อย่ารอให้แก่...แล้วค่อยเข้าวัด คำสอนคุณครูไม่ใหญ่ เล่ม 3 หน้า 164
หน้าที่ 164 / 199

สรุปเนื้อหา

บทความนี้เตือนใจให้เราหยุดคิดว่า ควรรอให้แก่ก่อนแล้วค่อยเข้าวัดหรือศึกษาธรรมแน่นอนว่าอนาคตไม่แน่นอน การปฏิบัติธรรมควรเริ่มตั้งแต่ตอนนี้ เพราะความแก่ทำให้ร่างกายเสื่อมสภาพ การคิดและการกระทำก็ไม่เหมือนเดิม อย่าให้คำสอนของพญามารในใจมาหยุดเราไม่ให้เข้าถึงธรรมะ ควรใช้ชีวิตเรียนรู้ธรรมะตั้งแต่เริ่มต้น เพื่อประโยชน์สูงสุดของชีวิต.

หัวข้อประเด็น

-ความสำคัญของการปฏิบัติธรรม
-อิทธิพลของความแก่
-ความไม่แน่นอนของชีวิต
-การตระหนักรู้ในธรรม

ข้อความต้นฉบับในหน้า

54 อย่ารอให้แก่ม่อ น...แล้วค่อยเข้าวัด https://dhamma01.blogspot.com/2017/07/blog-post_28.html เลิกคิดไปเลยว่า ให้แก่ ๆ เสียก่อนแล้วค่อยเข้าวัด ค่อยศึกษาธรรมของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ค่อยอบรมปฏิบัติธรรม คิดอย่างนี้ประมาณเพราะเราจะมีชีวิตถึงแก่ราษหรือเปล่าไม่รู้ อีกอย่างความแก่ความชราไปถามคนแก่ดูเถอะ ไม่ชอบเลย เพราะว่าสังขารมันเสื่อม ความคิด คำพูด การกระทำ กาย วาจา ใจ เสื่อมหมด ปฏิบัติธรรมก็ร่วง เดี๋ยวปวดเดี๋ยวเมื่อย เดี๋ยวก็คับ เดี๋ยวก็แผลฟัง เพราะฉะนั้น อย่าไปดูกนะ อย่าไปเชื่อคำสอนของพญามารที่สอนอยู่ในใจเรา มันมาสิงอยู่ในใจ แล้วสอนให้เราคิดอย่างนี้ว่า เอาเวลาเป็นหนุ่มเป็นสาวไปหาประสบการณ์ของชีวิตทางโลกให้ซ่าเสียก่อน พอซ่าแล้วค่อยมาแวยธรรมะ อย่านะลูกนะ 16 กันยายน พ.ศ. 2545
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More