หน้าหนังสือทั้งหมด

มังคลดํากับนี้เป็นแปล เล่ม 2 - หน้าที่ 73
73
มังคลดํากับนี้เป็นแปล เล่ม 2 - หน้าที่ 73
ประโยค - มังคลดํากับนี้เป็นแปล เล่ม 2 - หน้าที่ 73 ข้าเจ้ามาเสีย้วย ดังนี้แล้ว ก็หนีกลับไป นางสุพุ่นจึงออกไม่อาจให้มางแพะกลืนมาได้ จึง…
บทนี้เกี่ยวกับการพิจารณาเวลาในการทำสิ่งต่าง ๆ ตามคาถาที่กล่าวไว้. มีการชี้ให้เห็นความสำคัญของการรู้จักรอคอยและเลือกเวลาที่เหมาะสมในการดำเนินการ ซึ่งเอาใจใส่ในการคิดก่อนการกระทำ. กล่าวถึงนางแพะและความไ
ประวัติพระมหากัสสะระ
74
ประวัติพระมหากัสสะระ
ประโยค ๔ - มั่งคิดว่ามันเปล่า เล่ม ๒ - หน้าที่ 74 ด้วยสามารถถกสนิท กาลนี้และ ชื่อว่ากาลควรทีกดูแลครูป. บาทราคาว่า ปฏิมิสวา มายติ ความ…
เนื้อหาเกี่ยวกับพระมหากัสสะระผู้เป็นที่เคารพและการปฏิบัติธรรมของท่าน โดยเฉพาะในเรื่องการบิณฑบาตและการตระหนักรู้ในเสียงสัญญาณที่เกิดขึ้นในระหว่างการเดินไปโดยระดมจิตใจอย่างมีสติ. เรื่องเล่าถูกส่งต่อเพื่
มังคลัตถีกนี้เป็นแปล เล่ม ๒
75
มังคลัตถีกนี้เป็นแปล เล่ม ๒
ประโยค ๔ - มังคลัตถีกนี้เป็นแปล เล่ม ๒ - หน้าที่ 75 ของหญิงนั่น ยึดมั่นอยู่ตามเดิม บรรลุผู้นำบาาท ทำปฏิทินนั้น ให้เป็นนาม แล้วเจริญวิบั…
ในเนื้อหาได้กล่าวถึงการบรรลุพระอรหัตของหญิงที่มีความตั้งมั่น และเรื่องราวของพระราชินีสรรเพชรที่มีบารมีอันอัศจรรย์จากการอธิษฐานจิต ทำให้ที่มาของพุทธธรรมชัดเจนขึ้น พร้อมทั้งการสื่อสารถึงความสามารถและการ
การลามาสังวรในพระพุทธศาสนา
76
การลามาสังวรในพระพุทธศาสนา
ประโยค ๔- มังคลัตถทีปิคำเปล่า เล่ม ๒ หน้า ๗๖ น ปูมว่า นั้น หมายถึงการลามาสังวร" เพราะฉะนั้น แม้ภิกษูอื่น ทำลายสังวรแล้ว ก็พึงทำสังวรใ…
ข้อความนี้กล่าวถึงการลามาสังวรในพระพุทธศาสนา โดยชี้ให้เห็นว่าถึงแม้ภิกษูอื่นจะทำลายสังวรแล้ว ก็จำเป็นต้องทำสังวรให้สมบูรณ์อีกครั้ง เนื้อหายังมีการพูดถึงภิกษุที่อยู่ในถ้ำและการศึกษาพระธรรม ซึ่งทำให้เกิ
มงคลตำราที่นี้นเป็นแปล เล่ม 2 - หน้ที่ 77
77
มงคลตำราที่นี้นเป็นแปล เล่ม 2 - หน้ที่ 77
ประโยค 4- มงคลตำราที่นี้นเป็นแปล เล่ม 2 - หน้ที่ 77 นั้นมึดอกบานแล้ว. พระราชาทรงดับคุณสมบัติของพระเถระ มีพระราชประสงค์จะทรงไว้วั ย ทร…
ในเนื้อหาได้บรรยายถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นระหว่างพระราชากับพระเถระ โดยพระราชาทรงต้องการให้พระเถระเข้ามาช่วยเหลือ ในขณะที่มีข้อจำกัดหลายประการ และนำไปสู่การให้บริการของพระราชาแก่คนในชุมชน เนื้อหายังสื่อ
