ความเคารพในธรรมและการถวายไทยธรรม : หน้า 94/187

จากศรัทธาที่เกิดจากพระสัมมาสัมพุทธเจ้า สบง จีวร ผ้าผ่อนทั้งหลายที่นั่งที่ห่ม แท้ที่จริงก็ได้ มาจากความศรัทธาที่ประชาชนมีต่อพระองค์ เขาจึงถวายผ้าไตรให้ ถวายข้าวปลาอาหารให้ ถวายกุฏิศาลาให้เป็นที่อยู่อาศัย ถึงคราวป่วย คราวไข้ก็ถวายหยูกยามาแก้ไขกันไป ญาติโยม ถวายให้พระภิกษุเพราะความเคารพศรัทธา ในพระสัมมาสัมพุทธเจ้า มิฉะนั้นเขาไม่มีทาง ให้อย่างเด็ดขาด พระภิกษุอาศัยข้าวปลาอาหารจาก ญาติโยม และญาติโยมที่มาถวายก็มีทั้งคนจน คนรวย คนรวยมีเหลือกินเหลือใช้ แต่ข้าวปลา อาหารแต่ละช้อน แต่ละทัพพี ที่คนจนตักมา ถวาย มันเหมือนบีบออกมาจากปากตัวเอง ออก มาจากปากลูกปากหลานของเขาเลย เพราะ ฉะนั้นพระจึงต้องเคารพในไทยธรรม เคารพใน จิตใจที่เลื่อมใสต่อพระรัตนตรัยของญาติโยม ให้ดี เหตุนี้ แม้จะสวดมนต์บทไหนก็ตาม จะให้พรบทไหนก็ตาม พระจึงต้องระมัดระวัง จะได้ไม่ฉันข้าวแล้วเป็นหนี้โยม ต้องให้ความ เคารพต่อพระรัตนตรัย และให้ความเคารพต่อ ความเลื่อมใสศรัทธาที่โยมมีต่อพระรัตนตรัย น ดวย เพราะฉะนั้น เวลาจะสวดมนต์จะให้พร แต่ละที พระจะต้องเตรียมความพร้อมให้ดี เตรียมความพร้อมให้พร้อมทั้งกาย วาจา ใจ ที่แสดงออกถึงความเคารพในธรรมอย่างชัดเจน พระท่านเตรียมพร้อมทั้งกาย วาจา ใจ กันอย่างไร ก็ตั้งแต่เมื่อจะมารับถวายภัตตาหาร จากญาติโยม จะมาฉันก็นุ่งห่มให้เรียบร้อย ครองผ้าสบง จีวร สังฆาฏิ พาดให้เรียบร้อย เป็นการให้ความเคารพในศรัทธาของญาติโยม ๙๒ อยู่ในบุญ กันยายน ๒๕๕๙ เคารพในไทยธรรมของญาติโยมที่ตั้งใจนำมา สั่งสมบุญ แล้วก็เป็นการตอบรับความเลื่อมใส ศรัทธาที่ท่านมีต่อพระรัตนตรัยด้วย และต่อ พระภิกษุสงฆ์ทั้งหลายด้วย การมาฉันของพระก็เลยต้องนุ่งห่มให้ เรียบร้อย เป็นการแสดงความเคารพต่อความ ศรัทธา ต่อจิตใจของญาติโยม ต่อพระรัตนตรัย ด้วย เคารพด้วยกายโดยขบฉันด้วยความ เรียบร้อย ไม่มูมมาม มีมารยาท ไม่ตามใจปาก ตามใจท้องจนเกินไป รักษามารยาทในการขบฉัน นี้เป็นความเคารพในธรรมที่พระมีด้วยกาย เคารพโดยวาจาด้วยการให้พรเป็นภาษา ไทย ภาษาบาลี เพื่อรักษาขนบธรรมเนียม ประเพณีในพระพุทธศาสนาเอาไว้ ขณะสวดให้พรก็ต้องให้ด้วยความ ระมัดระวัง สวดถูกอักขระ ไม่ว่าจะเป็นสระ เสียงสันเสียงยาว คำเป็นคำตาย คำสั่งโยค ไม่สังโยค ก็สวดด้วยความระมัดระวัง เพราะ เป็นการแสดงความเคารพด้วยวาจา อักขระ ชัดเจน ร ล ควบกล้ำชัดเจน จังหวะจะโคน ก็จะต้องชัดเจน แล้วก็ต้องสวดเต็มเสียงด้วย สวดแบบเต็มใจสวด เปล่งออกมาจากศูนย์กลาง กาย เป็นการแสดงความเคารพต่อพระรัตนตรัย เคารพในศรัทธา ในไทยธรรม ที่โยมถวายดีแล้ว ด้วยกาย ด้วยวาจา ด้วยใจของท่าน ขณะที่ให้ พร ท่านก็ตั้งใจอย่างดี ท่านรู้ว่าเรี่ยวแรงที่เกิด จากข้าวปลาอาหารของญาติโยมวันนี้ ท่านจะ เอาไปใช้ในการศึกษาธรรมะบ้าง เอาไปใช้ใน งานเกี่ยวกับการเผยแผ่พระพุทธศาสนาบ้าง เอาไปใช้เป็นเรี่ยวแรงในการรักษาวัดบ้าง เรี่ยวแรงที่เกิดขึ้นเพื่อเป็นบุญเป็นกุศลทั้งสิ้น เป็นบุญเป็นกุศลมากเท่าไรก็เป็นอายุของ