คุณธรรมของหลวงปู่ พระผู้ปราบมาร : หน้า 65/108

หลวงพ่อท่านจะมีผ้าไตรแพรอย่างดีถวาย แต่ว่า ตัว ท่านเองกลับใช้ของที่ปะแล้วปะอีก ถึงแม้จะมีโยม มาสร้างตึกให้ท่านอยู่ ชื่อว่า ตึกมงคลเทพมุนี แต่ ว่าท่านไม่อยู่ ยังคงอยู่กุฏิเดิมของท่าน ผู้เห็นคุณค่าของเวลา นอกจากท่านจะประหยัดแล้ว คุณธรรมอีกอย่าง ที่พบเป็นประจำทุกวันคือเรื่องเวลา ท่านจะรักษา เวลามาก จะตรงเวลาจริงๆ ถึงเวลาตีระฆังฉันเช้า ฉันเพล ท่านก็จะเดินนำหน้าพระเณร หลวงพ่อท่าน ไม่ฉันที่กุฏิ เช้าก็ไปลงฉันที่ศาลา เพลก็ไปฉันที่ศาลา ท่านจะเดินนำหน้าพระภิกษุ สามเณร ทั้งหลายเป็น ประจำ ในการทำวัตรสวดมนต์เหมือนกัน ออกจาก ศาลาฉันเสร็จท่านจะเข้าโบสถ์เลย ให้โอวาทกับ พระภิกษุ สามเณร วันละเล็กละน้อยทุกวัน เรื่องลง อุโบสถเหมือนกัน ปาฏิโมกข์หลวงพ่อก็ไม่ขาดเลย ท่านจะลงเป็นประจำ จะมีพระผู้สวด แล้วหลวงพ่อ วัดปากน่าจะนั่งประนมมือฟังพระสวดปาฏิโมกข์ ตอนนั้นอาตมาเป็นเณรมองไม่เห็น แต่พระที่ลงโบสถ์ มาเล่าให้ฟังว่า หลวงพ่อท่านไหว้พระผู้สวดปาฏิโมกข์ แม้พระผู้นั้นเป็นลูกศิษย์ของท่านเองในวัด ท่านให้ ความสำคัญเหมือนเป็นตัวแทนพระบรมศาสดา สัมมาสัมพุทธเจ้ากำาลังกล่าวเกี่ยวกับเรื่องสิกขาบท ข้อวัตรปฏิบัติที่พระภิกษุจะพึงกระทำมีอะไรบ้าง หลวงพ่อเคารพในพระธรรมวินัยอย่างยิ่ง คุณธรรม ของท่านนั้นมีอยู่มากมาย... หล่อหลอมให้รักการปฏิบัติธรรม หลวงพ่อวัดปากน้ำท่านจะมีวิธีการทำให้พระเณร รักการปฏิบัติธรรม ให้เราอยากปฏิบัติธรรมด้วยตัว ของเราเอง คือเกิดฉันทะ เกิดความปรารถนาอย่างยิ่ง ที่จะนั่งธรรมะโดยหลวงพ่อวัดปากน้ำท่านพูดว่า ใคร อยากเรียนเก่งต้องฝึกสมาธิ ทำสมาธิแล้วจะเรียนเก่ง ความทรงจำจะดี เรื่องนั่งสมาธิหลวงพ่อวัดปากน้ำ ท่านชอบมาก และท่านจะดีใจเมื่อเห็นสามเณรเล็ก ๆ ไปนั่งสมาธิกัน โดยท่านจะแสดงอาการยิ้มนิด ๆ แล้ว ก็แนะนำว่า “เณรนั่งดีๆ นะ นั่งตัวตรงๆ ตั้งตัวตรง อย่าพึ่งฝา ตั้งกายให้ตรง ทำใจให้ดี วิชชานี้จะช่วยนะ เป็นวิชชาวิเศษทำให้เรียนดี ถ้าใครทำสมาธิได้จะ เรียนได้ จะสอบได้ ชีวิตอนาคตจะสดใส” หลวงพ่อ วัดปากน้ำท่านพูดอย่างนี้ อาตมาจึงอยากนั่งสมาธิ อยากเรียนเก่ง ก็ไปปฏิบัติธรรมทุก ๆ วัน ๑ ทุ่มจะ ไปนั่งในโบสถ์กับหลวงพ่อวัดปากน้ำ ปฏิบัติธรรม ด้วยกัน การปฏิบัติธรรมในโบสถ์นั้นจะมีทั้งพระ เณร แม่ชี เข้าไปในโบสถ์ ก็นั่งกันคนละฝั่ง คนไหนได้ วิชชาธรรมกายก็อยู่ใกล้ๆ หลวงพ่อวัดปากน้ำ แล้ว ท่านจะสอนวิธีปฏิบัติตามฐานทั้ง ๙ ท่านจะเน้น ศูนย์กลางกาย จุดกึ่งกลางกายเหนือสะดือ ๒ นิ้วมือ