ความยากที่ได้มาโดยง่าย : หน้า 5/108

ความยากที่ได้มาโดยง่าย “บุคคลใดได้สดับพระสัทธรรมในพระศาสนาของพระชินเจ้า บุคคลนั้นย่อมไม่ไปสู่ทุคติ ตลอดแสนกัลป์” แม้เพียงการได้ฟังธรรมะบทสั้น ๆ ถือว่าเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นยากมาก เพราะจะต้องอาศัย การบังเกิดขึ้นของผู้รู้มาเป็นผู้ถ่ายทอดบอกกล่าว ในสมัยที่พระโพธิสัตว์กำลังสร้างบารมีอยู่นั้น ปานใด ก็ยังไม่ได้เป็นผู้งดงามอย่างแท้จริง เฉกเช่น ท่านจะรักในการฟังธรรมเป็นอย่างยิ่ง ถึงกับยอม กระโดดจากภูเขาให้ยักษ์กินเพื่อแลกกับการฟังธรรม แม้เพียงเล็กน้อย เพราะท่านได้ข้อคิดว่า การตายเป็น เรื่องธรรมดา เพราะทุกคนที่เกิดมาในโลกล้วนต้อง ตายทั้งสิ้น แต่การได้ฟังธรรมนั้น หากปราศจาก การบังเกิดขึ้นของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า แม้จะเกิด อีกกี่หมื่นแสนชาติ ก็ไม่อาจจะหาฟังได้อีกแล้ว ความยากที่กว่าจะได้ฟังธรรม ในอดีตได้มีกษัตริย์เมืองพาราณสีทรงพระนาม ว่าพระเจ้าธรรมราช พระองค์เป็นกษัตริย์ที่ประกอบ ด้วยเดชานุภาพยิ่งใหญ่เยี่ยงพระเจ้าจักรพรรดิ ทรง ปกครองไพร่ฟ้าประชาราษฎร์ให้มีความร่มเย็นเป็นสุข มาโดยตลอด วันหนึ่งก็ทรงมีพระดำริว่า “ในชีวิตนี้ หากเราไม่ได้ฟังธรรมเลยสักครั้ง แม้จะมียศยิ่งใหญ่ กลางวันที่ปราศจากแสงสุริยา ราตรีปราศจากแสง จันทรา” เมื่อทรงเกิดกุศลดำริเช่นนี้ ก็รับสั่งราชบุรุษ นำถุงทรัพย์ ๑,๐๐๐ ตำลึง ใส่ในผอบบนตระพอง ช้างพระที่นั่ง แล้วให้ตีกลองประกาศไปว่า “ถ้าใคร สามารถแสดงธรรมได้แม้เพียงเล็กน้อย ขอให้คนนั้น รับถุงทรัพย์ ตำลึงนี้ไป หากแต่ว่าตัวเรา ต้องได้ฟังธรรมจากบุคคลนั้นเสียก่อน ราชบุรุษได้เที่ยวป่าวประกาศไปตามหัวเมือง ๑,๐๐๐ ต่างๆ ก็หาผู้ที่รู้ธรรมไม่ได้สักคนเดียว พระองค์จึง รับสั่งให้เพิ่มทรัพย์ขึ้นไปถึง I @,000 ตำลึง ก็ยังหา ผู้แสดงธรรมไม่ได้อีก หรือแม้จะทรงประกาศไปว่า จะขอสละราชสมบัติเพื่อบูชาผู้แสดงธรรม แม้ อย่างนี้ก็ยังหาผู้รู้ธรรมอย่างแท้จริงไม่ได้เหมือนเดิม ต่อมาวันหนึ่ง ก็ทรงดำริขึ้นว่า “ราชสมบัติที่ ปราศจากธรรม ถึงครองราชย์ไปก็เสียเวลาเปล่า