การบูชาพระพุทธองค์ : หน้า 6/187

40 ทำให้ท่านคิดได้ว่า เราช่างโชคดีเหลือเกิน ที่ได้เกิดมาพบพระสัมมาสัมพุทธเจ้า มีโอกาส ฟังธรรมของพระพุทธองค์ หากไม่ได้มา ฟังธรรมในวันนี้แล้ว เราคงเป็นผู้ที่ประมาทอยู่ เพราะฉะนั้นการเกิดมาในชาตินี้มีความหมาย มาก หากได้สร้างบารมีอย่างเต็มที่ก็จะเป็น กุศลใหญ่ ดังนั้นเราไม่ควรประมาทในการ สั่งสมบุญ แต่วันนี้ในมือของเรามีเพียงแค่ ดอกบัวและธงเท่านั้นที่พอจะบูชาพระศาสดา ได้ และบริเวณที่เรานั่งฟังธรรมนี้ก็อยู่ไกลจาก เพิ่มพูนทับทวีขึ้น ท่านตั้งใจมั่นทีเดียวว่า วันนี้ เป็นอย่างไรเป็นกัน เราจะต้องบูชาพระพุทธองค์ ด้วยดอกไม้ของเราให้ได้ ขณะเดียวกัน พระผู้มีพระภาคเจ้า ทรงกำลังประกาศอริยสัจ ทรงยังธรรมอัน ประเสริฐให้เป็นไป และทรงยังสายฝนแห่ง อมฤตธรรมให้ตก ดับความเร่าร้อนของมหาชน เศรษฐีหนุ่มยืนถือดอกปทุมพร้อมด้วยธง อยู่ไกลจากพระพุทธองค์ถึง ๒๕๐ ชั่วธนู แม้ จะไกลลิบเช่นนั้น แต่ท่านมีใจผูกพันอยู่กับ พระศาสดาอย่างไม่หวั่นไหว มีความปีติโสมนัส ท่านอธิษฐานว่า "ตัวข้าพระองค์นี้ไม่สามารถ เข้าไปถวายกับมือได้ แต่ไม่ปรารถนาที่จะพลาด ฟังธรรมไปก็คิดหาวิธีการที่จะเข้าไป บุญในวันนี้ ขอพระผู้มีพระภาคเจ้าโปรดรับ บรรณาการของข้าพระองค์ด้วยเถิด” พระพุทธองค์มากเหลือเกิน เพราะมหาชนที่มา ฟังธรรมมากมายยิ่งนัก เราจะทำอย่างไรดีหนอ ถึงจะได้ถวายดอกบัวบูชาพระองค์ ถวายดอกไม้และธงแด่พระพุทธองค์ให้ได้ ขณะนั้นท่านมองเห็นพระวรกายที่ผ่องใส มี ทันทีที่อธิษฐานจบ เศรษฐีหนุ่มโยน ฉัพพรรณรังสีสว่างเปล่งออกมาจากพระวรกาย ของพระพุทธองค์ เศรษฐีหนุ่มก็ยิ่งมีความปีติ ๐๔ อยู่ในบุญ กันยายน ๒๕๕๙ ดอกบัวพร้อมธงขึ้นไปบนอากาศ หมายจะบูชา พระมุนีปทุมุตตระ แล้วความอัศจรรย์ก็เกิดขึ้น