มิจฉาอาชีวะในพระพุทธศาสนา
79
มิจฉาอาชีวะในพระพุทธศาสนา
ข้อมูลในภาพที่อ่านได้คือ: "ประโคม - มั่งคลาดที่เป็นแปล เล่ม ๒ หน้าที่ 79 ที่ทำแก่นที่ทรงห้ามเป็นต้น ชื่อว่ามิจฉาอาชีวะทางกาย. กิริยาการรับและการบอกสารเป็นต้น …
บทความนี้นำเสนอเกี่ยวกับมิจฉาอาชีวะที่ถูกห้ามในพระพุทธศาสนา โดยเฉพาะการกระทำทางกายและวาจาที่ถือว่าผิดศีลธรรมและไม่เป็นที่อนุญาต รวมถึงการอธิบายลักษณะของผู้ที่ต้องการทำกรรมตามศีลธรรมและวิธีการปฏิบัติที
พระมหากัสสะตะและการแสวงหาในพระธรรม
84
พระมหากัสสะตะและการแสวงหาในพระธรรม
Here is the extracted text from the image: ประโยค๕- มังคลดิถีปีนี้เปนปแล เล่ม ๒ - หน้าเท่า 84 ฉส นี้คันนี้เหมือนกัน. มิตรสหายและวัตรมีประจุญบูติสุดอ เป็นต้น ท่านถือเอาด้วยอาทิศ…
ในเนื้อหาเรื่องราวเกี่ยวกับพระมหากัสสะตะที่เดินทางไปในภารกิจที่ลำบากและขาดแคลนอาหาร ซึ่งมีการแสดงถึงการปฏิบัติตนตามหลักธรรม การแสวงหาเพื่อความบริสุทธิ์ ถือว่าเป็นสิ่งสำคัญในการดำเนินชีวิต โดยมีการกล่า
พระมหาสตสเทระและการพิจารณาในธรรม
85
พระมหาสตสเทระและการพิจารณาในธรรม
ประโยค๔ - มังคลดิถีนี้เปนีแล เล่ม ๒ - หน้า ๘๕ (น้ำมะม่วง) แล้ว ยกขึ้นสู่หลังของตน นำไปสู่ที่อยู่ (ของท่าน) พระเคราะห์แสดงว่า "อาบาสกี…
เนื้อหานี้กล่าวถึงการพิจารณาของพระมหาสตสเทระต่อการบรรลุพระอรหัต โดยมีการแสดงถึงการมีศีลเป็นปัจจัยสำคัญในการบรรลุธรรมและการใช้ปัญญาในการพิจารณาธรรม เพื่อให้เกิดความเข้าใจที่ถูกต้องในหลักคำสอนของพุทธศาส
การบริโภคปัจจัยและบทเรียนจากพระโพธิสัตว์
86
การบริโภคปัจจัยและบทเรียนจากพระโพธิสัตว์
ปะโยค๔- มังคลดํกลที่เป็นปะ...เล่ม ๒ - หน้าที่ 86 บริโภคปัจจัยยังมีได้พิจารณา ย่อมเป็นเช่นกับบริโภคยาพิษอัน แรงกล้า แม้นโบราณทําหลาย …
บทความนี้เสนอเรื่องราวจากอดีตที่พระโพธิสัตว์ได้แสดงการทดลองและการเตือนสติเกี่ยวกับการบริโภคสิ่งของที่เป็นอันตราย โดยเฉพาะอย่างยิ่งอาหารที่อาจเป็นพิษ ซึ่งเนื้อหาได้นำเสนอบทเรียนสำคัญถึงการพิจารณาอย่างร
มังคลกัดที่นี้เป้นเปล เล่ม ๒ - พระโพธิสัตว์เศรษฐีในกรุงพาราณสี
87
มังคลกัดที่นี้เป้นเปล เล่ม ๒ - พระโพธิสัตว์เศรษฐีในกรุงพาราณสี
ประโยค ๔ - มังคลกัดที่นี้เป้นเปล เล่ม ๒ - หน้ที่ ๘๗ ด้วยเข้าใจว่า "ในเวลาวเป็นคฤหัสถ์ดี ในเวลาวเป็นบรรพชิตดี ปัจจัยเหล่านี้ก็เป็นของต้อง…
เนื้อหาพูดถึงหลักการการบริโภคที่ถูกต้องตามแนวทางพระศาสนาที่เน้นการพิจารณาให้รอบคอบก่อนการบริโภค โดยมีเหตุการณ์เกี่ยวกับพระโพธิสัตว์ที่เคยเป็นเศรษฐีในกรุงพาราณสี และการบริโภคอาหารที่ต้องระมัดระวังเพื่อ
