ความรักและการทำบุญ : หน้า 126/147

Boonchai Bencharongkul 246 แล้วจึงออกไปทำธุระด้วยความสบายใจ เพราะมั่นใจว่า ท่านได้รับประทานอาหารแล้ว บางคราวเวลาเดินทาง ไปต่างประเทศด้วยกัน ผมจะขอนอนหนุนตักคุณแม่ แรก ๆ ท่านก็ปฏิเสธเพราะไม่คุ้นกับการแสดงความรัก แบบนี้ แต่ในที่สุดท่านก็ยอม มีอยู่ครั้งหนึ่งผมนอน หนุนตักคุณแม่และถามท่านว่า ทำไมตอนเป็นเด็กจึง ชอบลงโทษแต่ผมคนเดียว ท่านก็ตอบว่า “ถ้าไม่ดี บุญชัยแล้ว บุญชัยจะเก่งอย่างนี้หรือ” หลังจากนั้นผมก็ ไม่ได้สนทนาในเรื่องนี้อีกเลย คุณแม่เป็นคนใจบุญและ รักการสร้างกุศล เงินทองที่เราหามาแบ่งกันแม่ลูก 5 คน ท่านก็เอาไปทำบุญหมด จำได้ว่าช่วง 2 ปีสุดท้ายของชีวิต ท่านขอร้องพวกเราว่าอย่าซื้ออะไรให้ท่านอีก ขอเป็น เงินไปทำบุญแทน เมื่อพวกเราตอบว่า “ได้” ท่านก็ถาม ต่อว่า 'ได้เท่าไร? พวกเราจึงตอบว่า เท่าไรก็จะหามาให้ได้ ผมยังจดจำรอยยิ้มและสายตาที่มีความสุขของคุณแม่ ได้ดีหลังจากได้ยินคำตอบของพวกเราพี่น้องในวันนั้น” 247