การเคารพในพระธรรม : หน้า 89/187

ผูกอยู่ก็ไม่ยอมแก้ ดึงออกมาทั้งปีกเลย ท่านจะ ตำหนิว่าจะเทศน์หรือจะชักดาบซ้อมรบ ท่าน ถือว่าไม่ให้ความเคารพในพระธรรม พระอาจารย์ในอดีต ปู่ย่า ตายายของเรา ให้ความเคารพแม้กระทั่งคัมภีร์ถึงปานนี้ แม้ ที่สุดคนสมัยนี้ที่อายุ ๖๐-๗๐ ปีขึ้นไปก็ยังท่าอยู่ ปีขึ้นไปก็ยังทำอยู่ คือถ้าจะหยิบหนังสือธรรมะมาอ่านต้องกราบ เสียก่อน ครั้ง อ่านเสร็จแล้วก็ต้องกราบอีก ๓ ครั้ง แล้วจึงเอาไปไว้ที่เดิม ล เมื่อใด ไม้พลอง ไม้ตะพด จะเป็นกบาลเราเข้า อย่าเชียวนะ! คนที่มีอาวุธอยู่ในมือ อย่าไปเทศน์ ไปเตือนเด็ดขาด เดี๋ยวจะเจ็บตัว ข้อ ๓. "ภิกษุพึงท่าความศึกษาว่า เราจัก ไม่แสดงธรรมแก่คนไม่เป็นไข้ มีศัสตราในมือ” ข้อ ๔. "ภิกษุพึงทำความตึกษาว่า เราจัก ไม่แสดงธรรมแก่คนไม่เป็นไข้ มีอาวุธในมือ คำว่า “ศัสตรา” กับ “อาวุธ” ต่างกัน อย่างไร? ศัสตรา หมายถึงของมีคม พวกเราเดี๋ยวนี้หยาบกันมาก หนังสือ สวดมนต์ที่แจกไปพอสวดเสร็จก็พับครึ่งยัดเข้า กระเป๋าหลัง นั่งทับ อย่างนี้ทั้งชาติไม่มีทาง เห็นธรรมหรอก ก็ใจหยาบอย่างนั้น ขนาดมีรูป พระสัมมาสัมพุทธเจ้าอยู่หน้าปกยังพับเสียบก้น ไม่มีคมถือเป็นอาวุธแต่ไม่ใช่ศัสตรา ถ้าดาบเป็น น ได้ แค่หยิบหนังสือธรรมะก็พอจะบอกได้ว่า เมื่อไรจะเห็นธรรม เรามาดูกันต่อไปว่า วิธีที่จะทําความเคารพ ในพระธรรมหรือในการอบรมสั่งสอน เขามี ธรรมเนียมอย่างไรบ้าง จะได้ทำอย่างถูกต้อง ข้อ ๑. "ภิกษุพึงทำความศึกษาว่า เราจัก ไม่แสดงธรรมแก่คนไม่เป็นไข้ มีร่มในมือ” ถ้าเขายังเห็นแก่ความสบาย ถือร่มกันแดด กันลม ก็แสดงว่าเขายังไม่เห็นคุณค่าของ การฟังธรรม ยังไม่ให้ความเคารพต่อธรรมะ เท่าที่ควร ยังไม่พร้อมจะฟังธรรม ข้อ ๒. “ภิกษุพึงทำความศึกษาว่า เราจัก ไม่แสดงธรรมแก่คนไม่เป็นไข้ มีไม้พลองในมือ” ใครถือไม้พลอง ไม้ตะพด อย่าได้ไปเทศน์ อะไรให้ฟัง เพราะโดยทั่วไปค่าสอนที่ถูกต้อง มักจะไม่เป็นที่ถูกใจคนพาล และถ้าไม่ถูกใจ อาวุธ หมายถึงของไม่มีคม เช่น ลูกปืน ศัสตรา แต่เดี๋ยวนี้เราใช้ปนกัน เรียกศัสตราวุธ คลุมไปทั้ง ๒ อย่าง โบราณท่านพูดง่าย ๆ คนที่มีศัสตราหรือ อาวุธอยู่ในมือ จะเป็นหอก เป็นดาบ เป็นธนู เป็นตะพด อย่าไปเตือน คุณแม่บ้านทั้งหลาย ถ้าสามีกำลังกินเหล้าอย่าเพิ่งไปเตือนอะไร เดี๋ยวขวดเหล้า แก้วเหล้า จะลอยมาลงหัวเอา แม้คำเตือนจะเป็นความจริงและมีประโยชน์ สักเท่าใดก็อย่าเตือน เช่น ไปเตือนว่าคุณพี่ขา เหล้าไม่ดีนะคะ อย่ากินเลยค่ะ เสียสุขภาพหมด ต่อให้พูดเสียงอ่อนเสียงหวานอย่างไรก็ไม่แคล้ว เจ็บตัวเหมือนกัน เพราะเขากำลังเมา แม้พระภิกษุก็เช่นกัน ถ้าจะเตือนใคร เห็น เขามีศัสตราวุธอยู่ในมืออย่าเพิ่งเตือน พวกเรา ที่บอกบุญก็เหมือนกัน ถ้าเขากำลังพกมีด พกปืนอยู่ อย่าเพิ่งไปเตือนสติ ไปพูดธรรมะ ถ้า ไม่อย่างนั้นเดี๋ยวเจ็บตัว เพราะว่าโดยทั่ว ๆ ไป แล้ว อะไรที่ถูกต้องมักไม่ค่อยถูกใจ การไป เตือนเป็นความถูกต้อง แต่การถูกเตือนไม่ถูกใจ กันยายน ๒๕๕๙ อยู่ในบุญ ๘๗