วารสารอยู่ในบุญ : หน้า 185/187

ที่ปรึกษา พระวิเทศภาวนาจารย์ วิ. (สมบุญ สมมาปุญโญ) พระสุธรรมญาณวิเทศ วิ. (สุธรรม สุธมฺโม) พระครูปลัดสุวัฒนโพธิคุณ (สมชาย ฐานวุฑโฒ) พระครูสมุห์วิษณุ ปญฺญาทีโป พระครูธรรมธรอารักษ์ ญาณารักโข พระครูใบฎีกาอำนวยศักดิ์ มุนิสกโก บรรณาธิการบริหาร พระสมบัติ รกฺขิตจิตโต ผู้ช่วยบรรณาธิการ ระพีพรรณ ใจภักดี, กนกพร เทศนา กองบรรณาธิการ พระมหาเสถียร สุวณฺณจิโต, พระดร.สมศักดิ์ จนฺทสีโล พระมหาดร.สมบัติ อินฺทปญฺโญ, พระตรีเทพ ชินจุกุโร, พระศิริพงษ์ สิริวํโส, พระสนิทวงศ์ วุฑฒิโส, พระมหาธีระ นาถธมฺโม, พระมหาจตุรงค์ จตฺตมโล, พระวิฑูรย์ อุชุจาโร, พระสุรศักดิ์ ปภสฺสโร, พระมหาวิริยะ ธมฺมสารี, พระมหาอรรถพล กุลสิทฺโธ, พระปลัดบริบูรณ์ ธมฺมวิชโช ผศ.สุภาศิริ พะหูชนม์, วันชัย ภัทรโกมล, วินิช พันธุ์วิริยรัตน์, น้ำผึ้ง พุ่มมาลี, รัดเกล้า ลิ่วเฉลิมวงศ์, อมรรัตน์ สมาธิทรัพย์ดี, สุธิดา จินดากิจนุกูล, อภิรดี ตันติวาณิชยสุข, วรวรรณ ถนอมพงษ์, กำพล แก้วประเสริฐกุล, บุษบา ธาราสมบัติ, เมธินี จอกทอง, อมรพรรณ ทองสมบูรณ์, พงษ์วนาถ ดวงปาน พรรณนิภา ทองเต็ม, ภัทรสุดา ค้ำชู วิชญาดา ลีพล, จตุรพร สมแก้ว ฝ่ายภาพ ศูนย์ภาพนิ่งและบรรณาธิการภาพ ฝ่ายศิลปกรรม กองพุทธศิลป์, ลือพงศ์ ลีลพนัง, ชัยชนะ กิตติโสภาพันธุ์, อดิเศรษฐ์ นัฐกรานต์นุวัฒน์ ธาดา วงศ์คุณานนท์, สันทัด ศักดิ์สาคร, สุพัตรา ปัญญาแสง, สิริพันธุ์ สมาหารพันธุ์ ฝ่ายโฆษณา ปราณี ชัยผดุง ๐๒-๔๓๑-๑๗๘๒ ฝ่ายสมาชิก ปิยธิดา เกตุสถล ๐๘-๑๖๖๗-๗๔๗๓ โรงพิมพ์ บริษัท รุ่งศิลป์การพิมพ์ (๑๙๗๗) จำกัด จัดทําโดย สำนักสื่อธรรมะ มูลนิธิธรรมกาย วารสาร “อยู่ในบุญ” เป็นวารสารเพื่อการเผยแผ่ธรรมะ ในพระพุทธศาสนาเป็นรายเดือน มีวัตถุประสงค์ดังต่อไปนี้ ๑. เพื่อให้เกิดความรู้ความเข้าใจในธรรมะขององค์สมเด็จ พระสัมมาสัมพุทธเจ้า และเกิดกำลังใจในการปฏิบัติธรรม เพื่อเข้าถึงธรรมะภายใน ๒. เพื่อปลูกฝังคุณธรรมแก่ประชาชนทุกเพศ ทุกวัย ทุกอาชีพ และทุกระดับการศึกษา ๓. เพื่อถ่ายทอดความรู้ในพระพุทธศาสนาให้ง่ายแก่การ นำาไปใช้ให้เป็นประโยชน์ในชีวิตประจำวัน ๔. เพื่อส่งเสริมและสนับสนุนให้คนในสังคมเป็นคนดี ที่โลกต้องการ ๕. เพื่อเป็นสื่อกลางในการสืบทอดอายุพระพุทธศาสนา ให้เป็นที่พึ่งแก่ชาวโลกสืบไป อยู่ใน ศิษย์วัดพระธรรมกายทำอย่างนี้ เพราะอะไร ? จากสถานการณ์ที่เกิดความไม่ปกติกับวัดพระธรรมกาย ด้วยเรื่องต่าง ๆ มากมาย ทำให้ลูกศิษย์วัดแห่เข้าวัดมาอยู่ ธุดงค์ระยะยาว เพื่อปฏิบัติธรรม ถือศีล ๘ สวดมนต์ นั่งสมาธิ มากกว่าเดิมหลายเท่า จนมีบางคนมองว่า ลูกศิษย์วัด พระธรรมกายโดนล้างสมองไปแล้ว เพราะหลายคนบอกว่า ยอมตายเพื่อปกป้องวัดและพระพุทธศาสนา ไม่ง่ายเลยใช่ไหมที่หลายคนจะคิดอย่างนี้พร้อม ๆ กัน แสดงว่าสิ่งนั้นต้องมีค่าสำหรับพวกเขามาก พวกเขาถึงยอม ตายแทนได้ บน ๆ จุดนี้ชี้ให้เห็นว่า หากพวกเขายอมตายจริง ๆ ก็แสดงว่า สิ่งที่วัดให้ต้องมีค่ามากกว่าเงิน มีค่ามากกว่าทุกสิ่ง และ ที่สำคัญคือมีค่ามากกว่าชีวิต สิ่งนั้นคืออะไร ? สิ่งนั่นก็คือ "ค่าสอนของวัด” ที่ทำให้ชีวิตพวกเขา เปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดีขึ้น สิ่งนี้เป็นสิ่งที่เงิน ความรัก สมบัติ และอำนาจใด ๆ ให้พวกเขาไม่ได้ คำสอนของวัดทำให้ ๆ คนยากคนจนหลายคนเข้าวัดแล้วพลิกชีวิตรวยขึ้น คนคิดฆ่า ตัวตายหลายคนเข้าวัดแล้วเลิกคิด ลูกแย่ ๆ หลายคนเข้าวัด แล้วหันกลับไปดีกับพ่อแม่ และสามีภรรยาหลายคู่ที่ประสบ ความล้มเหลวในการเลี้ยงลูก สุดท้ายพอเอาลูกมาบวชก็ได้ลูก คนใหม่กลับไป การที่ค่าสอนของวัดให้ชีวิตใหม่แก่พวกเขาขนาดนี้ จึงไม่น่าแปลกใจเลยที่ลูกศิษย์วัดจํานวนมหาศาลพร้อมที่จะ ปกป้องวัดให้ดารงอยู่ต่อไป เพื่อสร้างคนให้เป็นคนดีและเป็น กําลังหลักให้พระพุทธศาสนาสืบไป