การวางสติและการระลึกถึงดวงนิมิต : หน้า 141/152

ให้วางสติลงไปยังจุดศูนย์กลางของดวงนมิต ด้วยความรู้สึกคล้ายกับดวงดาวดวงเล็กๆ อีกดวงหนึ่ง ซ้อนอยู่ตรงกลางดวงนิมิตดวงเดิม แล้วสนใจ เอาใจใส่แต่ดวงเล็กๆ ตรงกลางนั้นไปเรื่อยๆ ใจจะปรับจูนหยุดได้ถูกส่วน เกิดการตกสู่มูน และเกิดดวงสว่างขึ้นมาทันทีที่ ดวงนี้เรียกว่า "ดวงธรรม" หรือ"ดวงปฐมมรรค" อันเป็นประตู่เบื้องต้นที่จะเปิดไปสู่หนทางแห่งมรรคผลนิพพาน การระลึกถึงนิมิตสามารถทำได้ในทุกแห่งทุกที่ทุกอิริยาบถ ไม่ว่าจะนั่ง นอน ยืน เดิน หรือขณะทำการใดๆ ข้อแนะนำ คือ ต้องทำให้สม่ำเสมอเป็นประจำ ทำเรื่อยๆ ทำอย่างสบายๆ ไม่รีบ ไม่บังคับ ทำได้แต่ไหน ให้พอใจแค่เน้น ซึ่งจะเป็นการป้องกันไม่ให้เกิดความอยากจนเกินไป จนถึงกับทำให้ต้องสูญเสียความเป็นกลาง และเมื่อการฝึกสมาธิ้งเกิดผลจนได้ “ดวงปฐมมรรค” ที่ใสเกินใส สวยเกินสวย ติดสนิทมันคงอยู่ที่ศูนย์กลางกายแล้ว ให้มันรีกระลึกรินกิออกอยู่เสมอ อย่างนี้แล้ว ผลแห่งสมาธิจึงจะทำให้ชีวิตดำรงอยู่บนเส้นทางแห่งความสุข ความสำเร็จ และความไม่ประมาทได้ตลอดไป ทั้งยังจะทำให้สมาธิละเลียดลึกไปตามลำดับอีกด้วย