ความทรงจำและการสูญเสียในครอบครัว : หน้า 32/105

วัน ไหว้เจ้าและแจกญาติพี่น้อง ปีละ 2 ครั้งๆละ 3-4 ตัว ปีหนึ่งๆ ฆ่าไก่ ประมาณ 10 ตัวทั้งต้นปีและกลางปี ส่วนไก่ที่ใช้ทำอาหาร กินกันในบ้านและขายในร้าน ชี้อไก่ตายแล้วจากตลาดใกล้บ้าน ภาพไก่ที่ถูกเชือด ดิ้นพี่บๆ ร้องกะต๊ากๆ ร้องขอชีวิตด้วย ความกลัวตายสุดขีดในมือแม่มาลี ฝังใจลูกๆทุกคน ถึงกับอยาก ให้แม่เลิกฆ่าไก่ ไปซื้อที่มันตายแล้วเถิด แต่แม่บอกว่า ซื้อเขามา กินไม่อร่อย ต้องฆ่าไก่ไหว้เจ้าทุกครั้ง มาเลิกเมื่อลูกชายคนกลาง พาแม่เข้าวัดตอนแก่ชรา แม่มาลีมีโรคประจำตัว คือ วันใด อากาศชื้น จะมีอาการ ไอ บางครั้งไอมากจนตาแดงก่ำ ไอจนนอน ไม่หลับ ลูกๆคิดว่าแม่เป็นวัณโรคปอด หายใจควันบุหรี่ที่พ่อสูบจนป่วยเสียชีวิตล่วง หน้าไป 40 ปีเศษแล้ว บั้นปลายชีวิต ร่าง กายที่เคยแข็งแรงสมบูรณ์ของแม่ซูบซีด ผ่ายผอมมาก หลังที่เคยตรงโค้งงอลงเล็ก น้อย ตามัวเป็นต้อกระจกต้องผ่าตัดเปลี่ยน เลนส์ตาทั้ง 2 ข้าง ระยะ 3 เดือนสุดท้ายก่อนเสียชีวิตเริ่มตั้งแต่เดือนมีนาคม พ.ศ. 2546 แม่ป่วยหนัก มีไข้สูง ไอและมีเสมหะมาก หมอบอก ว่า ปอดเสื่อมลงไปจนแฟบเหลือเล็กนิดเดียว จึงมีที่เก็บออกซิเจน ได้น้อย ยามใดที่ป่วยหนักและเข้าโรงพยาบาล แม่ต้องเข้าห้อง ฉุกเฉินหรือไอซียูทุกครั้ง หมอใช้เครื่องช่วยหายใจสอดท่อลงไปใน 31 กฎแห่งกรรม