การบรรเทาอาพาร ๖ และความไม่รู้ : หน้า 104/131

๗. กายมีอาพาร ๖ ติดตัวมาตั้งแต่เกิด ใดก็มีความไม่รู้คือ กิเลสแทรก อยู่ในใจมาตั้งแต่เกิด หากไม่ได้ครูเป็นต้นแบบฝิกนสึกดี ๆ ให้ การบรรเทาอาพาร ๖ ย่อมผิดผลาด ความไม่รู้ย่อพวกพูน นิสูยดีเบื้องต้นที่ต้องรับฝึกจากครู คือ นิสุยมีจิตสัมปชัญญะอยู่เป็น นิจเพราะา ๑) สติเป็นคุณธรรมกำกับใจให้อยู่ในกาย ๒) ยิ่งใจอยู่-หยุดในกายได้นานเท่าไร่ ความไม่รู้ก็การยวณเท่านั้น ๓) ใจอ่อนเห็น-จำ-คิด-รู้ ความจริงสิ่งต่าง ๆ ชัด และกำจัดความไม่รู้ให้ลดลงไปตามลำดับ ๔) ใจจึงสั่งกายให้ พูด-ทำแต่สิ่งที่ถูก ๆ ที่ดี ๆ เว้นสิ่งที่ผิด ๆ ที่ชั่ว ๆ กาย ใจ จึงทำแต่กรรมดี วันกกรรมชั่ว อาพาร ๖ ย่อมบรรเทา ความไม่รู้ย่อมขจัดออกจากใจ