การเป็นนักรบแห่งกองทัพธรรม ยิ่งหยุดยิ่งนิ่ง ยิ่งดิ่งไม่หยุด เล่ม 3 หน้า 105
หน้าที่ 105 / 144

สรุปเนื้อหา

บทความนี้มีเนื้อหาเกี่ยวกับการค้นพบตัวเองในฐานะนักรบแห่งธรรม โดยการฝึกฝนให้รู้สึกเบื่อหน่ายจากความทุกข์ในวัฏสงสาร สิ่งเหล่านี้จะช่วยให้คุณรู้สึกถึงความหลุดพ้น และมีพลังในทางปฏิบัติธรรม โดยเฉพาะการขจัดความปรารถนาอย่างเด็ดขาด เป็นการเข้าถึงความสงบสุข และการดับทุกข์ที่เกิดจากการเวียน วนในทุกข์.

หัวข้อประเด็น

-การปฏิบัติธรรม
-การหลุดพ้นจากความทุกข์
-ความสำคัญของการตั้งสติ
-การฝึกสมาธิ
-การเห็นภัยในวัฏสงสาร

ข้อความต้นฉบับในหน้า

สักเกตตัวเอง ถ้าคุณเป็นนักรบแห่งกองทัพธรรม ต้องเบือนหน้าที่ยังดีที่สุด เหมือนคนใกล้ตาย อย่างนี้ฉันนั่งได้ดี ฉันพิก วีรตะ เรียบไปเลย วิวดา วิวุฑ วิริฐ สันติ นินพาน เหมือนคนหมดอาลัยตายอยาก ให้ของให้ไม่เอา นี้ดีดีทีเดียว ต้องมาจากเบื่อ คือ เห็นโทษภัยในวัฏสูขสงสาร แก เจ็บ ตาย อยากเป็นสีสรรพ ไม่อยากเป็นบ่าวเป็นทาสของพญามาร ต้องเบือนหน้าที่ยังดีที่สุด เบือนหน้าก็กินแรงพิก อย่างนั้นจะนั่นดี Notice yourself. If you want to be a Dhamma Warrior, you have to feel completely detached, as if you were close to death. Then you can be completely still: Nibhida (emotionless), Viraga (absence of lust), Vimutti (liberation), Visuddh (purification). Santi (tranquility) and Nibbana (extinction of all defilements and suffering), in that order. You feel detached; you do not want anything. You are truly still. After you tire of everything, you may see the danger in the cycle of death and rebirth: birth, aging, sickness, and death. You do not want to be a slave of Mara; when completely detached, you will have more strength to practice meditation and you will succeed.
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More