ข้อความต้นฉบับในหน้า
หน้าที่สติสัมปชัญญะ
สติ --------- กันพลาด
สติ - เป็นธรรมเพียงอย่างเดียวที่ตามคติธรรมรักใจไว้ในกาย ไม่ให้หนีเทียว สามารถทักกับใจ ให้ระลึก นึกคิดเฉพาะสิ่งที่ดีงาม สติจึงมีอุปกรณ์ต่อคุณธรรมความดี
หน้าที่ที่ดี - กำจัดความมาม ความโลภลือ ความโลภ คือ คำดัด-พูด-ทำ ไม่พลาด ให้ดี-พูด-ทำดีเป็นนิสัย
เวลาที่ต้องใช้สติ - เริ่มตั้งแต่ตอนจะคิด ก่อนจะพูด ก่อนจะทำ
สัมปชัญญะ --------- กันโง่
สัมปชัญญะ - เป็นธรรมเครื่องกำกับใจ ให้รู้สึกตัว ให้ช่างสังเกต รู้เห็นความจริงทั้งที่เป็นคุณ-โทษของสรรพสิ่งที่ตน ต้องเกี่ยวข้อง
หน้าที่สัมปชัญญะ - กำจัดความเขลา ความมืดมิด คือ กันโง่ เวลาที่ต้องใช้สัมปชัญญะ - ขณะกำลังคิด กำลังพูด กำลังทำ
ใจเป็นธรรมชาติ
- ทรงพลังอย่างยิ่ง
- ชอบเที่ยวออกนอกกาย
- ชอบคิด
- ชอบเปลี่ยนเรื่องคิด
- คิดได้ทั้งร้าย-ดี
ใจมีสติ กำกับ
ให้อยู่ในกาย จึงผ่องใส
รักคิดดี-พูดดี-ทำดี
หมดทุกข์
พบสุขถาวร