เล่าเรื่องยาย : หน้า 55/100

เล่าเรื่องยาย ๕๕ คราวหนึ่งก็หลาย ๆ วัน ในแวดวงของธุรกิจลักษณะนี้ มักมีเรื่องต้อง เกี่ยวข้องกับสุรานารีเสมอ โดยเฉพาะในเวลาเลี้ยงรับรองลูกค้า แม้ จะเลิกสุราได้โดยเด็ดขาดแล้วก็ตาม วันหนึ่ง อาตมากลับจากต่างจังหวัด คิดถึงคุณยาย อยาก มานั่งสมาธิกับท่านมาก รีบอาบน้ำแต่งตัวอย่างสะอาดสะอ้านมาทีเดียว พอก้าวเข้าประตูรั้วบ้าน เห็นคุณยายยืนตระหง่านอยู่เหนือเชิงบันได ห่างตั้งเกือบสิบว่า คุณยายทักอาตมาดังชัดเจน คงดังไปทั่วบ้านเชียวแหละ “แหม...คุณเด็จ กลิ่นสาปกาลกิณีแรงจังนะ” อาตมาสะดุ้งสุดตัว อายแทบแทรกแผ่นดิน เพราะรู้ว่า คนที่มารอนั่งสมาธิอยู่เต็มห้องคงได้ยินถนัดหูกันทุกคน คุณยายช่างรู้ความเป็นไปของอาตมาราวกับมีตาทิพย์ แอบไป ทำอะไรก็รู้ คิดในใจก็รู้ ฝันก็รู้อีก อย่างนี้อาตมาจะหนีไปไหนรอด แม้ บางเรื่องเป็นเรื่องเฉพาะตัว เพื่อนปากบอนคนไหนก็เอาไปเล่าให้ คุณยายฟังไม่ได้ แต่คุณยายก็รู้ ถ้าห้ามไม่ฟัง สอนไม่เชื่อ คุณยายก็ต้อง สอนแบบผ่าตัด ด้วยประโยคทักแบบข้างต้นนั่นแหละ อาตมาระวังตัวเข็ดขยาดเรื่องนี้ไปนาน อาศัยที่ก่อนหน้านั้น อาตมาเคยฝึกสมาธิแบบเจริญอสุภะ คือพิจารณาความไม่งามของ ซากศพมาก่อน อาตมาจึงตัดใจเรื่องความรักใคร่แบบชู้สาวได้ง่าย บางครั้งอาตมาเคยแอบไปทดสอบกำลังใจตัวเองว่า จะทน ต่อความยั่วยวนเรื่องความใคร่ในสตรีได้หรือไม่แม้ในยามคับขัน อาตมา