การเพิ่มพูนสติปัญญาผ่านความกตัญญู : หน้า 60/108

...คนที่มีความกตัญญูกตเวทีแล้ว แทบจะทุกลมหายใจเข้าออก เป็นเรื่องการหาช่อง ทางทุ่มเทสติปัญญาความรู้ความสามารถไปตอบแทนคุณ มันก็เลยเพิ่มพูนสติปัญญา ขึ้นมาโดยอัตโนมัติ... และสติปัญญาเป็นของแปลก ยิ่งใช้ยิ่งเพิ่ม ไม่ใช่ยิ่งใช้ยิ่งลด ก็เหมือนกับนักกีฬา ยิ่งออกกำลังกาย ยิ่งเหนื่อย ยิ่งได้กำลังกายเพิ่มขึ้น ทำนองเดียวกัน เราเค้นสติปัญญาออกมามากเท่าไร เพื่อหาทาง ตอบแทนพระคุณท่าน สติปัญญาของเราก็เพิ่มพูนขึ้นมาเท่านั้น แต่คนเรากว่าจะโตมาเป็นผู้ใหญ่ได้ ก็ได้รับพระคุณจากผู้อื่นมานับบุคคลไม่ไหวทีเดียว ตั้งแต่ พ่อแม่ ตลอดไปจนกระทั่งลุงป้าน้าอา ปู่ย่าตาทวด นั่นสายหนึ่งแล้ว นับไม่ถ้วนทีเดียว สาย ครูบาอาจารย์นับอีกไม่ไหวทีเดียว กว่าจะจบการศึกษามาได้ โบราณเรานับจนกระทั่งถึงแม้เป็นวัว ควาย ที่มาช่วยไถนาให้เรา ยังถือว่าเป็นสัตว์มีพระคุณเลย เมื่อผู้มีพระคุณต่อเราที่เป็นคนและสัตว์มีคุณต่อเรา ก็ยังนับไม่ไหวอย่างนี้ ตกลงทั้งชาติคนที่มีความกตัญญูกตเวทีแล้ว แทบจะทุกลมหายใจเข้าออก เป็นเรื่อง การหาช่องทางทุ่มเทสติปัญญาความรู้ความสามารถไปตอบแทนคุณ มันก็เลยเพิ่มพูนสติปัญญาขึ้นมา โดยอัตโนมัติ