บรรพชิตมหาพิจารณา : หน้า 121/183

ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อหมันพิิจารณาบ่อย ๆ ว่า ไม่ใช่แต่เราเท่านั้นที่ต้องพลังพฤกจากของรักของชอบใจ สัตว์ทั้งหลายที่ยังเวียนว่ายตายเกิดอยู่ก็ต้องพลังพฤกจากของชอบใจด้วยกันทั้งสิ้นเมื่อทำมาหากเข้าจะสามารถกำจัดสิ่งที่เบียดเบียนอยู่ให้น้อยลงไปได้๓๗ เมื่อบรรพิตฝึกพิณาณถึงการพลังพฤกจากของรักของชอบใจอยู่บ่อย ๆ อย่างนี้จะสามารถคลายความผูกพันกับคน สัตว์และสิ่งของต่าง ๆ ได้ เพราะเข้าใจถึงหลายตามสภาวะความเป็นจริง เมื่อความพลังพฤกนั้นมาถึงตนย่อมสามารถปรับใจให้เป็นกลาง ๆ วางอุเบกขาได้ทันอีกทั้ง การพิจารณาถึงความพลังพฤกอยู่บ่อย ๆ จะทำให้อบุคคลนั้นเกิดมรณานุสติ จะลึกถึงความตายได้ทุกวัน จึงเป็นผู้ไม่ประมาท มุ่งทำแต่ความดี มีความบริสุทธิ์ใจ วาจา และใจภัย ๆ ขึ้นไป