การสำรวจสุขใจและความพึ่งพาในชีวิต : หน้า 62/131

จากการสำรวจกาย วาจา ใจ ด้วยการปฏิบัติ ๕ ข้อดังกล่าวข้างต้นมา ตามลำดับ ทำให้รู้ว่าสุขใจ ๒ ประการของตน คือ อนินทา ควรความไม่อยากได้ของผู้อื่นในทางไม่ชอบ และ อพยบาท ความไม่มืดป้องร้ายผู้อื่นได้พัฒนาแก้กล้าขึ้น แต่รู้แก่ใจตนว่ายังขาดความอบอุ่นใจ ความมั่นคงของจิตใจในการดำรงชีวิต มีความปรารถนาลึก ๆ อยากอยู่ร่วมกันเป็นสังคมอารยชนของผู้อื่นตนเป็น ด้วยเห็นถูกความจริงเกี่ยวกับการดำรงชีวิตเป็นสัมมาทิฏฐิ ๑๐ ประการว่า ๑. ทุกชีวิตต้องพึ่งพาอาศัยกัน ไม่มีใครอยู่ลำพังผู้เดียวได้ เพราะถูกอพา ๖. เมียดเมียนตลอดชีวิต จำต้องพึ่งปัจจัย ๔ บุคคล วัตถุสิ่งของและสิ่งแวดล้อม เพื่อสร้างไออุ่นที่ ๓๗ องศาเซลเซียสหล่อเลี้ยงชีวิตดังจะบรรเทาอาพาร ๖ ได้ การแบ่งปันช่วยเหลือกันทั้งวัตถุสิ่งของ ความรู้ ความสามารถ ความดี มีน้ำใจต่อกัน จะเป็นสิ่งผูกใจให้อบอุ่นใจ ไว้วามใจต่อกัน ทำให้มีความเห็นถูกว่า ทนนี้ให้แล้วมีผล (เป็นความสุข) จริง