อยู่อาศัยของสัตว์ เช่น มด หนู แมลงสาบ รวมถึงสัตว์

การสะสมสิ่งของจำนวนมากส่งผลต่อสุขภาพวาจา ทั้งเป็นที่สะสมเชื้อโรคและพาหะนำโรค อีกทั้งสิ่งของที่กองไว้ยังอาจกลายเป็นที่อยู่อาศัยของสัตว์ร้าย ทำให้เกิดอุบัติเหตุและความไม่สะดวกในการใช้ชีวิต การรักษาความส

บรรพชิตพิธีพิจารณาเนื่อง ๆ ว่า เราจะต้องพลังพลังจากของรักของชอบใจทั้งนั้น ข้อความด้านล่าง: อานิสงส์ของการพิจารณาความพลังพลังจากกัน การพิจารณาความพลังพลังจากกัน พระสัมมาสัมพุทธเจ้า ตรัสถึงอานิสงส์ไว้ใ

การพิจารณาความพลังพลังจากกันตามที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้ตรัส เป็นการสอนให้ทุกคนตระหนักถึงความรักความพอใจซึ่งเป็นสาเหตุของการกระทำผิด การฝึกฝนให้ตระหนักถึงการพลังจากของรักของชอบใจ จะช่วยลดความทุกข์ใจเม

ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อหมันพิิจารณาบ่อย ๆ ว่า ไม่ใช่แต่เราเท่านั้นที่ต้องพลังพฤกจากของรักของชอบใจ สัตว์ทั้งหลายที่ยังเวียนว่ายตายเกิดอยู่ก็ต้องพลังพฤกจากของชอบใจด้วยกันทั้งสิ้นเมื่อทำมาหากเข้าจะสามารถกำจ

เนื้อหาเกี่ยวกับการพิจารณาพลังพฤกจากของรักและชอบใจ ซึ่งจะช่วยให้บุคคลสามารถคลายความผูกพันกับคน สัตว์ และสิ่งของ โดยการเข้าใจถึงสภาวะความเป็นจริง การทำเช่นนี้จะนำไปสู่การมรณานุสติ สามารถปรับใจให้เป็นกล

บรรพชิตฟังพิจารณาเนื่อง ๆ ว่า เรามีกรรมเป็นของตัว เราทำดีฉันได้ดี ทำชั่วฉันได้ชั่ว ผลจากการกระทำนันคือ ตัวของเรา อย่างไม่ต้องสงสัย หากทำกรรมฝ่ายดี ย่อมได้รับผลเป็นความสุข ความเจริญ และความสำเร็จในชีวิ

บรรพชิตเห็นว่ากรรมเป็นพื้นฐานสำคัญในการดำรงชีวิตของมนุษย์ ทุกคนมีกรรมเป็นของตัวเอง จากการกระทำของตนเอง ทำดีได้ดี ทำชั่วได้ชั่ว ผลกรรมที่เกิดขึ้นคือความแตกต่างทางชีวิตและคุณภาพชีวิตของแต่ละคน ซึ่งความแ

บรรพชิตมหาพิจารณา สำนักของพระ泰 เป็นธรรมดาว่า พี่น้องเผ่าพันธุ์เดียวกันย่อมยินดีอุปถัมภ์ ช่วยเหลือกัน แต่ถ้าขาดข้อมด้วยระยะทางใกล้-ไกล สุขภาพดี-ไม่ดี อยู่ในสาย-พันวิสัย ถูก-ผิดกฎหมาย ฯลฯ ส่วนพี่น้องเ

บทความอธิบายถึงความสำคัญของกรรมในชีวิตซึ่งเปรียบได้กับพี่น้องที่คอยสนับสนุนเรา กรรมดีให้ผลดีและช่วยเสริมสร้างความสุขในชีวิต ขณะที่กรรมชั่วมีผลตรงกันข้าม จึงควรทำกรรมดีเพื่อให้ชีวิตมีความเจริญและหลีกเล

บรรพชิตพิพากษาเนื่อง ๆ ว่า เรามีกรรมเป็นของตัว เราทำดีอาจได้ดี ทำชั่วอาจได้ชั่ว ข้อ ๒ ให้พึ่งในการเกิด-การตาย กรรมใดทำให้ใจผ่องใส กรรม นั้นให้พึ่งไปเกิดในสุด กรรมใดทำให้ใจขุ่นมัว กรรมนันบีบคั้นให้ ไป

บทความนี้กล่าวถึงความสำคัญของการพิจารณาว่า 'เรามีกรรมเป็นของตน' โดยเน้นว่าเราทำดีหรือชั่วจะได้รับผลของกรรมนั้นๆ การพิจารณาจะช่วยให้ละเว้นความชั่วทางกาย วาจา และใจได้ นอกจากนี้ยังย้ำว่าไม่ใช่แค่ตนเองที

พุทธวจนนี้ พระพุทธองค์ทรงเตือนภิกษุ ไม่ให้ประมาทในการทำศุลธรรมให้เจริญ อะไรที่เป็นบุญกุศลควรสังสมไว้ให้มากและอย่าเผลอสติปล่อยใจให้อุทกเข้าสู่เทรก ให้มันประคองรักษาใจไว้กับตัวตลอด ๒๕ ชั่วโมง โดยแบ่งเวล

พระพุทธองค์มุ่งเน้นการให้ภิกษุไม่ประมาทในการเจริญศุลธรรม โดยเน้นการจัดสรรเวลาใน ๒๕ ชั่วโมงเป็น ๖ ส่วนทั้งกลางวันและกลางคืน โดยแบ่งเวลาให้เดินจงกรมและนั่งสมาธิใน ๕ ส่วน และหลับอย่างมีสติใน ๑ ส่วน เพื่อ