พระธัมมปทุตฺตฺกลายป่า ๒ - หน้าที่ 129
…อน จุดฟั้นกก็โจ่งอย่างนี้เหมือนกัน, แม้
ในกาลนั้น เราก็ได้เป็นที่พึ่งพำนักของเธอ ยังเธอให้ตั้งอยู่ในโลกีย-
ทรัพย์แล้ว, ในวันรุ่งขึ้น เมื่อถก (สนทนากับ) ตั้งฉํว่า ""น่า
สรรเสริญ พระศาสดาว์เป็นที่พึ่งพำนัก…
ในบทนี้มีการอภิปรายเกี่ยวกับพระธัมมปทุตฺตฺกลายที่ทรงทำสักการะใหญ่และการพระราชทานตำแหน่งให้แก่ผู้มีปรีชาในสมัยนั้น บทสนทนาระหว่างพระจุฬาขันถกและพระศาสดามั่นใจว่าแม้ก่อนหน้านั้น ก็ยังมีการเป็นที่พึ่งพำน