การป้องกันไม่ให้ศิษย์ก่อเวร : หน้า 67/100

เล่าเรื่องยาย ๖๗ ป้องกันไม่ให้ศิษย์ก่อเวร ในขณะที่กำลังลุยงานสร้างวัดกันอยู่ บางครั้ง อาตมาถูก คนพาลรังแกมาก มาขโมยของบ้าง ขโมยเรือบ้าง เมื่อสืบรู้ก็เอาคืนมา ได้บ้างไม่ได้บ้าง คราวหนึ่งอาตมาโกรธมาก เพราะถูกขโมยเรือไปแล้ว ถึง ๑ ลำ ลำที่ ๒ นี้ยกขึ้นมาซ่อม เอาชันยา คว่ำตากแดดไว้ข้าง ที่พักก็ยังถูกขโมย สืบรู้ตัวคนขโมยแล้วแค้นมาก ซ้ำยังถูกท้าถึงบ้านพัก ให้ไปยิงกัน อาตมาคิดอาฆาต จะตามฆ่าคนเสียก่อนบวช พอดีถึง วันอาทิตย์ ซึ่งเป็นวันกำหนดมานั่งสมาธิกับคุณยายที่บ้านธรรมประสิทธิ์ จึงพกความแค้นมาด้วย พอวันจันทร์จะกลับ คุณยายไม่ให้กลับ ท่านบอก “เหนื่อยกันมามากแล้ว อย่าเพิ่งกลับเลย นั่งสมาธิไปก่อน” วันรุ่งขึ้นก็ยังให้นั่งสมาธิต่อ วันนั้นพอเลิกนั่งสมาธิแล้ว คุณยายพนมมืออธิษฐานในใจอยู่นานกว่าทุกครั้ง อาตมาจึงถามว่า “ยาย อธิษฐานอะไร นานจัง” คุณยายตอบว่า จะยกมาเป็นกองทัพใหญ่แค่ไหน ก็อย่าให้มันฆ่ายาย **วารได้ “ยายอธิษฐานว่า เกิดกี่ภพกี่ชาติต่อไปเบื้องหน้า ไม่ว่าศัตรู