สละชีวิตเพื่อฟังธรรม : หน้า 7/108

จะแสดงธรรมให้ท่านฟัง ถ้าทำได้อย่างนี้ ธรรมจะ เป็นลาภของท่าน และเนื้อของท่านจะเป็นลาภของ ข้าพเจ้า” สละชีวิตเพื่อฟังธรรม พระโพธิสัตว์ทรงดำริว่า “โลกนี้ไม่ปรากฏ เบื้องต้น ท่ามกลาง และเบื้องปลาย ถ้าปราศจาก ธรรมเสียแล้ว สัตว์โลกก็จะประกอบกรรมทำชั่วต่างๆ เหมือนทารกที่มิได้รู้จักบาปบุญคุณโทษ ที่เป็น เช่นนี้ ก็เพราะมิได้สดับธรรม ซึ่งเป็นสิ่งนำความสุข ความเจริญมาสู่ชีวิต เพราะฉะนั้น เราควรสละชีวิต ของเรานี้ ให้เป็นอาหารของยักษ์ดีกว่า” แล้วจึงเสด็จ ขึ้นไปบนยอดเขา แทนที่จะหวั่นไหวต่อมรณภัย พระองค์กลับรู้สึกปีติเบิกบาน จิตใจผ่องใสที่จะได้ ฟังธรรม เมื่อพญายักษ์เห็นว่า พระโพธิสัตว์เสด็จถึงยอด เขาแล้ว ก็ตะโกนบอกว่า “ถ้าพร้อมแล้ว ก็ให้โดด ลงมาตรงปากของข้าพเจ้าได้เลย” พระราชาทรง ทำพระทัยให้ปิติยินดีว่า “ขณะนี้ เรากำลังจะได้รับ ฟังสิ่งที่เป็นอมตะแล้ว” จากนั้นก็กระโดดลงจาก ยอดเขาทันที เมื่อฝ่ายพญายักษ์ได้เห็นถึงความมุ่งมั่นของ พระโพธิสัตว์ ก็บังเกิดอัศจรรย์ปีติขนลุกซู่ไปทั้งตัว จากนั้นได้กระโดดขึ้นไปในอากาศ กลายร่างคืนเป็น ท้าวสักกเทวราช ประคองพระองค์ไว้แนบพระอุระ แล้วอุ้มเหาะขึ้นไปดาวดึงส์เทวโลก วางไว้บนพระแท่น บัณฑุกัมพลศิลาอาสน์ บูชาสักการะแล้วแสดงธรรม อันเป็นบทพุทธพจน์ มีใจความว่า “อะนิจจา วะตะ สังขารา อุปปาทะวะยะธัมมิโน อุปปัชชิตะวา นิรุชฌันติ เตสัง วูปะสะโม สุโข