ข้อความต้นฉบับในหน้า
40
ขณะนั้นดอกบัวและธงไม่ตกลงมาเลย ยังคง
ลอยไปในอากาศจนถึงที่ประทับของพระศาสดา
พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงทราบความด่าริของ
เศรษฐีนั้น จึงทรงเหยียดพระหัตถ์รับดอกปทุม
อันอุดมด้วยพระหัตถ์อันประเสริฐ ประทับยืน
ในท่ามกลางภิกษุสงฆ์ ปรารถนาจะให้พุทธบริษัท
และเจ้าของบุญรู้อานิสงส์ที่จะบังเกิดขึ้น จึง
ตรัสพยากรณ์ว่า
บ
“ผู้ใดมีจิตเลื่อมใส ตั้งมั่นในเราตถาคต
ได้โยนดอกปทุมนี้เพื่อบูชาเราด้วยความเคารพ
อย่างสูงสุด เราขอพยากรณ์ผู้นั้น ท่านทั้งหลาย
พึงทราบอานิสงส์ที่เขาจะได้รับ ท่านทั้งหลาย
จงฟังเรากล่าว ผู้นั้นจักเป็นจอมเทพเสวย
ทิพยสมบัติตลอด ๓๐ กัป จักได้เป็นพระราชา
ในแผ่นดิน ครอบครองพสุธา ๗๐๐ กัป จักถือ
เอาอัตภาพในภพนั้นแล้วจักได้เป็นพระเจ้า
จักรพรรดิ สมบูรณ์ด้วยสมบัติจักรพรรดิ
ในกาลนั้นสายฝนดอกปทุมจักตกลงมาจาก
อากาศมากมายอย่างน่าอัศจรรย์ เพื่อบูชา
ผู้มีบุญนั้นในแสนกัปนับจากกัปนี้ไป พระศาสดา
พระนามว่า โคดม จักเสด็จอุบัติขึ้นในโลก
สรรพสัตว์ทั้งหลายเป็นจํานวนมาก มีดวงตา
เห็นธรรม จักได้ดื่มรสพระธรรม ผู้นั้นจักเป็น
โอรสผู้เป็นทายาทในธรรมของพระศาสดา
พระองค์นั้น กำหนดรู้อาสวะทั้งปวงแล้ว ไม่มี
อาสวะ และได้บรรลุพระนิพพาน จักถึงพร้อม
ด้วยคุณวิเศษทั้งหลาย นี้เป็นผลบุญที่ได้นำ
ดอกปทุมและธงบูชาเราตถาคต”
เศรษฐีหนุ่มได้ฟังพุทธพยากรณ์เช่นนั้น
ก็เกิดมหาปีติอย่างไม่มีที่เปรียบ ความปีติได้
แผ่ซ่านไปทั่วสรรพางค์กาย และตั้งใจมั่นทีเดียว
ว่า ต่อแต่นี้ไป เราจะต้องสร้างบุญใหญ่ให้
ต่อเนื่องสม่าเสมอ นับจากวันนั้น ท่านบำเพ็ญ
บุญกุศลจนตลอดชีวิต ท้ายที่สุดของชีวิตก็ได้
เข้าถึงสุคติโลกสวรรค์ และไม่ว่าจะอยู่ชั้นใด
ในสวรรค์ทั้ง 5 ชั้น ก็เป็นที่เคารพบูชายกย่อง
กันยายน ๒๕๕๙ อยู่ในบุญ ๐๕