บรรพชิตมหาพิจารณา : หน้า 113/183

บรรพชิตมหาพิชาญา สำนักงานของพระแท้ เดือน ตาคมจับบริพาน ตาคมจับกลับคืนสิ่งนั้นเพราะเหตุ ชีวิตอีก นั้น ไม่เป็นฐานที่จะมีได้""" จากนั้นพระผู้มีพระภาคเจ้าทรงแสดงธรรมให้พระอานนทเถรพิจารณาและคลายความโศกจากการพลัดพรากว่า "ดูเถิดอานนท์ อย่าเลย เธออย่าเศร้าโศก อย่ารำคราญไป เลย ดูเถิดอานนท์ ข้อที่น่าได้บอกไว้ก่อน แล้วมีให้หรือว่า ความเป็นต่าง ๆ กัน ความพลัดพราก ความเป็นอย่างอื่น จากสัตว์สละสังขาร อันเป็นที่รอ่บอใจทั้งหลายที่เดียวมีอยู่ ดูเถิด นี่จะฟังได้แต่ที่ไหน สิ่งใดที่เกิดแล้ว มีแล้ว อันปัจจัยปรุงแต่งแล้ว มีความสลายไปเป็น ธรรมดา สิ่งนั้นย่ำสลายไปเลย นั่นไม่เป็นฐานที่จะมีได้ เพราะขั้นร ธาตุ และอายตนะก่อน ๆ แปรปรวนไปเป็นอย่างอื่น ขั้นร ธาตุ และ อายตนะหลัง ๆ ก็ย่อมเป็นไปดังนี้ เพราะฉะนั้นจึงถือว่า การยึดถืออันมีความพลัดพรากเป็นที่สุดดีเดี๋ยว"๒ พระอรรถถถาจารย์อธิบายว่า กายนี้ ย่อมเปลี่ยนแปลงไปด้วยเครื่องหมาย คือ กรรมที่ดำ เนินทำดีและทำชั่วไว้ จึงต้องท่องเที่ยวไปเกิดในสุดติและทุกติ สมบัติคนอยู่ในร่างกายนี้ย่อมมีบัติเป็นที่สุด ความหนุ่มและความสาวทั้งหมด มีความแก่เป็นที่สุด ความไม่มีโรคทั้งหมดมีความเจ็บไข้เป็นที่สุด ชีวิตทั้งหมดมีความตายเป็นที่สุด ความประชุมแห่งสังขารโดยราตู ต่าง ๆ ที่บาปประกอบเข้าด้วยกันมีความแตกแยกจากกันเป็นที่สุด https://www.dattajeewo.com