สรีระและการบริโภคในพระพุทธศาสนา
88
สรีระและการบริโภคในพระพุทธศาสนา
ประโยค ๔ - มังกรคำปิ้ม เล่ม ๒ - หน้า ๑๓๓ สรีระของแม่เนื้อนั้นด้วยความรักใคร่ ได้เทากะแล้ว เรื่องบริโภคภีป ด้วยสามารถความซึ้งเ…
เนื้อหาผ่านการพิจารณาสรีระของแม่เนื้อและการบริโภคในบริบทของภิกษุ ที่เน้นถึงความสำคัญของจิตอารมณ์ในการบริโภค โดยสะท้อนให้เห็นถึงการไม่สามารถออกไปจากโลกได้หากไม่มีการพิจารณาหรือการปรับปรุงใจของตน พร้อมบ
การรักษาศีลและปัจจเวกขณะในเภสัช
92
การรักษาศีลและปัจจเวกขณะในเภสัช
ประโยค ๑- มังคลิดาฯที่เป็นฉบับ เล่ม ๒ หน้า 92 "ตั้งนิทานอจกขวาในเภสัช ย่อมรักษาศีลไว้ได้ทั้ง ๒ ประการ จากการขาด ส่วนอัตญ์ปัจจเวกขณะในเ…
เนื้อหาระบุถึงการรักษาศีลในเภสัชและการปฏิบัติในอัตญ์ปัจจเวกขณะ ซึ่งมีผลต่อการทำให้กิเลสหมดไป การที่พระสามเณรได้ฟังคำสอนและนำไปปฏิบัติทำให้มีความสงบและบรรลุพระอรหัต นอกจากนี้ยังเน้นความสำคัญของการแสดงแ
อาคมวินัยและความเข้าใจในธรรม
93
อาคมวินัยและความเข้าใจในธรรม
ประโยค 4- มังกฏิติกำนี้เปนที่ปล เล่ม 2 หน้า 93 เหมือนพระอาทิตย์ขึ้นเพ็ญ มีสรรพอาสวะสุดสิ้น บัดนี้ภาพใหม่อมไม่มี." พระสงฆ์จิตตเถร ผูเป็…
บทความนี้กล่าวถึงความสำคัญของอาคมวินัยในการใช้ชีวิตและการเว้นจากอุกุศลกรรม 10 ประการ เพื่อสร้างจิตใจที่ดีและนำไปสู่ความสุขในทั้งสองโลก พระสงฆ์จิตตเถรได้ชี้ให้เห็นถึงความสำคัญและผลกระทบดีที่จะเกิดขึ้นจ
อุกฤษฎรรมบุต ๑๐ ประการ
94
อุกฤษฎรรมบุต ๑๐ ประการ
ประโยค ๔ - มั่งคลอดที่เป็นเเละ เล่ม ๒ - หน้า ๙๔ [อุกฤษฎรรมบุต ๑๐ ประการ] บทธรรมเหล่านี้ คือ ปาลฆัตถิตอา อภิณาณาทาน กามสุขัญจา- วาระ มุส…
เนื้อหาเกี่ยวกับอุกฤษฎรรมบุต ๑๐ ประการและการอธิบายในอรรถกถาต่างๆ ซึ่งเน้นถึงความสำคัญในการปฏิบัติตน โดยมีการยกตัวอย่างจากอรรถกถาที่หลากหลาย เช่น อรรถกถาสัญจรติศิฏฐิภาค, อรรถกถาสังกิตติสูตร, และอื่นๆ ท
ความสำคัญของประโยคและวัตถุในเจตนา
96
ความสำคัญของประโยคและวัตถุในเจตนา
ประโยค ๔ - มังคลัตถิทั่วไปเป็นปลาย เล่ม ๒ หน้า ๙๖ ประโยคและวัตถุใหญ่เป็นต้น เหตุที่เจตนาซึ่งเกิดเพราะปัจจัยเหล่านี้มีคำกล่าว จริงอยู่ ความท…
บทความนี้อธิบายเกี่ยวกับความหมายและความสำคัญของประโยคและวัตถุในบริบทของเจตนา โดยระบุว่าความที่ประโยคและวัตถุมีความเกี่ยวข้องกับการพิจารณาเจตนาและผลกระทบของการกระทำในทางศีลธรรม ซึ่งในกรณีของปาณาติบาตนั
