การทำบุญและการค้าขาย : หน้า 79/108

S ตอนนั้น...คนในครอบครัวเครียดกันมาก ป้าเลย ไปหาหมอดู เขาบอกป้าว่าให้เลิกขายแล้ว เพราะชื่อ มันแห้ว ๆ ไม่เป็นมงคล หากขายก็จะหมดเนื้อหมดตัว ซึ่งพอกลับมาที่บ้านป้าก็มาปรึกษาลูก ๆ ซึ่งลูก ๆ ก็ รุมป้าอีก แถมไม่มีลูกคนไหนยอมเลิกเลยสักคน ต่างบอกป้าเป็นเสียงเดียวกันว่า เราอุตส่าห์มีอาชีพ กับเขาแล้ว จะให้มาเลิกได้อย่างไร ซึ่งในช่วงนั้นเอง... น้องสำเภาก็มาหาเราอีก แล้วก็ชวนเราทำบุญสร้าง ว่า องค์พระแกนกลางให้หลวงปู่วัดปากน้ำในวันเข้าถึง ธรรมของท่านจำนวน ๓๐,๐๐๐ บาท บอกตรงๆ ตอนนั้นเราไม่มีเงินเลย แถมหนี้สินก็ท่วมตัว แต่ทำ ยังไงได้ ป้าอยากทำบุญมากๆ เพราะคิดว่า ที่เรา ค้าขายขาดทุน หนี้สินท่วมตัวขนาดนี้ ไม่พอ ป้าเลยไปคุยกับลูกให้เอาเงินหมุนเวียนที่เก็บ ไว้ในบัญชีของเขาที่มีอยู่ เพราะเราบุญ ๓๐,๐๐๐ บาท ออกมา ทําบุญก่อน ลูกก็เลยบอกป้าว่า แม่ทำอย่างนี้ หาก คนอื่นเขารู้ว่าเรายังใช้หนี้เขาไม่หมดแล้วเอาเงินมา ทำบุญ เขาจะว่าเราได้นะ ตอนนั้นป้าต้องพูดกับลูกถึง ๓ วัน กว่าเขาจะยอม คือ บอกเขาให้ทำบุญเถอะ เพราะตอนนี้เร นเราเองกยง ยังไม่เห็นหนทางที่จะค้าขายดีขึ้น เลยแม้แต่นิดเดียว ยิ่งทำยิ่งมีหนี้ หากไม่ทำอาจจะ แย่ลงไปกว่านี้อีก จนตอนหลังลูกๆ ทุกคนก็ยอม จึง มานั่งอธิษฐานพร้อมกันทั้งบ้าน ขอกับหลวงปู่เลยว่า ขอให้เราขายดีมากๆ มีเงินใช้หนี้สินจนหมด มีเงิน ทำบุญได้มากมาย เราพากันอธิษฐานแล้วอธิษฐานอีก เพราะตั้งแต่เกิดมาเราก็ไม่เคยทำบุญกันมากขนาดนี้ มาก่อน มันเป็นเงินก้อนแรกของชีวิตทุกคน เหมือน เป็นเงินล้านของเราเลย หลังจากทำบุญนี้ไปแล้ว ป้าก็ฝันว่า หลวงปู่ ท่านมาหาเราที่บ้าน แล้วป้าก็เข้าไปกราบท่าน แล้ว ท่านก็ยิ้มให้... และนับจากนั้นไม่นานนัก ชีวิตของทุกคน ในครอบครัวก็พลิกเลย เหมือนมีชีวิตขาขึ้นเพียงอย่าง เดียวเพราะเราขายของดีขึ้นอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน แห้วเรามีชื่อเสียงมาก จนมีร้านสุกี้รายใหญ่มารับ ซื้อแห้วจากร้านเราเป็นประจำ เพื่อไปทำทับทิมกรอบ