ชีวิตที่รักตนเป็น: ความสำคัญของสัตย์และสุจริต : หน้า 36/131

ชีวิตที่รักตนเป็น : ชีวิตที่มีสัตย์ มีสุจริต 3 ครั้งเดียว พระเจ้าพิสัมฤทธิ์โกศล ทรงเผลอสดิสตี หลวงคำสอพลอของเหล่า ปู่โรหิต ผู้มุ่งหวลลากศักการะเกิดแก่พวกตน เพียงพระราชาฝันได้ยิน เสียงประหลาด 4 เสียง ซึ่งปุโรหิตก็รู้ว่า ไม่มีเหตุร้ายใด ๆ แต่พวกกัน เผิดพูดว่า ต้องฆ่าสัตว์จำนวนมาก รวมถึงข้าทาส กรรมนำของพระองค์ฃ บุชายัญ เพื่อเพิ่มพูลพระบรมเดชานุภาพ พระราชาก็ทรงขาดสัตย์ หลงเชื่อ ทรงสั่งให้นำสัตว์จำนวนมากมา เตรียมฆ่า ในพระนครจึงเกิดเสียงอื้ออึงขนาดใหญ่ พระนางมัลลิกา พระมหาเหสีเป็นบัณฑิต ทรงปัญญา มีสัตย์ควบคุมใจให้ อยู่ในกายเป็นนิจ ทราบเรื่องการบูชายัญนั้น จึงทูลทัดทานให้ทราบทูล ปรึกษาพระสัมมาสัมพุทธเจ้าก่อน พระราชะดีจึงเข้าเฝ้าพระทรงค์พร้อมพระมเหสี ได้ทรงรำความ จริงว่ามิได้เหตุร้ายใด ๆ เกิดแก่พระองค์ พระราชบาลก์ และไพร่ฟ้า ประชาชน จึงทรงสั่งยกเลิกการบูชายัญ