วิเคราะห์อินนานาทานและโทษของมัน
98
วิเคราะห์อินนานาทานและโทษของมัน
ประโยค 4- มังคลดีกว่าที่เป็นเปล เล่ม 2 - หน้าที่ 98 [อินนานาทาน] [๒๐๓] เถยยเจดานา (เจดานาเครื่องเป็นโมฆ) ของบุคคล ผู้มีความสำคัญในพุทธ…
ข้อความนี้อธิบายเกี่ยวกับอินนานาทานที่เกี่ยวข้องกับบุคคลในพุทธศาสนา ว่าการหวงแหนสิ่งใดนั้นมีผลต่อความสำคัญและการพัฒนาตนเอง ในที่นี้ได้มีการแบ่งแยกโทษของอินนานาทานตามระดับคุณภาพของบุคคลและความพยายามในก
องค์ของอิ่นนาทานและมิจฉาจร
99
องค์ของอิ่นนาทานและมิจฉาจร
ประโยค ๔ - มังคลัตถ์ที่เป็นเปล เล่ม ๒ - หน้าที่ ๙๙ [องค์ของอิ่นนาทาน] อิ่นนาทานนั้น มีองค์ ๕ คือพัสดุอันอิ่นนาทาน ๑ ความเป็นผู้มีความ…
เนื้อหาเกี่ยวกับองค์ของอิ่นนาทานซึ่งประกอบด้วยองค์ต่างๆ ที่มีความสำคัญในกรรมทางธรรม รวมถึงการอภิปรายเกี่ยวกับมิจฉาจรซึ่งเป็นความประพฤติที่ไม่ถูกต้องในแง่ของจิตวิญญาณและปรัชญา โดยอ้างอิงจากวรรถสงค์และข
มังคลัตถทีปนี: การสงเคราะห์บุตรและภริยา
100
มังคลัตถทีปนี: การสงเคราะห์บุตรและภริยา
ประโยค๒ - มังคลัตถทีปนี เล่ม ๒ หน้า ที่ 100 เสพอาสัณฑธรรม." สตรี ๒๐ จำพวก มีชื่อที่มารคารยาเป็นต้น ชื่อว่าอมนี- ฐานของพวกบูรพบุร…
เนื้อหาในมังคลัตถทีปนีพูดถึงสตรี ๒๐ จำพวกที่มีอมนีฐาน และการสงเคราะห์บุตรและภริยาเป็นหลัก. กล่าวถึงมิจฉาจารที่เกิดขึ้นเมื่อบุรุษเข้าถึงสตรีที่อยู่ในอำนาจการปกครอง.เนื้อหาได้ชี้แจงว่า บุตรและภริยานั้นจ
โทษของมิจฉาจารในพระพุทธศาสนา
101
โทษของมิจฉาจารในพระพุทธศาสนา
ประโยค ๔ - มังคลัจฉบับที่ ๒ เล่ม ๑ หน้า ๑๐๑ เหล่าคือ เพราะฉะนั้น สตรีเหล่านั้นจึงเป็นมิจฉาจาร ส่วนสตรี ๔ จำพวกนอกมีสตรีที่มารักษาเป็…
บทความนี้กล่าวถึงมิจฉาจารและความหมายของสตรีในบริบทของศีลธรรมภายในพระพุทธศาสนา โดยเน้นการเจาะลึกถึงประเภทของสตรีที่มีโทษน้อยและโทษมาก อีกทั้งยังสำรวจถึงองค์ประกอบและความสัมพันธ์ระหว่างกามสมุจฉาจารกับสะ
มงคลคติที่เป็นเปล เล่ม ๒ - วิถีกรรมและมุสาวาท
105
มงคลคติที่เป็นเปล เล่ม ๒ - วิถีกรรมและมุสาวาท
ประโยคที่ ๔ - มงคลคติที่เป็นเปล เล่ม ๒ - หน้าที่ 105 วิถีกรรม [มุสาวาท] [๒๐๕] วิธีประโยคหรือภายประโยค อันหลักฐานประโยชน์ของผู้มุ่งกล่า…
บทความนี้กล่าวถึงวิธีการพูดที่ดีและความสำคัญของการมีสติในการพูด รวมถึงการลดความไม่จริงในการใช้นามศัพท์ เพื่อประโยชน์ต่อผู้ฟัง โดยมีการอ้างอิงถึงคำสอนของพระอุปัลลิธระที่สอนให้มีความรู้ตัวก่อนและขณะพูด