การให้ความรู้และการศึกษา : หน้า 94/108

๑๐๕ ...การให้ย่อมได้เสมอ คุ้มแสนคุ้ม ใครที่เคยคิดจะเอาอย่างเดียว เปลี่ยน ความคิดเสียเถอะ เพราะแค่คิดจะเอา ความทุกข์ ความเครียดในใจมันก็ ไม่คุ้มแล้ว ถ้าคิดจะให้ เบิกบานมี ความสุข... ท่าไม้ตายป้องกันศิษย์คิดล้างครู จะล้างครูเมื่อไรก็ เอาไม้ตายปราบเลย แล้วถ้าเกิดอาจารย์ตายก่อน ไม่ทันถ่ายทอดวิทยายุทธนี้ มันก็สาบสูญ แต่ตะวันตกใช้กระบวนการให้ความรู้แบบ เปิดกว้าง ตั้งเป็นมหาวิทยาลัยขึ้นมา เอาอาจารย์ มาสอนหลายๆ คน ไม่จำกัดเฉพาะสำนักเดียว ใคร เก่งวิชาไหนมาสอนวิชานั้น ใครพร้อมก็มาสมัคร เรียนได้ เปิดกว้างสำหรับทุกคน พออย่างนี้วิชาการ มันมีการต่อยอดไปเรื่อยๆ ใครเจออะไรใหม่ๆ ไม่เก็บเอาไว้ แต่รีบเขียนลงบทความในวารสาร วิชาการให้เร็วที่สุด เพราะถ้าเขียนช้าแม้ตัวเอง ค้นพบก่อน คนอื่นค้นพบทีหลัง แต่เขาเขียนลง เจอร์นัลก่อนกลายเป็นว่าคนนั้นเป็นผู้ค้นพบคนแรก เพราะฉะนั้นใครเจออะไรจะไม่เก็บเอาไว้ จะรีบส่ง ผลงานไปลงเร็วที่สุดเลย แล้วเกิดระบบลิขสิทธิ์ขึ้นมา รักษาสิทธิ์ของเขาเอาไว้ ทำให้คนไม่ต้องมานั่งคิด ทุกอย่างด้วยตัวเอง สามารถดูได้ทั้งโลกว่าเขาคิด อะไรไว้ แล้วตัวเองมาต่อยอดต่อไป เป็นการรวม พลังความคิดคนทั้งโลก วิทยาการตะวันตกก็เลย ก้าวหน้าขึ้นมาเร็ว คิดให้เมื่อไรก็จะได้เมื่อนั้น คิด จะเอาละก็ความรู้มันจะหด คิดให้ความรู้จะขยาย พวกเรารู้ไหมว่ามหาวิทยาลัยชั้นนำของอเมริกาเขา จะให้ความสำคัญกับนักศึกษามาก ถ้ามีนักศึกษา เก่ง ๆ มาเมื่อไรทุนการศึกษาให้เต็มที่ เรียนฟรี แถม ให้ที่พักกินอยู่อย่างสบาย เรียนจบมีสตางค์เหลืออีก เพราะเขารู้ว่าให้อย่างนี้ เขาจะยิ่งได้ เขาจะดูด คนเก่งมาเรียนที่เขาเยอะแยะ แล้วก็จะหาอาจารย์ เก่งที่สุดมาสอนให้ด้วย เท่าไรเท่ากัน ทุ่มสู้ เขาพบ ว่าอาจารย์เก่งนักศึกษาเก่งมาเจอกันแล้วละก็ จะ กระตุ้นให้เกิดการศึกษาค้นคว้าเจออะไรใหม่ๆ มหาศาลเลย ซึ่งสร้างชื่อเสียงเกียรติภูมิให้กับ