ข้อความต้นฉบับในหน้า
๑๐๖
มหาวิทยาลัยอย่างมาก แล้วถามว่ามหาวิทยาลัย
อยู่ได้อย่างไร นักศึกษาบางส่วน ปริญญาตรีก็มี
การเก็บค่าเล่าเรียนบ้าง แต่พอถึงโท ถึงเอก ถ้าเก่ง
จริงก็ฟรีหมด เงินสนับสนุนเข้าสู่มหาวิทยาลัยมี
มหาศาล บางแห่งอย่างสแตมฟอร์ด เชื่อไหม
มหาวิทยาลัยมีกองทุน ๒๐,๐๐๐ กว่าล้านเหรียญ
คิดเป็นเงินไทยประมาณ ๗๐๐,๐๐๐ ล้านบาท แล้ว
สามารถเอาไปลงทุนต่างๆ ได้ บางปีได้ผลตอบแทน
๒๐% ปีหนึ่งมหาวิทยาลัยมีรายได้จากเงินกองทุน
ประมาณ ๑๐๐,๐๐๐ กว่าล้านบาท ขอให้เขามี
อาจารย์ดี มีนักศึกษาดี เกียรติภูมิอะไรที่ขึ้นมาจะ
ดึงดูดคนมาสมัครมหาศาลเลย บางที่อย่างฮาร์วาร์ด
ได้มากกว่านี้อีก เพราะฉะนั้นสิ่งเหล่านี้เป็นตัว
พิสูจน์ว่ายิ่งให้ยิ่งได้จริงๆ ให้ความรู้ ความรู้จะเพิ่ม
หวงความรู้ ความรู้จะหด
ข้อที่ ๓ อภัยทาน คนเราอยู่ด้วยกันมันต้อง
มีการกระทบกระทั่งกัน ระหว่างบุคคลต่อบุคคลก็มี
องค์กรต่อองค์กรก็มี ประเทศต่อประเทศก็มี เมื่อไร
ขัดกันแล้วต่างฝ่ายต่างถือตัวเองเป็นที่ตั้ง ปัญหา
ไม่จบ มีสิทธิ์ลุกลามไปสู่สงคราม แล้วเกิดสงคราม
เมื่อไร เสียทั้งคู่ อย่างอเมริกาไปบุกอิรัก โกรธกันก็
แก้ปัญหาด้วยสงคราม อิรักเองก็เสียหายยับเยิน
๑
ล้าน
อเมริกาเองทหารตายไปหลายพันจะร่วมหมื่นแล้ว
ทั้งเจ็บทั้งตาย แล้วก็เสียค่าใช้จ่ายเกือบ
ล้านเหรียญดอลลาร์สหรัฐ เศรษฐกิจของประเทศก็
เริ่มทรุดลงแล้ว สหภาพโซเวียตไปบุกอัฟกานิสถาน
พอยืดเยื้อประเทศตัวเองยังแตกออกเป็น ๑๕ ประเทศ
ใช้ความรุนแรงเมื่อไรมันเสียทั้งคู่ แต่ถ้าเกิดจะให้
อภัยกัน หาทางแก้ปัญหาด้วยความนุ่มนวล
ประนีประนอม หาจุดสรุปที่ทุกฝ่ายพอจะยอมรับได้
ใช้ความรุนแรงเมื่อไรมันเสียทั้งคู่
แต่ถ้าเกิดจะให้อภัยกันหาทางแก้ปัญหา
ด้วยความนุ่มนวล ประนีประนอม
หาจุดสรุปที่ทุกฝ่ายพอจะยอมรับได้
อย่างนี้ละก็จะไปได้...
อย่างนี้ละก็จะไปได้ ระหว่างประเทศก็หลักการนี้
ระหว่างบุคคลก็หลักการนี้
มีเรื่องจริงที่เกิดขึ้นเมื่อประมาณ ๒-๓ สัปดาห์
ที่ผ่านมา มีโยมท่านหนึ่งมาหาอาตมา เป็นคนที่
เก่งมาก เรียนจบจากมหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียงทั้ง
ในประเทศและต่างประเทศ อายุ ๓๐ เศษ เป็น
ระดับผู้บริหารเกือบจะสูงสุด รายได้เดือนหนึ่ง
เป็นล้าน เป็นคนไบรท์มาก แต่ว่าติดขัดด้วยปัญหา
ครอบครัว ซึ่งภรรยาเองก็เคยรักใคร่กลมเกลียวกัน
อย่างมาก ถึงได้มาแต่งงานกัน ภรรยาก็เป็นคน
เก่งคนหนึ่ง แต่พอหลังจากที่แต่งงานกัน กว่าปี
ลูก ๒ คนก็เริ่มโตขึ้น มีปัญหาไม่เข้าใจกัน แทบจะ
ไม่คุยกันเลย ตัวเองก็อึดอัดมากจนบางทีขนข้าว
ขนของไปนอนนอกบ้าน ๓ วัน ๕ วัน คิดถึงลูก
กลับไปอยู่บ้านอีก อึดอัดก็ไปอยู่ข้างนอกอีก จน
พลังในการทำงานแทบจะหมดไปเลย ก็ค่อยๆ ถาม
ค่อยๆ ซัก จนทราบรายละเอียด เลยให้ข้อคิดไป
๑๐