ข้อความต้นฉบับในหน้า
ในครั้งนี้ก็เหมือนกัน เมื่อพระราชามพระนางมิลลิถาว่า ใครอื่นซึ่งเป็นที่รัก ยิ่งกว่าตนของพระนางมิลลิถาไหม ก็ทรงดำริว่า
ถึงเวลาแล้วพระนางต้องทำหน้าที่กลายเมตรให้เต็มกำลัง ไม่ควรเห็นแก่หน้าพระราชา ได้ตอบสนองให้สติว่า "ใครอื่นซึ่งเป็นที่รักยิ่งกว่าตนเองของพระนางไม่มีเลย" แล้วกลับบอกทูลถามพระราชบ้างว่า "ใครอื่นซึ่งเป็นที่รักยิ่งกว่าตนเองของพระราชามีอยู่หรือ" พระราชาก็ตรัสในท่านเองโดยกันว่า "ใครอื่นซึ่งเป็นที่รักยิ่งกว่าตนของพระองคก็ไม่มีเลย" เช่นกัน
พระราชาได้เสด็จไปเฝ้าพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ได้กราบทูลเนื้อความนี้ พระพุทธองค์จึงได้ตรัสถึงสภาพใจชาวโลกกว่า ทุกคนต่างก็รักชีวิตตนเองเป็นอย่างยิ่ง เช่นเดียวกับพระราชาและมเหสี และทรงสำทับว่า ในการปกครองบ้านเมือง พระราชาที่รู้รักประชาชนเหมือนรักตนเอง โดยตรัสว่า ผู้รักตนจงไม่ควรเบียดเบียนผู้อื่น